အပြာစာအုပ် အောစာအုပ်

(၁) “မောင်တော်ဘုရား၊ သားတော်အရေး၊ နှမတော် စိတ်မအေးလှပေဘူး၊ မောင်တော် မကြံနိုင်တော့ဘူးလားဘုရာ့” “အိမ်း…နန်းမတော်ကြီး..ငါကိုယ်တော်မြတ်လည်း၊ ဒီအရေးစိတ်ရှုပ်ထွေးတော်မူလှတယ်။ နည်းလမ်းစုံ စမ်းသပ်ပြီးပေမင့်ကပဲ၊ သားတော်ဥပရာဇာမင်းသားက အခေါက် အခါတိုင်းငြင်းဆန်မြဲ ငြင်းဆန်လျက်ပဲ” “အဲ့သဟာကြောင့်နှမတော်စိတ်မအေးတာပေါ့ဘုရား၊ အချိန်အရွယ်အလိုက် စိတ်ဝင်စားသင့်တာမဝင်စား၊ တောနန်းမှာမင်းချင်းတွေနဲ့တောကစားချည်းထွက်နေတော့၊ အရွယ်လွန်သွားမှာစိုးထိတ်လှပါတယ်ဘုရား” “အိမ်း…ကိုယ်တော်လဲ အသက်တော်ထောင့်လှပြီ၊ တိုင်းရေးပြည်ရာများမှအနားယူ၍ ဥပုသ်ဆောင်ဝင်ချင်လှပြီ။ သားတော်အိမ်ရှေ့ဥပရာဇာကို ဘိသိက်ခံပြီး ထီးနန်းလွှဲဖို့ကြံသေ်ာလည်း နန်းသိမ်းအစီအစဉ်မှာမပါမဖြစ်တဲ့၊ ကြင်ယာတော် မဟေသီမရှိပဲ အင်္ဂါမြောက်ပြည့်စုံနိုင်မည်မဟုတ်ပေဘူး။ ဟုတ်ပေပြီ….တခုတော့သတိရသကွဲ့… ငါကိုယ်တော်ကို သက်တော်ရှည်နန်းရင်းဝန်ကြီးလျောက်တင်ခဲ့ဘူးသလို၊ နောက်ဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခုတော့ရှိဦးမကွဲ့” “ဘယ်နည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ်ဘုရာ့၊ ဥပရာဇာအတွက်နန်းသိမ်းခံ မဟေသီမိဖုရားကြီးရရင်တော်ပါပြီ၊ ထီးမွေနန်းဆက်က အရေးကြီးသည်မဟုတ်ပါလားဘုရာ့” အထက်ပါစကားများက သီရိမဟာဘူမိယ တိုင်းကြီးပြည့်ရှင် ဥဇနာ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ စံနန်းတော်၊ တောင်စမုတ် လက်ဘက်ရည်ဆောင်တွင်းမှထွက်ပေါ်နေခြင်းဖြစ်၏။ ဥဇနာမင်းကြီးနှင့် အဂ္ဂမဟေသီ မိဖုရားခေါင်နန်းမတော်ကြီး၊ ဝိမလမာလာဒေဝီတို့ သားတော်အိမ်ရှေ့ဥပရာဇာ၊ ပဏ္ဍိတကုမ္မာမင်းသား၏ အရေးအတွက်တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ … Read more

