Comic Blog

ဒီလိုဗျ ကျော်စွာတယောက် ဘန်ကောက်မှာ ယိုးဒယားမလေးတစ်ပွေနဲ့ချိတ်တိတ်တိတ်ဖြစ်တော့ ကောင်မလေးက (လိုင်းချက်) ပဲသုံးတာဆိုလို့ သူလဲလိုင်းလိုက်သုံးပြီး နောက် လျှောက်အပ်ရင်း အသိမိတ်ဆွေတွေများလာပြီး ကျော်စွာတစ်ယောက် လည်လည်ဝယ်ဝယ်ရှိလာသည့်နောက်ပိုင်း ပထမတော့ အဲ့ယိုးဒယားမလေးနဲ့ချိတ် သူ့သူငယ်ချင်းတွေကိုချိတ် ပွားရင်း ပွားရင်းနောက် တဖြည်းဖြည်း ချိတ်မိသည့်အထဲ လူစုံပါလာသည်။ အဲ့သလိုနဲ့ ကောင်မလေးတွေရော ကောင်မကြီးတွေပါရှာဖွေစားသောက်ခဲ့ပြီးသည့်နောက် ချွန်ပူးဆိုသည့် မမကြီးတစ်ပွေနှင့်ချိတ်မိတော့သည်။

ဘန်ကောက်ဘဏ့်မှာလုပ်နေတာ၊ အသက်က ၃၃၊ ရုပ်က ကတယ့်ဆက်ဆီ၊ ခါးနဲနဲတုတ်ပေမဲ့ ဘော်ဒီကလဲအမိုက်စား။ အဲ့တော့အသေချွေပီပေါ့။ အဲ့တုန်းက သူ့အသက် ၂၄ ဆိုတော့ မမကြီးတွေဆိုအသေခိုက်တာ၊ အ့ဒါ တွေပဲခံတွင်းတွေ့နေသည့်အချိန်။ ချွန်ပူးနဲ့ အပြင်မှာဒိတ်တော့ ပထမကော်ဖီဆိုင်မှာတွေ့ပြီး အိမ်မှာဘီယာသွားသောက်မယ်လို့ဆော်ကြီးကစပြောလို့ အခန်းကိုပဲပင့်လာခဲ့လိုက်တယ်။ စကားပြောရင် ကြာလေးအချွဲလေးနဲ့ပြောတာကိုလဲသူခိုက်သွားတယ်။ လိုင်းမှာကတည်းက တော်ကီတော်တော်ချွေခဲ့ပြီးပြီမို့ အိမ်ရောက်တော့ ခပ်ပါးပါးတွန်းပြီး ဘီယာတစ်ပုလင်းကုန်တာနဲ့ ချွန်ပူးကို လှကြောင်းပကြောင်း ဆက်ဆီကျလိုအရမ်းတက်မက်မိကြောင်း ပြောပြီးဖက်နမ်းလိုက်သည်။ ဆော်ကြီးကမျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း အနမ်းပြင်းပြင်းတွေနဲ့ပြန်နမ်းတော့ နှစ်ယောက်သား လိုချင်တာတူသွားပြီ။ စတွေ့ကတည်းက သရေယိုနေတဲ့နို့တွေကိုဖွဖွလေးညှစ်ပေးပြီး အင်္ကျီတွေချွတ်လိုက်တော့လဲအမိုက်စား ဘော်ဒီနဲ့၊ အင်္ကျီနဲ့ကတည်းက ထင်းနေတဲ့နို့နှစ်လုံးက အင်္ကျီလဲချွတ်လိုက်ရော ဘိုကျော့်လက်ထဲခုန်ပေါက်ကျလာတော့မလို၊ ဇာဘရာလေးကိုမနိုင်ဝန်ထမ်းခိုင်းထားသည်။

ရေးသူ – Phoebe (မြကျွန်းညို မှကူးယူသည်)

