လိုအပ်နေတဲ့ အချိန်ဆိုတာ

ကျမနာမည်က ဇင်ဇင်ပြုံးပါ..။ သိတဲ့အတိုင်းပါဘဲ..။ ရင်အုံကြီးကြီး ၊ တင်သားထွားထွား နဲ့ မြင်ရတဲ့သူ ဘဝင်ဆူသွားရစေတဲ့ ကိုယ်လုံးပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူပါ..။ ကျမအသားက ခပ်ညိုညိုနဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က ခပ်တောင့်တောင့်ပါ..။ သူများတွေက ပြောကြတယ်လေ..။ ကျမကိုယ်ခန္ဓာက ဆူဖြိုးကျစ်လစ်လို့ ဖုထစ်မို့မောက်နေရမယ့်နေရာတွေက ဖုထစ်မို့မောက်နေသတဲ့ ရှင်ရယ်..။ ကိုယ်ခန္ဓာ အချိုးအစားက ပြောရရင်တော့ အရပ်က ၅ ပေ မပြည့်တတ်ပေမဲ့ ရင်က ၃၉ ၊ ခါးက ၃၀ ၊ တင်က ၄၀ ရှိတယ်ရှင့်..။ ကျမရဲ့ ဖင်ဆုံအိုးကြီးတွေက ထွားထွားပြည့်ပြည့် တင်းတင်းကားကား ဖြိုးဖြိုးအိအိကြီးတွေပါ..။ ကျမ လမ်းလျှောက်သွားရင် ကျမဖင်ဆုံအိုးကြီးတွေ အချက်ကျကျနဲ့ အနိမ့်အမြင့် လှုပ်ရှားနေပုံတွေက မြင်ရသူ ပုရိသယောက်ျားတွေရဲ့ စိတ်ထဲ မရိုးမရွ ဖြစ်စေတာပေါ့ ရှင်..။ သူတို့ရဲ့ … Read more

ယာယီ ခင်ပွန်း

နွေကျောင်းပိတ် ရက် တ ရက်။ ” ကဲ မြေး ဆရာမကြီး ။ သည်နေ့ဘာ ဇာတ် ကား ကြည့်မှာလဲ။ ဇိမ်နဲ့သာ ကြည့်နေရစ်တော့ ။ ကြီးကြီး ဥပုဒ်စောင့် သွားတော့မယ်။ ” ကြီးကြီး မြ ထွက်သွားသည် နှင့် သင်းသင်း သည်လမ်းဘေး အခွေဆိုင် က သေချာ ရွေး ဝယ်ပြီး ဘီရိုထဲမှာ ဝှက်ထားသည့် ဂျပန် အချစ် ဇာတ်ကားကို ထိုးကြည့်ပါ၏။ အဖော် အချွတ်လေးတွေနှင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ရိုက်ပြထားသည်ဖြစ်၍ ရင် တခုန်ခုန်နှင့် ကြည့်ကောင်းလှပါသည်။ ဟား…. ဘဝကြီးက ဒီလိုတော့လည်း ပျော်စရာပါ့လား။ မှန်၏။ သူမ ဘဝသည် ယခုမှ လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်မှု အရသာကို စိတ်တိုင်းကျ … Read more