” သမီးက သမီးအမေနဲ့တူတာ သိလား” “ခိခိ ဟုတ်လား ဘယ်နေရာတူတာလဲ” “ဟောဒီက ပိပိလေးကတူတာ အမေတူသမီး အဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေး” အင်းစက် စာပေ အမျိုးအစားဖြစ်၍ သွေးရင်းချင်း ကာမစပ်နှောသော စာပေဖြစ်သည်။ မလက်ခံနိုင်သူများ ကျော်သွားနိုင်ပါသည်ရှင်။ အဖေ ဘာလုပ်နေလဲ” သော် ညနေပိုင်းကျူရှင်မှပြန်လာပြီး ခနနားအုံးမည် ဆိုပြီး အံဆွဲထဲက သူမ ဖုန်းကို ယူကာ အင်တာနက်လိုင်းဖွင့်လိုက်သည်။ မက်ဆင်ဂျာထဲဝင်၍ ဘယ်သူစာပို့ထားလဲ ကြည့်လိုက်သောအခါ ခြောက်ကပ်လောက်အောင် ဘယ်သူမှ အရေးတယူစာမပို့ထားပါ။ ထို့နောက် ပျင်းသောကြောင့် လိုင်းစိမ်းနေသော အဖေ့အကောင့်ကိုတွေ့လိုက်ပြီး စာပို့လိုက်သည်။ ဦးဂျာ ခေါ် သူမ အဖေသည် သူမ အသက် ၅နှစ်အရွယ် ကတည်းက မိခင်နှင့်ကွာရှင်းပြီး အေးချမ်း‌ေသာ တောင်‌ေပါ်မြို့တွင် နေထိုင်နေသူဖြစ်သည်။ ယခု သူမ … Read more

တိုက်ခန်း တံခါးကို ရောက်တော့ ဖွင့်လျက်မို့ ကြည့်လိုက်သည်။ မိန်းမ ဖိနပ် တရံ တွေ့တာနဲ့ ဧည့်သည် ရောက်နေတာ ဆိုတာ ခန့်မှန်းမိတယ်။ ဝင်လိုက်တော့ ဧည့်ခန်းမှာ ဘယ်သူမှလဲ မတွေ့ရ။ နောက် ကိုသိန်းအောင် အခန်းကနေ အသံကြားရသည်။ သိပ်တော့ အကျယ်ကြီး မဟုတ်ပေမယ့်လဲ ပုံမှန်ထက်တော့ နဲနဲပိုသည်။ သုံးထပ်သား အခန်းဖွဲ့မို့ ကြားလိုက်ရသည်။ နင် ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ ဒါတော့ ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး ငါ အရင်းပြန်ထည့်ရမှာ သိန်းအောင်ရယ် ငါ တကယ် ဒုက္ခရောက်နေပြီ ငါ သဘက်ခါ မပေးနိုင်ရင် တရားစွဲတော့မှာ လုပ်ပါဟယ် နင် ငါ့ကို ဆယ်သိန်းပဲ ချေးရမှာ နင့်ဆီမှာ အစိတ်တောင် ကျန်သေးတာကို အင်း ဒါ ဟိုဘက်လမ်းက … Read more

အဲ့လိုပြောလို့ ကျွန်တော်က ငတ်ပြတ်နေတဲ့ ကောင်လားဆိုတော့ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ။ ညီမလေးကောင်းမှုနဲ့ စားကောင်းသောက်ကောင်း စားနေရတာပါ။ ဘာလို့ ညီမလေးကောင်းမှုလဲတော့ မမေးနဲ့နော်။ မမေးခင်က ပြောပြမဲ့ကောင်မို့ မမေးနဲ့ပြောတာ။ + ညီမလေးမှာ အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းမလေး တစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူ့နာမည်က ခင်သူဇာ တဲ့။ ရင်းနှီးတဲ့သူတွေကတော့ သူသူပဲ ခေါ်ကြတယ်။ ကိုယ်လည်း သူသူပဲ ခေါ်ဖြစ်တယ်။ သူတို့က အလယ်တန်းကျောင်းသူဘဝတည်းက တွဲလာတာ။ ကိုယ်နဲ့လည်း ကျောင်းတူတော့ ကိုယ်နဲ့ပါ ရင်းနှီးနေတာလေ။ ကိုယ့်မှာ ညီမလေးကို မုန့်သွားပို့ရင် နှစ်ယောက်စာ အမြဲဝယ်ရတယ်။ သူတို့က ပူးတွဲနေတော့လေ။ ဒါကြောင့် ညီမလေးကို ချစ်လွန်းလို့ အမြဲမုန့်ဝယ်ကျွေးဖို့အရေး ကိုယ့်မှာ အငတ်ပါခံပြီး ဝယ်ကျွေးခဲ့ရတာ။ အဲ့တုန်းကတော့ ဒါတွေက အရင်းအနှီးတွေ ဖြစ်လာမယ်တော့ မတွေးမိခဲ့ပါဘူး။ ညီမလေးရဲ့ … Read more

ကျမ နာမည်က ပိုးပိုး လို့ ခေါ်တယ် …ကျမ ကတော့ငယ်ငယ် ထဲက ကာမအရသာကို သိရှိထားတော့ အရမ်းကိုယွတဲ့အထဲပါတာပေါ့ နော်… ဘာလို့ငယ်ငယ် ထဲက ကာမအရသာကို သိရတာလည်းလို့ သိချင်နေကြမှာပေါ့ .. ဒီလိုပါ ကျမက ငယ်ငယ်ထဲက သူငယ်ချင်း အပေါင်းအသင်းဆို မိန်းခလေး တေနဲ့ မပေါင်းတတ် ဘူး လေ ..ဘာလို့လည်း ပေါ့ ဘာလို့မှမဟုတ်ပါဘူး ယောကျာ်းလေးတေနဲ့ဘဲ တွဲတော့ သူတို့ ဘာလုပ်လုပ် အကုန်ကိုယ်သိရတယ် လေ အဟီးး … ငယ်ငယ်ထဲက ဆော့ကြပြီ ဆို ရွာက ဘုန်းကြီးကျောင်း အနောက်က တောလေးထဲမှာ ဝင်ဝင် ဆော့ကြတာကို ဆော့တဲ့နည်းကလည်း သိတဲ့အတိုင်းဘဲပေါ့ လင်မယားလုပ်တိုင်းဆော့ကြပါရော … ဒီလိုနဲ့ငယ်ငယ်ထဲက တွဲတဲ့ သူငယ်ချင်းတေနဲ့ … Read more

ကျွန်မဧ။်အမည်မှာ မဇင်မာဖြစ်ပြီး အသက်မှာ ၃၅နှစ်ခန့်ဖြစ်သည်….ကျွန်မသည်..ရန်ကုန်မြို့ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက် ရှိကျူးကျော်ရပ်ကွက်တစ်ခုတွင်နေထိုင်ပြီး သားတစ်ယောက်သမီးတစ်ယောက်မိခင်ဖြစ်သည်…ကျွန်မဧ။်ခန္ဓာကိုယ်မှာယောကျာ်းသားများအားဆွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်မပြည့်စုံသောလည်း စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသောအကြည့် များကိုပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်ပါသည်…ကျွန်မဧ။်လင်တော်မောင်မှာ အသက် ၄၀နှစ်ခန့်ရှိပြီး ကျွန်မတို့ဇနီးမောင်နှံတို့ချစ်ခင်စုံမက်သောကြောင်ဘဝတစ်ခုဆိုးတူကောင်းးဖက်ပေါင်းသင်းနေထိုင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ..လင်တော်မောင်မှာ .