လက်ပတ် နာရီကို ချွတ်ရင်း မချိန်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ညနေ လေးနာရီ ထိုးနေပြီ။ နာရီကိုဘေးက စားပွဲပေါ် အသာအယာ တင်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်လိုက်တယ်။ အဖြူရောင် ကြွေပြားကြီးတွေ ကာထား ပြီး မီးခိုးရောင် ကြမ်းခင်းထားတဲ့ ရေချိုးခန်း ဟာ သန့်ရှင်း ပြီး ခြောက်သွေ့နေတယ်။ သပ်ရပ်ရှင်းလင်းလွန်းနေတဲ့ အတွက် ဒီအိမ်ရဲ့ အိမ်ရှင်မဟာ အတော့်ကို ရပ်ရပ် သန့်သန့်ရှင်းရှင်း နေတတ်တာပဲလို့ တွေးလိုက်မိတယ်။ ရေစိုနေတဲ့ အင်္ကျီကို အရင်ဆုံးချွတ် ရေညှစ်ပြီး ဘေဆင်ဘောင်ပေါ် တင်ထားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ဂျင်းဘောင်ဘီကို ချွတ်လိုက်တယ်။ ဘောင်းဘီက ထူတော့ ရေမညှစ်နိုင်တော့ဘူး။ အလိပ်လိုက်ကလေး ခေါက်ပြီးဖိလိုက်တော့ ဘေစင်ထဲ ရေစက်အချို့ ထွက်ကျသွားတယ်။ အင်္ကျီဘေး ဘောင်ပေါ်တင်လိုက်ပြီး ဘရာစီယာကို ချွတ် နောက် အတွင်းခံ ကိုပါချွတ်လိုက်တယ်။ ပက်ကိုခွာလိုက်ပြီး အမှိုက်ပုံးထဲ ပစ်မယ်ကြံတော့ မသင့်လျော်ပါဘူးလေ လို့ တွေးမိတယ်။ ဘယ်ပစ်ရမယ်မှန်း မသိတော့တာနဲ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီထဲ လိပ်ပြီး ထည့်လိုက်တယ်။ ပြီးမှ အိမ်သာ ဘိုထိုင် အထိုင်ပြားကို အသာ ချလိုက်ပြီး ထိုင်ကာ အပေါ့သွားလိုက်တယ်။ ရုတ်တရက် တတောက်တောက်ကျလာတဲ့ အသံ ကြောင့် စိတ်ထဲမှာ မလုံမလဲ ဖြစ်သွားသလိုပါပဲ။ သူစိမ်းဆန်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့်လည်း ဖြစ်မယ်ထင်ပါရဲ့။ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ စက္ကူလှမ်းယူတော့ စက္ကူလိပ်ရဲ့ ထိပ်ကလေးကို ဟိုတယ်တွေမှာလို အချွန်လေးဖြစ်အောင် သေသေချာချာ ခေါက်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ သန့်ရှင်းရေး ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ ရေဆွဲချ လိုက်တယ်။ ခြေရာလက်ရာ မပျက်စေချင်ဘူးလေ။ နောက် ရေချိုး တဲ့ အကန့်ထဲကို ကူးလိုက်ပြီး လိုက်ကာကို အသာယာ ဆွဲကာလိုက်တယ်။ ရေပူရေအေးကို လိုချင်တဲ့ အနေအထား ရအောင်ညှိလိုက်ပြီး ရေပန်းကို အပေါ်ဘက် ချိတ်မှာ ချိတ်လိုက်တယ်။ ဖွားခနဲကျလာတဲ့ ရေပန်းအောက်မှာ တစ်ကိုယ်လုံးကို စိုစွတ်စေမိလိုက်တယ်။