ပွင့်ချပ်လွှာလေး နှစ်ဘက်

မိုးရွာပြီးစ ညနေခင်းလေးတစ်ခုပါ။ စိမ်းစိုနေတဲ့ လယ်ကွင်းပြင်တွေကို လေနုအေးက ညင်ညင်သာသာ ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်နေတယ်။ ကောင်းကင်ပြာပေါ်မှာ ရောင်စုံသက်တန့်နဲ့ အားအင်ကုန်ခမ်းနေတဲ့ နေရောင်ခြည်ရဲ့ အလှက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုမို သစ်လွင်စေပါတယ်။ လေညှင်းရဲ့အေးမြတဲ့ ထိတွေ့မှုကလည်း စိတ်ကို ကြည်နူးစေတာ အမှန်ပါ။ သာယာအေးမြတဲ့ ညနေလေးကို ပိုပြီး ပြည့်စုံသွားစေတာကတော့ ချစ်သူရဲ့အပြုံးလို့ ပြောရမှာပဲ။ ကျွန်တော်နဲ့သူ စ တွေ့ဖြစ်တာ မွေးနေ့ပွဲ တစ်ခုမှာပေါ့။ ညမီး အလင်းရောင်အောက်မှာ ရှိုက်ဖိုကြီးငယ် အသွယ်သွယ်နဲ့ ထင်းနေအောင်လှပတဲ့မိန်းကလေးကို ကျနော်မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိခဲ့တာ။ သူကလည်း ကျွန်တော့် အကြည့်တွေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက် နားလည်ခဲ့ပါတယ်။ ရှေးရေစက်ကောင်းမှုကြောင့် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်ပေါ့။ သူက ကျွန်တော့်ထက် အသက်အများကြီး ငယ်တယ်ဗျ။ ကလေးပီပီ … Read more

ကြာဆေးအစွမ်းနဲ့….

တကယ်တော့ အရီးလှလို့ကျနော်မခေါ်သင့်ဘူး ဘွားလေးလို့ခေါ်ရမှာ အရီးလှဟာ အဖေတို့အဖေနဲ့မောင်နှမအရင်း အဖေနဲ့ကြတော့ဘွားလေး အဖေတို့အဘိုးနဲ့အဘွားဟာသားသမီးချည်းပဲဆယ့်နှစ်ယောက် ဒါတောင် လေးပျက်ကျတာ သေသွားတာ နှစ်ယောက်လောက်ရှိသေးတယ်လို့ဆိုတယ် အဘိုးရဲ့အကြီးဆုံးသားကအဖေ့ကို မွေးတော့ အရီးလှကိုမမွေးသေးဘူး အရီးလှက နို့ညှာ သူ့အောင်မှာ တင်တင်ထွေးဆိုတာရှိသေးတယ် အဲ့တော့အဖေနဲ့အရီးလှဟာ အဒေါ်တော်ပြီး ကျနော်နဲ့ကအဘွားတောင်တော်သေး အရီးလှက လေးဆယ်ကျော်ငါးဆယ်နားပေါ့ အဖေကတော့ ခြောက်ဆယ်လာက်ရှိပြီ ကျနော်ကလည်းမွေးခြင်းငါးယောက်မှညနို့ညှာ အရီးလှမှာ ကျနော်နဲ့ရွယ်တူ သမီးတစ်ယောက်နဲ့ သူ့ထက်နှစ်နှစ်ငယ် တဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ရယ် အငယ်ဆုံးကအခုမှ သူငယ်တန်းအဲ့ခလေးအသက်ဟာ အရီးလှယောက်ကျား ဘ ဘဦးမြင့်ဆွေဆုံးတဲ့နှစ်ပဲ။ ကျနော်က အရီးလှတို့အိမ်မှာနေတာအိပ်တာများတယ်ငယ်ငယ်ကတည်း ယောကျ်ားလေးလိုခြင်တဲ့ အရီးလှတို့လင်မယားက ကျနော့ကို အရမ်းချစ်တာ သူတို့လင်မယားကြား ကျနော်ကဝင်အိပ်တာ ကျနော်က ခလေးပင်မဲ့လူလည် အရီးလှနဲ့ အဘဦးမြင့်ဆွေနဲ့ လုပ်တဲ့ညဆို ကျနော်ကစောစောစီးစီးအိပ်ခြင်ယောင်ဆောင်တယ်ဘုရားစင်ရှေ့ကို အဘကကျနော့်ကို ပွေ့ပြီးသိပ်တယ် သူတို့ပြီးမှ ကျနော့်ကို … Read more

