အပြာစာအုပ် အောစာအုပ်

မေဧကရီ မှာယောၤကျားရှိပေမဲ သူယောၤကျားကိုဇော်ထွန်းကနယ်တွင်အလုပ်လုပ်နေတာမို ၂လတခါလောက်သာတွေရပြီးသူကတော ရန်ကုန် မှာပင် စတိုးဆိုင်ဖွင်ကာဆိုင်မှာပင်အသက် ၁၅နှစ်ခန် အိမ် ဖေါ်မလေးသက်စု နှင် နေတာဖြစ်သည်၊သူ စတိုးဆိုင်တွင်အောင်အောင်ဆိုသည် ၁၈ နှစ်အရွယ်အရောင်းကောင်လေးတယောက်နှင် ရွယ်တူအရောင်းစာရေးမလေးကေကေနှင် အိမွန်တို အလုပ်လုပ်ကြပြီးည၁၀နာရီခန်အထိဖွင်ကာဝန်ထမ်းများကိုဆိုင်ပိတ်ပြီးလျှင်ကားဖြင် သူကိုယ်တိုင် လိုက်ပို ပေးတာမို အဆင်ပြေလှသည်။ တနေ နေလည်ဖက်လူရှင်းတုန်းမေဧကရီလည်းခုံပုလေးဖြင် စင်အပေါ်ဆုံးမှ မုန် ပုံးကို လှမ်းယူနေတုန်းသူအနောက်နားရောက်နေသည် အောင်အောင် မှာမေဧကရီမိုမောက်သောရင်အစုံ သေးသွယ်သောခါးလေးနှင် လိုက်ဖက်လှသောကားစွင်လုံးဝိုင်းပြီးကောက်နေသည် ဖင်ကြီးအား သိမ်းကြုံးကြည်ကာလီးပင် တောင်လာကာစိတ်ထဲမှ ပြစ်မှားနေတုန်းမေဧကရီ ခုံပေါ်မှ ခြေချော်ကျကာ အောင်အောင်ကလည်းအနားရှိနေတာမို ဖမ်းထိမ်းလိုက်ရာမေဧကရီ မှာအောင်အောင်ကိုယ်ပေါ်ကျောမှီ ကျကာအောင်အောင်လည်းရုတ်တရက်လှမ်းပွေလိုက်ရာလက်တဖက်ကမေဧကရီ၏ကားစွင်သည် ဖင်ကြားထဲနှိုက်မိသလိုဖြစ်သွားပြီးနောက်တဖက်ကခါးသိမ်လေးကိုဖက်မိသွားတာမို လူပျိုရိုင်းလေး အောင်အောင်မှာသွေးဆူကာလီးကြီးထောင်မတ်လာပြီးမေဧကရီ၏ဖင်သားအိအိကြီးကိုသွားထောက် မိသွားပါသည်။ မေဧကရီလည်းအောင်အောင်လက်ကသူ ဖင်ကြားထဲနှိုက်သလိုဖြစ်ကာလီးကြီးကလည်း သူတင်ပါးအိအိကြီးကိုထောက်မိကာပူနွေးသည် အထိတွေကြောင် ရင်တုန်ကာရုတ်တရက် မခွာမိဘဲ သာယာသွားသည်၊ခဏကြာမှသတိရကာ ဟဲ နင်ကလည်းလွှတ်တောလေဟွင်း … Read more

