အလုပ်လုပ်နေရာမှ အသင်းအမှုဆောင်ကိုသောင်းစိန်နှင့်အတူဝင်လာသောမိန်းမလှလေးဆီ မျက်စိကရောက်ဖြစ်သည်။ “အောင်သူဒါမင်းနဲ့အတူတာဝန်ကျတဲ့အရောင်းပဲ” ကိုသောင်းစိန်ကတည်တည်တန့်တန့်မိတ်ဆက်ပေး၏။ အောင်သူကသမဝါယမ ကုန်ဝယ်စာအုပ်များ အစီအရီထပ်ထားသောစာပွဲဘေး နှစ်တောင်ခန့်ကုန်ဝယ်စာအုပ်များ၏စာအုပ်ပုံလေးပုံကြားမှခါးဆန့်၏။ “ဟုတ်ကဲ့ဦးလေးသူ့ကိုဘာတာဝန်ပေးရမလဲဟင်” “အရောင်းပါဆိုကုန်ချိန်တဲ့ဘက်ကပေါ့ဟ ညနေကျရင်ဥက္ကဌအိမ်ကိုခွေအပ်ရင်းမင်းလာခဲ့အုံးနော်ကြားလား” “အော်ဟုတ်ကဲ့ဦးခင်မောင်။ (၅)လမ်းအဘဦးအောင်ရှိန်ရှိလား” သူကဆိုင်ရှေ့တွင်ကြိပ်ကြိပ်တိုးနေသောလူအုပ်အပေါ်မိုး၍ ဆိုင်အတွင်းမှအသံကျယ်ကျယ်အော်ရင်းစာအုပ်ထောင်ပြ၏။ “ရှိတယ်ရှိတယ်ဆပ်ပြာနို့ဆီ ဖယောင်းတိုင်” “အကုန်ယူမယ်ပြောလဲပြီးတာပဲဗျာ” “ဟဲ အကုန်မယူဘူးငွေကမလောက်ဖူးဟဲ့” “အခုပေးနေတာဆပ်ပြာ။နို့ဆီ။ဖယောင်းတိုင်သုံးမျိုးပဲ ကုန်နေပြီးအဒေါ်ရဲ့” အောင်သူဘေးမှဘောက်ချာရေးနေသော “အမာ” ကဇီးထုပ်တစ်ထုပ်ကိုးစားရင်းမှ ခေါင်းထောင်ပြီးပြောသည်။ အမာက(၁၀)တန်းအောင်ပြီး သမဝါယမဝင်လုပ်နေသူ။ တစ်ချိန်က အ-ထ-က ( ) ကျာင်းတွင် အောင်သူနှင့်အတူကျောင်းနေဘက်ဖြစ်သော်လည် း ရင်းနှီးမှုမရှိခဲ့ကြပေ။ ယခုမြို့သစ်သမဆိုင်ဖွင့်မှဝန်ထမ်းအဖြစ်သိကြရ၏။ အလုပ်ဝင်ခဲ့ကြသည်မှာလည်း ယနေ့ပါနှင့်မှတစ်ပတ်ပင်မပြည့် (၅) ရက်သာရှိသေးသည်။ ခွဲတမ်းချ၊ ပစ္စည်းပေး အမာနှင့်အောင်သူခြေမနိုင်လက်မနိုင်ဖြစ်ကြသဖြင့်။ အောင်သူကသမကော်မတီကိုအရေးပေါ်အရောင်းတစ်ယောက်ထပ်တောင်း၏။ ကုန်ခဲ့သောညကအမှုဆောင်အစည်းအဝေးထိုင်ကြသည်။ ဥက္ကဌကသူ့လမ်းထဲ့စာရိတ္တကောင်းမွန်သောမိန်းကလေးတစ်ယောက်ရှိသည်။ ယာယီခန့်ထားမည်ဟုပြော၍ ယနေ့အကူအရောင်းအဖြစ် မွန်ရည်သန့်ပြန့်၍ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် အချိုးကျတောင့်တင်းသော “သူ့” ကိုအောင်သူစတင်တွေ့ဖူးခဲ့ရသည်။ ဆိုင်မှာကအမာနှင့်သူနှစ်ယောက်ပဲရှိသည်။ … Read more