ငရဲကြီး လိမ့်မယ် ရှင့်

========== အဖြစ်မှန်လို့ ထင်လဲရတယ်။ စိတ်ကူးယဉ်လို့ တွေးလဲရတယ်။ အဲ့နေ့ညက ကျနော်တို့၂ယောက် ညဖက်ကြီး အိမ်ပြန်လာတာ။ အတိအကျတော့မပြောဘူး ဒီစာကို သူဖတ်မိရင် ရှက်မှာစိုးလို့။ ပွဲဈေးတစ်ခုက အပြန်ပေါ့။ အဖေနဲ့ အမေက အနောက်မှာကျန်ခဲ့။ ကျနော်နဲ့ ကျနော့်ညီက အရှေ့ကလျောက်တယ်။ ပွဲဈေးဆိုတော့ လူက ကြပ်တာပေါ့ ။ တိုးမပေါက်ဘူး။ ကျနော်တို့ မြို့က ဘုရားပွဲဆို ရန်ကုန်ကပါဆင်းလာကြတာဗျ။ လူတိုးတာနဲ့ ညီမကိုလက်ဆွဲထားရတာပေါ့။သူက ငယ်တော့တာမဟုတ် ပေမယ့် ကျနော့်ဆို အရမ်းချွဲတာ။ ခုချိန်ထိ လူကိုဆို ဖက်တုန်း။ ကိုယ်ကသာ ထိန်းရတာ။ အဲ့နေ့က လက်ကိုဆွဲပြီးလျောက်နေတုန်း သူက ကျနော့်ကိုခါးလာဖက်တယ်။ ဟဲ့ သူများတွေ တမျိုးထင်မယ်ပြောတော့။ ထင်ပါစေတဲ့ ငါ့အကိုက အချောပဲကိုတဲ့။ ကိုယ့်မှာရှက်ရှက်နဲ့ ဘာပြောရမှန်းမသိ။ ရှက်ရှက်နဲ့ ဆက်လျောက်နေတာ … Read more

အဲ့နေ့က ကျွန်တော်မူးနေခဲ့တာ

တစ်ခါတည်းပါ… အဲ့နေ့က ကျနော် မူးနေတာ။ လက မသာ၊ မီးကပျက်၊ နူးညံ့တဲ့ အထိအတွေ့အောက်မှာ မူးယစ်နေတဲ့ ကျနော့်စိတ်ရိုင်းတွေက ဆင်မုန်ယိုသလိုပဲ အတင်းတွန်းလှဲပြီး ထမိန်ကိုချွတ်မိတယ်။ ပြီးတော့ သူ့စောက်ဖုတ် လေးပေါ် မနိုးမဆြပဲ လီးမာမာကြီး အထက်အောက်ဆွဲတယ်။ ခနနေတော့အဖုတ်လေး စိုစိစိဖြစ်လာတာပေါ့။ ဒီတော့မှ ဗြွတ်ခနဲ ဖိသွင်းရင်း တစ်ချက်ချင်း တစ်ချက်ချင်း ဆောင့်ဆောင့်ပေးတယ်။ နောက်တော့မှ တရစပ်ဆောင့်တယ်။ မူးနေတော့ တော်တော်မပြီးဘူး။ စစချင်း စိတ်မပါတဲ့သူလည်း အချက်ငါးဆယ်ကျော်ဆောင့်လိုးပေးပြီးတော့ အရည်တွေ ရွှဲလာတယ်။ ဗြွတ် ဗလွတ် ဗလွတ် နဲ့ ဆူညံနေတာပဲ။ အဲ့အချိန် ဖတ္ခနဲ မီးလာတော့ အမေ ဖြစ်နေတာပဲ။ လီးက တန်းလန်းကြီး အမေ… ဟုတ်တယ် မူးမူးနဲ့ မိန်းမအခန်းနဲ့ အမေ့အခန်းမှားဝင်တာလား၊ အေမကတြဲတာလားပဲ။ … Read more