ဆရာရယ်…ကျမ ဘယ်လောက် ဒက်စပရိတ် ဖြစ်နေသလဲ ဆိုရင်..ဆရာသာ ကျမကို ဒီဥစ္စာ ကူညီမယ် ဆိုလို့ ရှိရင် ဆရာ့ကို ကျမ ကိုယ်ကို ကျမ ထိုးအပ်..ဆရာ လိုရာသုံးစေ ဆိုပြီး ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ အထိတောင် ပြင်ဆင်ထားတယ် ဆိုတာ အရှက်ကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ပြောပြပါရစေရှင်….” သူ့လက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ပြောနေတာပါ ။ “ အေးဗျာ……ခင်ဗျား ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေတာကို တွေ့ရတော့လည်း ကျနော် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငြင်းလို့ရမလဲလေ…အင်း……ဒီလိုလုပ်…..” “ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဟင်..ဆရာ…ဆရာ ဖြစ်စေချင်တာကို ပြောလေ….” ငွေချေးတော့မယ့် ပုံ ပေါက်လာလို့ ဒေါ်ဆွေဆွေလှိုင် အငို ရပ်သွားပြီး မျက်နှာလေး လန်းလာသည် ။ “ ဟိုဗျာ..ဒါ ခင်ဗျား ပြောလာလို့ ကျနော်လည်း ပြောတာနော်…ဟိုဒင်း..ခင်ဗျား ခုနပြောသွားတာ တကယ်လား…” “ ဘာလဲဟင်..ဆရာ..” “ လိုရာသုံးစေ ဆိုပြီး…..ထိုးအပ်မယ် ဆိုတာ…..” “ တကယ်..တကယ်ပြောတာပါ..ဆရာ လိုချင်တဲ့ အချိန်……အဲနီးတိုင်းမ် ပါ..ဆရာ….အဆင်သင့်ပါဘဲ…..ငွေ အဆင် ပြေတာနဲ့လည်း ပြန်ဆပ်ပါမယ်…ဆရာ….ကူညီပါ ဆရာ..ကယ်ပေးပါ…..” သူ့ပါးစပ်က ထွက်သွားတဲ့ စကားကို သူ့ဖါသာတောင် မယုံချင် ။ “ ခင်ဗျားမှာ နေရာ ရှိလား….” လို့ ပြောမိသွားသည် ။ “ နေရာ…..ဟို…တွေ့ကြဖို့လားဟင်….ဟုတ်..ဟုတ်……ရှိတယ်ဆရာ…ကျမ အမေက ဆေးရုံတက်နေရတာလေ..အိမ်မှာ ကျမ တယောက်ထဲ….ဆရာ…ကျမ အိမ်ကို လိုက်ခဲ့လို့ ရတယ်…..” ကျော်စိန်ဘ စိတ်ရိုင်းတွေ ထိန်းလို့ မရတော့ဘူး ။

ခက် တယ်ကွာ…မင်း..လုပ်တာ ငါတော့ သေတောင်သေ လိုက်ချင်တော့တာဘဲ … အမ ရယ်..ဘယ်သူမှ သိတဲ့ ကိစ္စမှမဟုတ်တာ ..လာပါဗှာ..လိုးကြရအောင် … ( အို…လွှတ်..လွှတ် ..မင်း…မင်း..သိပ်ရဲတာဘဲ …) အာဝါး က တော်တော် သန်မာ သည် ..။မေသက် ကို အတင်းဝင်ဖက်ခါ အတွင်းခန်းကို ဆွဲခေါ်လေ သည် ..။ နီနီ ရွေးစရာ လမ်းက မရှိ ..။ ကိုကျော်သိန်းသိရင် မိုးမီးလောင်မည် ..။ သူ့ကို ပေးလိုးပြီး နုတ်ပိတ်ရတော့မှာဘဲ …။( ကဲ..ကဲ..တအား မလုပ်နဲ့ကွာ..ငါ့အသားတွေ အညိုအမဲ စွဲကုန်မယ် …မင်းလိုချင်တာ ယူသွား..ဟုတ်ပီလား …) အာဝါး သူ ဆင်တဲ့ အကွက်ထဲ ဝင်လာပြီ မို့ အရမ်း ဝမ်းသာ သွားလေ သည် ..။

