admin

“လှလှ ပြန်ပြီလား´´ “ဟုတ်ဆရာမ…အိမ်မှာ အဖေတစ်ယောက်တည်းမို့´´ ဆရာမလှလှသည် အမှတ်၂ ရပ်ကွက်၌ တိုက်ခန်းငှားနေသည်။အဖေရောဂါသည်ကြီးကိုပြုစုရသည်။ဆရာမလှလှမှာ အသက်၃၀ကျော် ခပ်ချောချောဖြစ်သည်။သူ့အဖေသည် အသက်၅၀ကျော် ခြေထောက်များကိုလေဖြတ်ထားသည်။ဆရာမသည် သဘောကောင်းသူဖြစ်၍အပေါင်းအသင်းမိတ်ဆွေများသူ ဖြစ်သည်။ကျောင်းမှ ဆရာ ဆရာမများကလည်းချစ်ခင်ကြသည်။ဆရာမများကျောင်းအားလပ်ရပ်များတွင် ဆရာမလှလှကိုကူညီရင်း ဆရာမလှလှအိမ်တွင် ချက်ပြုတ်စားသောက်ကြသည်။အဘိုးကြီးကို ဝိုင်းဝန်းပြုစုကြသည်။ဆရာမ၏အခင်မင်ရဆုံး မိတ်ဆွေမှာ ဆရာမဒေါ်သက်ဖြစ်သည်။ ……………………®®………………………………… ဒေါ်သက်သည် ဆရာမလှလှနှင့် ဘဝချင်းတူညီသူဖြစ်သည်။ဒေါ်သက် ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် မိဘများဆုံးပါးခဲ့ရာ ဆွေမျိုးများကပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။ယခုအခါ မြို့ကျောင်းတွင်တာဝန်ကျ၍ အဆောင်တွင် နေထိုင်ရသူဖြစ်သည်။ဒေါ်သက်သည်အခြားဆရာ ဆရာမများနှင့်မတူ အဆို အက မယ်ပြိုင်ပွဲများတွင် ဆုရရှိသူဖြစ်၍ ကျောင်းပွဲများရှိလျှင်ကျောင်းသူများကိုအဆိုအက သင်ပေးရသူဖြစ်သည်။ပါးတွင်သနပ်ခါးလေးများပါးပါးလိမ်း၍ သူ၏နက်မောင်လှသောဆံပင်များကို ထုံးထားသည်မှာခန့်ညားလှသည်။နေ့ခင်းအချိန်များသည် ဆရာမဒေါ်သက်၏ ကိုယ်လုံးအလှဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။ဆရာမ၏ကျောင်းစိမ်းအကျီ င်္မှာအလွန်ပါးလွှာသည်။မနက်ကျောင်းလာလျှင်လက်ရှည်အကျီ င်္အပါးကိုအပေါ်မှ ဝတ်လာသော်လည်း နေ့ခင်းအချိန်တွင် အပေါ်အကျီင်္ကိုချွတ်၍နေတတ်သည်။ထိုအခါ ကျောင်းအကျီ င်္အဖြူရောင်အောက်မှာ ထင်ရှားလှသောအနက်ရော်မြန်မာဘော်လီနှင့် ဝင်းဝါလှသောနို့အုံကြီးများကို အထင်အရှားမြင်ရချိန်ဖြစ်သည်။ဆရာမ၏နို့အုံအပေါ်မှ မှည့်သီးအမည်းလေးသည်လည်း မြင်သမျှယောကျာ်းတိုင်းအား … Read more

မမရီလွင်ယောကျာ်း က ပြည်နယ်တစ်ခုမှာတာ ဝန်ကျ နေသည်။ဌာနကည်းအုပ်ချူ ပ်ရေးဌာနတစ်ခု။ ရာထူးကလည်း အဆင့်သိပ်မနိမ့်။လုပ်ပိုင်ခွင့်လေးရှိ တော့တစ်ဖက်နိုင်ငံသူဌေးတွေနဲ့ဆက်သွယ်ပြီး ငွေရ ပေါက်ရှာသည်။တော်တော်လေးအောင်မြင်ပါသည်။ ပြောရရင်တော့ မြေကွက်တွေကတော်တော်အကျိူ း ပေးတယ်ပြောရမည်။သူလုပ်နေသည့်ကာလအတွင်း သိန်းပေါင်းသောင်း..သိန်းချီ ပြီးစားရသည်။နာမည်ခံ တော့တိုင်းရင်းသားထဲကပေါ့။ထားပါတော့….ဒါကအတွင်းရေး ဆိုင်လည်းမဆိုင်။ဆိုင်တာက ကိုစိုးမြတ် ငွေချမ်းသာသည့်ဒဏ်ကိုမခံနိုင်..။အလုပ်ကထွက်ပစ် သည်။အကျိူ းဆောင်ကုမ္ပဏီဆိုပြီး အလုပ်ချဲ့ထွင်လာ သည်။ပိုပြီးအောင်မြင်လာတော့..အချွေအရံ အသိုင်း အဝန်းတွေများလာပြီး မိန်းမတွေတန်းစီရှုပ်ပါလေရော..။စပွန်ဆာပေးထားတာတွေလည်းအများကြီး။ မမရီလွင်ကိုအလှည့်မပေးနိုင်တော့။မမရီလွင်က အသက်နှစ်ဆယ့်ခြောက်ပဲရှိသေးသည်။သူကလေးဆယ်ပတ်ဝန်းကျင်..။ တစ်လနေလည်း မမရီလွင်အလှည့်မရောက်..နှစ်လ နေလည်း..ပေါ်မလာ….ငယ်ငယ်လေးတွေကဝိုင်းဖဲ့ နေကြသည်။မြို့မှာလည်းနေတယ်လို့ကိုမရှိတော့..။ ဟိုဖက်နိုင်ငံသွားလိုက်..ရန်ကုန်သွားလိုက်..နေပြည် တော် ရောက်လိုက်…မမရီလွင် လင်နဲ့အတူမနေရ.. အလိုးမခံရတဲ့အတူတူတော့ အိမ်တံခါးပိတ်ပြီးရွာ ကိုပြန်လာသတဲ့.။ပျော်သလိုနေမယ်..ဆိုပါလား…။ အိမ်ထောင်ပြုပြီးရွာကထွက်သွားကတည်းက အခုမှအိမ်ပြန်ရောက်သည်။မွေးစားမောင်လေးသော်က ဆယ့်သုံးနှစ်သားကျောကျော်ကထွက်သွားတာဆိုတော့အခုအသက်နှစ်ဆယ်မှတ်တောင်မမှတ်မိ.. ပုံစံချင်းကွာသွားသည်။ခပ်ချောချော အရပ်မြင်ြ့မင့်မှ.။ငယ်ရုပ်လေးပြန် တွေးကြည့်မှရေးရေးပဲထင်တော့သည်။ရီရီလွင်ကအစ်မဖြစ်သူရီရီနွယ်နှင့် အထက်.အောက်။ငယ်စဉ်ကတည်းက သွားအတူလာအတူရင်းနှီးသည်။ရီရီသွယ် နေသွားသည့်အိပ်ခန်းမှာနေသည်..။တစ်ညပဲအိပ် လိုက်ရသည်…သိတော့တာပါပဲ..။သူလည်း ညသေး ပေါက်ထ,ရင်းသိလိုက်တာပါပဲ..။ ” ပြွတ်..ပေါက်..ပလောက်..စွတ်..ပြွတ် … Read more