ညားခါစတွင် အလုပ်အဆင်ပြေ၍မိမိတို့မိသားစုမှာချောင်လည်ခြင်း..သားသမီးများအားကောင်းမွန်စွာကျွေးမွေးထားနိုင်ပြီး…ငယ်စဉ်အခါက ပျော်ရွင်စွာသုံးဖြုန်းခဲ့ပြိး။ ယခုအချိန်တွင် လင်တော်မောင်မှာဆေးလိပ်သောက်ခြင်း ကြောင့်နှလုံးသွေးကြောကျဉ်း၍ လေငန်းရောဂါခံစားနေရပါသည်..ထိုကြောင့်အိပ်ရာထဲလဲနေကာ ဝင်ငွေမရှိခြင်း ဝင်ငွေထွက်ငွေမညီခြင်းတို့ကြောင့် ကျွန်မတို့မိသားစုမှာဆင်းရဲနွမ်းပါးနေခဲ့လေသည်..။ ထို့ကြောင့်ကျွန်မသည်ဈေးထဲတွင် အသီးအရွက်ရောင်းခြင်း အဝတ်လျှော်ခြင်းစသောအောက်ခြေအလုပ်များသိမ်းကျုံးလုပ်ကာမိသားစုတာဝန်ကိုထမ်းဆောင်လျက်ရှိပါသည်….ထို့သို့ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသောဘဝကိုကျော်ဖြတ်ရင်းးး လင်တော်မောင်ဆေးရုံဆေးခန်းစရိတ်ကလည်းများပြား ကျွန်မရှာသမျှသည်လည်းနည်းပါးသောကြောင့် …..ကလေးတွေစားစရိတ်ပါ မလောက်ငှာဖြစ်ကာ ကျွန်မသည်ကိုယ်ကိုကိုယ်သတ်သေချင်စိတ်များပါပေါ်ပေါက်လာလေတော့သည်….ထို့ကြောင့် ကျွန်မလည်းမိသားစုနဲ့ဝေးရာသို့သွားကာ မြစ်ကမ်းဘေးတွင်တစ်ယောက်တည်းငူငူငိုင်ငိုင်ဆောက်တည်ရာမရထိုင်နေမိလေသည်…။ ထိုအချိန် ကျွန်မတို့ရပ်ကွက်ထဲက ကျွန်မအဝတ်လျှော်နေကြဖြစ်သော သူငှေးအိမ်မှာ မောင်မောင်ဆိုသော ကောင်လေးမှာလည်းမြစ်ကမ်းနံဘေးတွင်စက်ဘီးတစ်စီးနဲ့သီချင်းအော်ဆိုကာနေသောကြောင့်အလွန်အင်မတန်မှစိတ်ရူပ်ထွေးနေမိသောအချိန်ဖြစ်သောကြောင့်ဒေါသထွက်နေမိလေတော့သည် ကျွန်မ……ဟဲ့ မောင်မောင် နင် ဟယ် စိတ်ညစ်နေရတဲ့ကြားထဲ ဘာတွေအော်ဆိုနေတာလဲ မောင်မောင် …….ဟာ ဘယ်သူများလည်လဲလို့မဇင်မာပါလား….အသဲကွဲလို့ပါဗျာ …လာညီးနေတာ…အမကောဘာတွေဖြစ်နေ မျက်နှာပျက်လို့ပါလား ကျွန်မ….ဒိလိုပါပဲဟာ စိတ်ညစ်စရာတွေများလို့….. မောင်မောင်…………အမဘာတွေဖြစ်လို့လဲပြောလေ ကူညီလို့ရရင်ကူညီရတာပေါ့…….. ကျွန်မ…….မသိချင်စမ်းပါနဲ့ဟယ် ငါသေသာသေလိုက်ချင်တယ်.. … Read more