မနေနိုင်အောင် အရမ်းလုပ်တာပဲရှင်

ကျမနာမည်က အိအိအောင်ပါ.. အခု အသက်က နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်..အရပ်ငါးပေလေးလက်မနဲ့ ဖွံ့ထွားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်..စိုပြည်ဝင်းဝါတဲ့ ကျမရဲ့အသားအရည်နဲ့ လှပတယ်လို့ ပြောလို့ရတဲ့ ရုပ်ရည်တွေကြောင့် ကျောင်းမှာ ကွင်းမဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် နာမည်ကြီးခဲ့တာတော့ အမှန်ပါ…ကျမ ကျောင်းပီးတော့ ကျမချစ်သူ ကိုမင်းထွန်း ကျမကတော့ ကိုလို့ပဲခေါ်တယ် နဲ့ အိမ်ထောင်ကျခဲ့ပါတယ်…ကိုနဲ့ ကျမက ချစ်သူဘဝမှာ အသန့်ရှင်းဆုံး နေခဲ့ကြတော့ ဆက်စ်ဆိုတာ ဘာမှန်းမသိခဲ့ဘူး…။ ကို ကကျမထက်အသက်နှစ်နှစ်ပိုကြီးတယ် ကျမပထမနှစ်မှာ သူကတတိယနှစ်ရောက်နေပီလေ…သူကျောင်းပီးတော့ တာချီလိတ်နဲ့ ရန်ကုန်ကို ကုန်ကူးပီး ကျမတို့ မင်္ဂလာဆောင်ဖို့ ပေါင်းဆုံဖို့ စီးပွားရေးကို စောက်ချလုပ်ခဲ့တယ်…။ ကျမတို့ မင်္ဂလာဆောင်တော့ ကျမလေ ပျော်လည်းပျော် ကြည်လည်းကြည်နူးသလို ရင်တွေလည်းခုန်ခဲ့ရပါတယ်…ဒီလိုနဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ပီး လမ်းမတော်က ကို့ရဲ့တိုက်ခန်းလေးကို နှစ်ယာက်သား ပြန်လာတော့ ဒုတိယထပ်မှာရှိတဲ့ ကို့ရဲ့အခန်းကို တက်ဖို့အတွက်။ လှေကားမှာ … Read more

အကြိုက်တွေ့တော့ မဝနိုင်ပေ

ဒေါ်တင်မမ၏မျက်လုံးအကြည့်များ ကသူ့ရှေ့မှာထိုင်နေသည့် မျိုးမင်းသူ၏တစ်ကိုယ်လုံးဆီသို့ တရစ်ဝဲဝဲ ရောက်ရှိနေကြသည်။ မျိုးမင်းသူက အသက် ၃၀ ဝန်းကျင်အရွယ် သူမထက် ဆယ်နှစ်နီးပါးလောက် ငယ်ပြီး တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်နှင့် အားကစား လိုက်စားသူတစ်ယောက်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အဆက်အပေါက်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ အသားဖြူဖြူ အရပ်အမောင်းမြင့်မားပြီး ကုတ်ထောက်နေသောဆံပင်ကို ပိုနီတေးပုံစံ စည်းနှောင်ထားကာ စနစ်တကျ ရိတ်သင်ထားသည့် နှုတ်ခမ်းမွေးရေးရေး ပါးမြိုင်းမွေး မုတ်ဆိတ်မွေး စိမ်းစိမ်းများဖြင့် မျိုးမင်းသူ၏ ဟန်အမူအယာမှာ ဒေါ်တင်မမအဖို့ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်ထဲက ရွှေမင်းသားလေးတစ်ပါးအလား ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် ကြည့်လို့ မဝနိုင်အောင်ဘဲ ရှိနေလေသည်။ မျိုးမင်းသူက မန္တလေးမြို့မှ ဒေါ်တင်မမ၏ မိတ်ဆွေတစ်ဦးဖြစ်သူ ဒေါ်ဝင်းမင်းသန်း၏သားဖြစ်ပြီး နိုင်ငံခြား သင်္ဘောလိုင်းတစ်လိုင်းမှာ သင်္ဘောသားအဖြစ်အလုပ်လုပ်ကိုင်နေသူလည်းဖြစ်ကာ လွန်ခဲ့သည့် တစ်ပတ်ကျော်ကျော်လောက်ကမှ သင်္ဘောနား၍ အိမ်ကိုခေတ္တခဏပြန်လာခဲ့သူဖြစ်သည်။မိဘအိမ်မှာ သုံးလေးရက်ခန့်နေပြီးနောက် ကုမ္ပဏီနှင့် ပြန်လည်ဆက်သွယ်ဖို့အကြောင်းပြပြီး ဒေါ်တင်မမရှိရာ … Read more