RC တစ်ထပ်တိုက်လေးက အကြမ်းထည်ပြီးတော့မည်။ ကန်ထရိုက်တာက ဦးအေးမောင်ဖြစ်သည်။ ဦးအေးမောင်မှာ အရင်ကလက်သမားဆရာ၊ ပန်းရံဆရာကြီးဖြစ်သည်။ သူကအများတွေလို လက်သမားသီးသန့်၊ ပန်းရံသီးသန့် ကျွမ်းကျင်တာမျိုးမဟုတ်ပေ။ လက်သမားလုပ်ငန်းကော၊ ပန်းရံလုပ်ငန်းပါ ကျွမ်းကျင်တာဖြစ်သည်။ ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်မှု၊ အလုပ်တွင်စေ့စပ်သေချာမှု၊ ပိုင်ရှင်အပေါ် စေတနာတွေထားမှုတွေကြောင့် လူတွေက သူ့ကိုတဖြည်းဖြည်း ယုံကြည်စိတ်ချလာပြီး အဆောက်အဦးတစ်ခုလုံးကို `ဝ´ ကွက်အပ်သည်အထိ ဖြစ်လာကာ ဦးအေးမောင် တစ်ယောက် ကန်ထရိုက်တစ်ယောက်ဖြစ်လာသည်။ “ မောင်ကျော်ရေ………မောင်ကျော် ” “ လာပြီဆရာ…… ” ဦးအေးမောင်၏ ခေါ်သံကြောင့် ပေကြိုးတစ်ချောင်းဖြစ် အလုပ်ရှုပ်နေသော အသက်(၂၅)နှစ်အရွယ် လောက်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးက ဦးအေးမောင်၏ အနားသို့ရောက်လာသည်။ “ ငါအမိုးပြားဝယ်ဖို့သွားဦးမယ်………….လှသန်းကို ခေါ်သွားမယ်….မင်းဒီမှာနေလိုက်ဦး…” “ ဟုတ်ကဲ့ဆရာ… ” မောင်ကျော်မှာ လက်သမားလည်းမဟုတ်၊ ပန်းရံလည်းမဟုတ်၊ ကန်ထရိုက်တာ ဦးအေးမောင်၏ … Read more

ဒေါ်နီလာ…. သူမ ကို တောင်ကြီးမြို့ … ရပ်ကွက် တခုလုံး မသိသူ မရှိ။ နှုတ်ကြမ်း လျှာကြမ်း နှင့် တိုင်းရင်းသား အမျိူးသမီး တဦးပင်..။ အိမ်ထောင်သုံး ဆက် ကျဖူးပီး ပထမ အိမ်ထောင် နှင့် သားသမီး မထွန်းကား၊ ဒုတိယ အိမ်ထောင် နှင့် သမီး နှစ် ယောက်မွေး၊ နောက်ဆုံး အိမ်ထောင်နှင့် လဲ သမီး တယောက် မွေးသည်။ ပုံစံ က တော့ အပြင်ပန်း အရ ကြည့်လျှင် ရိုးရိုးအေးအေးပင် အသက် ငါးဆယ် ဝန်းကျင် အရွယ်ခန့် ရှိပီး အလှအပ ကြိုက်သူ ဟု ဆိုရမည် ။ ခင်ပွန်း ဖြစ်သူ ဦး … Read more

“ဆရာ့တပည့်ကို ကြိုက်သလို ဆုံမပါဆရာ ကျွန်တော်တို့ခွင့်ပြုပါတယ်” ကျွန်တော်က ဆေးတက္ကသိုလ်တက်နေတာ။ မိဘက သိပ်မချမ်းသာတော့ ၁၀တန်းကျောင်းသူကျောင်းသားတွေကို ဂိုက်လုပ်ရင်း တဖက်တလှမ်းက ကျောင်းစရိတ်ရှာတယ်။ အခု ဂိုက်လုပ်ပေးရမယ့်ကောင်မလေးက မေမိုးယံ။ တအိမ်လုံးရဲ့ အချစ်တော် တကယ့် အဆိုးလေး။ သူ့မိဘတွေက ကြိုက်သလိုဆုံးမပါပြောပေမယ့် အသက်သိပ်မကွာတဲ့ကောင်မလေးကို ရိုက်ဆုံးမလို့ဖြစ်ပါ့မလား။ “ဒီတပုဒ်ကို ကျွန်တော်နဲ့တူတူ အလွတ်ဆိုကြည့်ရအောင်” ကျွန်တော်က စာကျက်ဖို့ပြောပေမယ့် မေမိုးယံက ဂျစ်ကန်ကန်လုပ်နေသည်။တကယ်တော့ ကောင်မလေးက ကျွန်တော်ချော့တာခံချင်လို့ တမင်လုပ်တာ။ ဆင်းရဲတဲ့ဘဝမှာ ရုပ်ရည်ချောမောတာ ယောက်ျားလေးဖြစ်စေ မိန်းကလေးဖြစ်စေ သိပ်မကောင်းဘူးဗျ။ ကျွန်တော့်ရည်မှန်ချက်က ဆရာဝန်ဖြစ်ဖို့။ တပည့်ကျောင်းသားတွေနဲ့ညီအကိုလိုနေလို့ဘာမှမဖြစ်ပေမယ့် တပည့်ကျောင်းသူတွေကကျတော့ ကိုကြီးနဲ့ညီမလေး ဇာတ်လမ်းခင်းချင်ကြတယ်။ ကျွန်တော်သာ စိတ်အလိုလိုက်မိရင် ကျွန်တော့်ရည်မှန်းချက်ပျက်တာကြာပေါ့။သတိထားပြီးရှောင်ရင်း သူတို့ကိုလည်း စာမေးပွဲအောငိသွားအောင် ဂရုစိုက်ရတယ်။ မေမိုးယံကကျတော့ မရဘူး။ဆိုးလွန်းတယ်။ ကျွန်တော် စာစသင်ပြီး ၃ရက်လောက်ထဲက … Read more