ကျွန်တော့်အဖေ နောက်အိမ်ထောင်ပြုတော့ ကျွန်တော်ရှစ်နှစ်သားလောက်ပဲရှိပါသေးတယ်။ကျွန်တော့်မိထွေး မှာ သမီးတစ်ယောက်ပါလာပါတယ်။သူကလည်း ကျွန်တော်နဲ့ရွယ်တူပါပဲ။မေမေ့နေရာကိုအစားဝင်လာတဲ့သူ ဖြစ်လို့ သူတို့ သားအမိနှစ်ယောက်ကို ကျွန်တော်လုံးဝကြည့်လို့မရပါဘူး။နည်းနည်းအရွယ်ရောက်လာတော့မှ မေမေလေးရဲ့စေတနာ တွေ၊မေတ္တာတွေကိုနားလည်လာခဲ့ပါတယ်။ဟိုကောင်မလေးသီရိနဲ့ကတော့ တစောင်းစေးနဲ့မျက်ချေးပေါ့။ကျွန်တော်က ကိစ္စတော်တော်များများမှာအလျှော့ပေးခဲ့ပေမယ့် သူကတော့ကျွန်တော့်ကိုဘယ်လိုမှကြည့်မရပါဘူး။သူ့အမေက ကျွန် တော့်ကိုအရေးပေးလို့လားမသိပါ။ ထားပါတော့လေ..ဒါတွေကငယ်ငယ်တုန်းကပါ။ အခုတော့ကျွန်တော်ရောသူပါ ဒဂုံတက္ကသိုလ်မှာတက်နေကြပါတယ်။ကျွန်တော်ကဒုတိယနှစ်၊သူကပထမနှစ်ပေါ့ ကျွန်တော့်မှာလည်းရည်းစားလေးဘာလေးနဲ့ပေါ့။သူကတော့ရှိသလိုလိုပဲ။ခက်တာက ကျွန်တော့်ကောင်မလေးက စာဂျပိုး ဗျ။ရုပ်ရှင်လည်းမကြည့်ရ။ပန်းခြံလည်းခေါ်မရနဲ့တော်တော်လေးတင်းတယ်ဗျာ။ဒါနဲ့ တစ်နေ့…. ‘ချစ် ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ရအောင်လေ’ ‘မနက်ဖြန် ကျူတိုရီရယ်ရှိတယ်ကွာ။မကြည့်ချင်ပါဘူး။ပြီးရင်မောင်ကလက်သိပ်သရမ်းတာပဲ’ ‘မဟုတ်တာကွာ။ကျူတိုရီရယ်ကဘာအရေးလဲ။လိုက်မှာလားမလိုက်ဘူးလားပြော’ ‘မလိုက်ချင်လို့မဟုတ်ပါဘူးကွာ။ကြောက်လို့ပါ။’ ‘ဒါဆို ကန်တင်း သွားမယ်လေ’ ‘မောင်ကလည်းကွာ ဟိုဟာတွေလာနေလို့ နောက်မှနော်အခုစာကျက်လိုက်အုံးမယ်နော်’ ‘အေးပါကွာ၊ပြန်ရင်ကောလိုက်ပို့ရမလား’ ‘မပို့နဲ့ ဖေဖေဝင်ကြိုလိမ့်မယ်’ ‘သွားပြီ။ဒီနေ့တော့ဘူပိတ်ပြီ ‘လို့စိတ်ထဲကနေရေရွတ်ရင်း ဖဲရှုံးလာတဲ့မျက်နှာနဲ့ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်းစိတ်ညစ်ညစ်နဲ့ အပေါ်ဆုံးထပ်တက်ပြီးဆေးလိပ်သောက်မယ်ဆိုပြီး တက်လာရာ အပေါ်မှာလူရှင်းနေတာကိုတွေ့ရပါတယ်။ ဖြတ်လျှောက်လာရင်း အသံကြားလို့အသာလေးချောင်းကြည့်လိုက်ရာ အတွဲတစ်တွဲကိုတွေ့ရပါတယ်။ အောင်မယ်..ဒင်းကပေါက်စီစားနေပါလား။ကောင်မလေးမျက်နှာကိုတော့မမြင်ရဘူးပေါ့။ဟိုကောင့်လက်ကလည်း အငြိမ်ကိုမနေဘူးကောင်မလေးပေါင်ကြားထဲမှာ။ဆော်လေးကလည်းအလိုက်သိပါ့ ဒုတ်ကိုကိုင်ပေးနေပါလား။ရုတ်တရက် ကောင်မလေးက … Read more