ခလေးဆိုးလေး တ‌စ်ယောက်လို

မလွှဲသာလို့ သာ ရီလေးမှာ စက်ဘီးကို ဆွဲပြီး ထွက်လာရသည်။ ဒီကြည်ကြည်အေး ဆိုသော မိန်းမဆီကို သွားချင်တာမ ဟုတ်ပေ။ ဒီမိန်းမက ရပ်သိရွာသိ နှာဘူးမဖြစ်သည်။ အသက်က သုံးဆယ်လောက်။ လူကတော့ လှသည်။ မိန်းမချင်း မနာလို လောက်အောင် လှသည်။ သူက ဈေးရုံထဲတွင် ကလေးဝတ် အဝတ်အစားလေးတွေ ရောင်းသည်။ ဒါပေမယ့် ဒါက အဓိက အလုပ်မဟုတ်။ ဈေးထဲတွင် နေ့ပြန်တိုးပေးတာက ကြည်ကြည်အေး၏ အဓိကအလုပ်ဖြစ်သည်။ ကြည်ကြည်အေးဆိုင်မှာက ကောင်လေးတွေ တရုန်းရုန်းနဲ့ အမြဲစည်ကားနေသည်။ ရီလေးမှာ ကြည်ကြည်အေးကို ကြည့်လို့ရတာမဟုတ်။ ကြည်ကြည် အေးက မုဆိုးမဆိုပေမယ့် အပျိုရှုံးလောက်အောင်ကို ဝတ်စားပြင်ဆင်သည်။ သေသွားသော ယောက်ျားထားခဲ့သည့် စီးပွား ဥစ္စာများနှင့် ချမ်းသာနေသည်။ ရင်ထဲက ဘယ်လိုပဲ မကျေနပ်ပေမယ့် … Read more

စိတ်ကူးယဉ် အိမ်မက် ကမ္ဘာ

ကျမနာမည်က အက်စတာ။ ကျမအသက်က ၁၈ နှစ် ၆ လ။ အနုပညာအထက်တန်းကျောင်း ပထမနှစ် ကျောင်းသူ .။ကျမ အဖေက သဘောင်္သား။ အမေ ကမှီခို ။ သဘောင်္သားသမီးဆို အထင်တော့ မကြီးနဲ့ ရိုးရိုး ရပ်ကွက်မှာနေရတာရှင့်။ အမေက သိပ်ပြီ အနေအထိုင် အသုံးအစွဲ ပိရိတာ။ ရွှေထည်တွေ ငွေတွေ ရှိပေမဲ့ မလော်မာဘူး။ မမောက်မာဘူး ။ ကျမကိုလဲ လိုလေသေးမရှိထားပေမဲ့ အလယ်အလတ် လူတန်းစားလိုပဲနေခိုင်းတယ်။ ကားဝယ်မစီးဘူး လိုင်းကားနဲ့ပဲ စီးခိုင်းတယ်။ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းမထားဘူး အစိုးရကျောင်းပဲ ထားတယ်။ ရီးစားလား မရှိဘူး။ ကျမပုံကလဲ ယောကျာၤးတကာငေးတဲ့ အထဲမှာမပါဘူးလေ ။ ကျမ မျက်မှန်တပ်တယ် အဲဒါကြောင့်ပဲ ထင်တယ် စာဂျပိုးလို့ အခေါ်ခံရတာ။ အထင်တော့ … Read more