မမြတ်နိူးသည် အသက်(၂၆) နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး အပျိုကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အသားဖြူဖြူကိုယ်လုံးတောင့်တောင့်နှင့် ချောမောလှပသူဖြစ်ပြီး အလုပ်ကလည်းကျောင်းဆရာမဆိုတော့ အိန္ဒြေသိက္ခာ ကလည်းကြီးသည်။ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံကလည်း မကလက်ပဲခောတ်နှင့်အမှီလိုက်သည်။ မမြတ်နိူး တစ်ယောက်စာဖတ်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏အနီးသို.လူတစ်ယောက်ဗြုံးကနဲ ရောက်လာသဖြင့် အထိတ်တလန်.ဖြင့်မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသို.မော့အကြည့်မှာပင်ထိုသူကလျှင်မြန်စွာဖြင့် သူမ၏ပါးစပ်ကိုပိတ်ကာကုတင်ပေါ်သို.ပွေ.တင်လိုက်လေသည်။ မြတ်နိူး ကိုယ်လုံးလေးကုတင်ပေါ်သို.ရောက်သွားသောအခါ ထိုသူကလည်း ဒူးထောက်ကာတက်လိုက်သဖြင့် မြတ်နိူး ၏ပါးစပ်ကိုပိတ်ထားသော လက်ကလျော့ရဲရဲ ဖြစ်သွားခိုက် မြတ်နိူး ကလည်း အတင်းရုန်းကန်လိုက်သဖြင့် သူမ၏ပါးစပ်မှာ ထိုသူ.လက်မှလွတ်သွားလေသည်။ ဘယ်….ဘယ်လိုလုပ်တာလဲ…မောင်စိန်မြင့်…. မင်းဟာတော်တော်ဆိုးတာပဲ…. မြတ်နိူး ကမောဟိုက်သံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။ စိန်မြင့် ဆိုသူက မြတ်နိုးတို့အိမ်နားမှ တက္ကသိုလ်နောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ မြတ်နိုး ကျောင်းသွား^ကျောင်းပြန် စိန်မြင့်ခိုးခိုးကြည့်ပြီး မချင့်မရဲဖြစ်နေရတာ ကြာပြီ။ ဒါကို မြတ်နိုးလဲ သတိထားမိသည်။ ခုတော့ ရုတ်တရက်ကြီး သူမအိပ်ခန်းထဲ ပိုင်စိုးပိုင်နင်းဝင်ရောက်လာပါပြီကော။ စိန်မြင့်က ဘာမှပြန်မပြောပဲ မြတ်နိူး ၏ကိုယ်လုံး … Read more

ဒီနေ့ အလုပ်ပိတ်ရက်ဖြစ်လို့ သူရတစ်ယောက် အိမ်မှာဘဲ အေးဆေး အနားယူမယ်လို့တွေးပြီး စားစရာအချို့နဲ့ အမြည်း အနည်းငယ် ဝယ်ကာ City mart မှ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ ငွေရှင်းကောင်တာ အရောက်တွင် “ဟယ် နင် သူရ မဟုတ်လား “ “အယ် နင်က ဆန်နီ ဆန်နီ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား “ “အေးလေဟယ် နင်ကလည်း မတွေ့တာကြာလို့ မမှတ်မိတော့တာလား “ “အေးဟဲ့ ငါတို့လဲ မတွေ့တာကြာပြီ နင် အခု ဘယ်သွားမှာလဲ “ ဟု သူရမှ မေးရာ “ငါ လှည်းတန်းဘက်မှာ အဆောင်ငှားနေတာဟ ပျင်းလို့ ဒီဘက်မှ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့မယ်ဆိုပြီး ထွက်လာတာ သူက မရှိတော့ ငါလဲ ဈေးဝင်ဝ။်ပြီး … Read more