တာမွေဖက်က ကေတီဗွီ တစ်ခုမှာပါ သူငယ်ချင်းတစ်စု သူချင်းသွားဆိုကြတယ် ထုံးစံအတိုင်း ကောင်မလေးတွေ ကိုယ်စီခေါ်ထိုင်ကြတာပေါ့ ။ အီစီကလီတွေ ရိုက်ကြ သီချင်းဆိုကြ ၊ အရက် သောက်ကြနဲ့ ပေါ့တစ်ဆက်ရှင် လောက်ပြည့်တော့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်ရင်းနှီးသွားကြရော။ အဲဒီမှ သူ့နာမည် ကို မေးကြည့်မိတယ် ။ သူနာမည်က ငုဝါ ။ ဧရာဝတီတိုင်းကတဲ့။ ဟုတ်တာမဟုတ်တာတော့ သူမှ သိမှာပေါ့။ ဒီကလူတွေကလဲ ဗူးကြတာပေါ့။ တစ်ပတ်တစ်ရက် နားရတယ် ၊ အပြင်ထွက်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုတော့ ။ အပြင်မှာ တွေ့ချင်တယ် ရလား ဆိုတော့ သူက ဖုန်းနံပါတ်တောင်းတယ် ။ ဒါနဲ့ ဖုန်းနံပါတ် ပေးထားခဲ့ရောဆိုပါတော့။ကုမ္ပဏီ ဝန်ထမ်းဆိုတော့ ကျနော်တို့ကစနေနေ့တစ်ဝက်ဘယ်သွားရရင်ကောင်းမလဲ ဆို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ဗျာ ဖုန်း သံမြည်လာတယ် … Read more

အချိန်က ည ၉နာရီခွဲလုပြီ။ ရန်ကုန် မအူကုန်းရပ်ကွက်သည် နေ့လည်ဘက်တွင် လူစည်ကားသလောက် ညနက်လာလျှင် လူအသွား အလာက ပြတ်လာမြဲဖြစ်သည်။ ၁၂၃လမ်းထဲရှိ ‘ထွန်းတောက်’ ဆေးခန်းထဲတွင် ဒေါက်တာကိုလတ်တယောက်ထဲ စာထိုင်ဖတ်နေမိ၏။ မိုးဖွဲဖွဲရွာနေသည်မို့ ည၈နာရီကျော်လောက်ကတည်းက ဆေးခန်းကို လူနာမလာတော့ … ၉နာရီခွဲ ဆေးခန်းပိတ်ချိန်အထိတော့ လူနာ မလာလည်း မပြန်သေးပဲ ဆက်ထိုင်နေတတ်သည်က ကိုလတ် အကျင့်ဖြစ်နေပြီ။ စောသေးလျှင် ကားလမ်းပေါ်တွင်ကားတွေက ပြည့်ကြပ်နေတတ်သေးသည်မို့ ကားမောင်းရတာ မောင်းလို့မကောင်း။ .. ၉နာရီခွဲနှင့်ဆယ်နာရီကြားထဲလောက်ဆိုမှ ကားရှင်းပြီး မောင်းလို့ကောင်း၏ တခါတခါတော့လဲ လူနာမလာပါပဲ ထိုင်နေရတာ ပျင်းစရာကောင်းလှသည်။ အလုပ်မရှိတော့ စိတ်တွေကလဲ ဟိုရောက်ဒီရောက် … ။ ဒီနေ့တော့ ကိုလတ်စိတ်ထဲ ရွာမှငယ်ရည်းစား နီလာ့ကို ထူးထူးခြားခြားသတိရနေမိသည်။ .. သူကသာ သတိရနေမိတာပါ … Read more