သူ အပင်ပမ်းခံပြီး သင်္ဘောသား တွေဆီက ကိုကျော်သိန်း ရဲ့ သင်္ဘောလိပ်စာ ရအောင် လုပ်ရတာ တန်သွားပြီ ..။ ဒီလို ချောလှပြီး တောင့်တင်းတဲ့ မိန်းမ မျိုး သူ လိုးရဖို့ဆိုတာ က မလွယ်လှဘူး ..။ နီနီလဲ ကုတင်ပေါ် တက်ထိုင်လိုက်ပြီး ရင်လျားထားတဲ့ ထမိန်ကို အသာလေး မဟကာ .. ( လာ..လာ..လုပ် …) ဆိုပြီး ပေါင် ကို ကားပေးလိုက် သည် ..။အာဝါးကလဲ လူလည် ..။ ( ဒီလို ပန်းဆိုးတန်းကုန်းတံတားအောက် က ( တရှဲတမတ် ) ပြတဲ့ အပေါစား ဖါသည် လို မလုပ်နဲ့ လေ..အမ ထမိန်ကို အားလုံး ချွတ်လိုက်ပါဗျာ …) ( မင်း..သိပ် လည်တယ် …) နီနီ သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး ထမိန်ကို ကွင်းလုံးပုံ ချွတ်ချလိုက်လေ သည် ..။ မီးရောင် အောက်မှာ ဖြူဖွေးလှပတဲ့ နီနီ ရဲ့ ဝတ်လစ်စားလစ် ကိုယ် အလှကို အာဝါး တွေ့လိုက်ရသောအခါ ..သူ့ ပေါင်ကြားက ငပဲကြီး မှာ မတ်မတ်ကြီး တောင်လာ သည် ..။

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

ဒီနေ့ နေဝင်တော့မည်။ သားကောင်ရှာရင်း တောထဲ ဝင်လာခဲ့ရာ တောအတွင်းသို့ ရောက်မှန်းမသိ ရောက်လာခဲ့သည်။ သားကောင်များမှာ မြေပြန့်တွင် တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး နည်းသည့်အတွက် အတွင်းကျကျ လိုက်ရှာရလေ့ရှိ၏။ ဘခက် စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်။ အသက် ၂၅ နှစ်၊ အရပ် ၅ ပေ ၇ လက်မ၊ အသားညိုညိုနှင့် အမေတစ်ခု သားတစ်ခု ဘဝကို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ဖြတ်သန်းနေ၏။

အမေဖြစ်သူက ဒေါ်မိုးလှိုင်၊ အသက် ၄၅ နှစ်၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တောင့်သည် ဖြောင့်သည်။ သာမာန်ရုပ်ရည်နှင့် ဆံပင်မှာ ခါးအထိ အရှည်ထား၏။ အဖေမြတ်နိုးတဲ့ ဆံနွယ်တွေမို့ ထိန်းသိမ်းထားသည်ဟု အမြဲပြောသည်။

ကျော်မင်းတစ်ယောက် ညနေပိုင်း အလုပ်များ လက်စသတ်ပီး သူ၏ ရုံးမှ ကားမှတ်တိုင်မှာ ကားစီးရန် စောင့်နေလိုက်သည် သူ့ အသက်မှာ ၂၂ နှစ်ဖြစ်ပါသည် ဘွဲ့ရပြီး မကြာခင် အလုပ်လျှောက်ရာ ယခုလုပ်နေသော ရုံးတွင် အလုပ်ရပါသည် ကားထိုးရပ်လိုက်စဉ် လူများဆင်းပီး မိမိလည်း တက်ပီး မကြာခင် ကားစထွက်ကာ နောက်မှတ်တိုင်အရောက်မှာ လူများထပ်တက်လာပါသည် ထိုစဉ် မိမိ ဘေးကပ်လျက်မှ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လာရပ်သည် ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအမျိုးသမီးသည် အသက် ၃၅ နှစ် လောက်ရှိမည်ဟုခန့်မှန်းရပီး လုံးကြီးပေါက်လှအကိတ်ကြီး တယောက်ဖြစ်နေသည်ကိုတွေ့ရသည် တဖြေးဖြေးလူများ ကြပ်ညှပ်လာပီး သူမနှင့်သူ ထပ်ရပ်ဖြစ်နေသည် သူလည်း သူမကို သူ့ရှေ့တွင် နေစေကာ သူက သူမ နောက်မှ ကပ်ကာ ရပ်လိုက်သည် သူမလည်း မိမိရှေ့ရောက်နေပါသည်

ထိုသို့ရပ်နေစဉ် ကားမှာ လှုပ်နေသောကြောင့် သူမ၏ဖင်နှင့် သူ့လီးမှာ ထိကပ်နေပေသည် သူလည်းမသိမသာ စော်ကြီး နောက်မှ နေကာ လီးနှင့် သူမ ဖင်ကို ထိုးနေသည် သူသည် အတွင်းခံ မဝတ်တတ်ပေ ထို့ကြောင့် ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးမှာ ရှေ့ကို ငေါထွက်နေပီး သူမဖင် ကို တိုက်ရိုက်ပင် ထိမိနေတာ သူမလည်းသိပါသည် သူမနာမည် ခိုင်ခိုင်မြင့် ဖြစ်ပီး အသက်မှာ ၃၆နှစ်ရှိပီ ဖြစ်သည် သူမသည် တခုလပ် တစ်ယောက်ဖြစ်သည် သူမတွင် မိသားစုမရှိပါ တစ်ယောက်ထဲသမားဖြစ်သည် သူမ၏ ခင်ပွန်းနှင့် စိတ်သဘောထား မတိုက်ဆိုင်သောကြောင့် ပြီးခဲ့သည့် ၃ နှစ်လောက်ကပင်ကွာရှင်း လိုက်လေသသည် သို့နှင့် နောက်အိမ်ထောင်မပြုပဲနေခဲ့ပါသည် သူမ နောက်သို့ကြည့်လိုက်ရာ သူမဖင်ကို လီးနဲ့ထောက်ထားသော ကောင်လေးမှာ သူမထက် ၁၀ နှစ်ကျော်ငယ် မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည် ကောင်လေးရုပ်ရည်မှာ မဆိုးလှပါ မွန်ရည်မည့်ပုံပင် ယခု သူ့ လီးကြီးနှင့် သူမကို ထောက်ကာ သူမ၏ ခါး လေးပေါ်သို့ပင် သူ့ လက်တင်ထားပါသည်

ကျော်ဌေးနှင့် သီတာတို့ လင်မယားမှာ အရင်ကလို တကျက်ကျက် စကားများရန်ဖြစ်ရုံပင်မကတော့။ သတ်ပုတ်ရိုက်နှက်သည်အထိ ဖြစ်လာသည်။ သားသမီးမရှိတော့ တယောက်နှင့် တယောက် သိပ်ပြီး သံယောဇဉ်ထားကြပုံမရပေ။ သူတို့လင်မယား အိမ်ထောင်ကျတာ သုံးနှစ်ကျော်ပြီဖြစ်သည်။ တနှစ်လောက်ပဲ သောကကင်းကင်းဖြင့် နေခဲ့ရသည်။ တနှစ်ကျော်တော့ ကျော်ဌေးက ဗွေဖောက်လာသည်။ ကျော်ဌေးအကြောင်းတွေကို သီတာ မကြားချင်လဲ ကြားရသည်။ မသိချင်ပဲ သိရသည်။ ကျော်ဌေး အပျော်အပါးလိုက်စားသည်တဲ့။ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သီတာက ဖြောင်းဖျပြောဆိုတော့ သူကရန်လုပ်သည်။ အိမ်ပြန်လာတိုင်းလည်း မူးမူးလာတတ်သည်။ လုပ်သည့်အလုပ်က လိုင်းကား ဒရိုင်ဘာ။ ဝင်ငွေကောင်းတော့ ကျော်ဌေး ပျက်တော့သည်။ ဇနီးမယား သီတာကိုလည်း ကြင်ကြင်နာနာ မရှိသည့် အပြင် ဘာမဟုတ်သည့် ကိစ္စလေးနှင့် ရိုးမယ်ဖွဲ့ ရိုက်လားပုတ်လားလုပ်လာသည်။

သူတို့လင်မယားကို ဘယ်သူကမှ ပေးစားခဲ့တာမဟုတ်။ သူတို့ချင်း ချစ်ကြိုက်၍ ညားခဲ့ကြတာဖြစ်သည်။ တနှစ်လောက်ပဲ အိမ်ထောင်ရေးသုခကို ခံစားရပြီး နောက်ပိုင်း စိတ်ညစ်စရာ၊ သောကရောက်စရာတွေနှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်သာမက အသားနာအောင်ပါ ရိုက်နှက်လာတော့ သူမ ကျော်ဌေးကို စိတ်နာလာသည်။ သူမ အနေဖြင့် မယားဝတ္တရားကျေပွန်စွာ သစ္စာရှိရှိ ပေါင်းသင်းလာပေမယ့် ကျော်ဌေးက နှိပ်စက်လာတော့ သီတာမှာ မခံနိုင်တော့သည့်အဆုံး အထုပ်ပိုက်၍ အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ဆိုရာမှာလည်း တခြားမိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းတွေ အိမ်၊ ကိုယ့်ဖက်က ဆွေမျိုးတွေ အိမ်မှာသွားနေလျှင် ရိုးမယ်ဖွဲ့၍ အပြစ်တင် သမုတ်ကာ ကျော်ဌေးက သူ့အပြစ်ကို ကိုယ့်အပြစ် လုပ်နိုင်သေးသည်။

ဖြစ်ပုံက ဒီလိုလေးးးဗျ ကျနော် ပျင်းးလို့ဆို သူငယ်ချင်းးတွေနဲ့ ကလပ် သွားမူးးပီးးးက နေတုန်းးးဘေးးနားး အသားးဖြူဖြူဒေါင်ကောင်းးကောင်းး ကိုယ်လုံးးလှလှ နဲ့အမျိုးးးသမီးးတစ်ဦးးးကနေတာတွေ့တော့ နည်းးနည်းးစိတ်ဝင်စားးသွားတယ်တစ်ချက်လှည့်ကြည့်မိတော့ သူအကျီၤ လည်ဟိုက်လေးး ကြားထဲက မို့ထွက်နေတဲ့ရင်သားလေးးက သူ့ရဲ့ ကခုန်မှုကြားမှာ လှုပ်ခါ နေတော့ လူလဲ က နေရင်းးက ခဏငြိမ် မသွားးတယ် ဒါကိုသူလဲ သတိထားမိပုံရတယ်သူ့မျက်လုံးးလေးးအကြည့်တစ်ချက်ကလဲ ရင်ကိုလုပ်ခါသွားစေသလို ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိတဲ့ အပြုံးးလေးးကြောင့် ကျနော်သူ့နား အသာတိုးးသွားမိတော့ သူဘက်က လဲ welcome ပါလို့ လက်ရပ် မခေါ်သော်လည်း ရှောင်ထွက်သွားခြင်းးမရှိသောကြောင့် ကျနော်ရှေ့ဆက်တိုးးရန်ဝန်မလေးတော့ပဲသူနဲ့တွဲကဖို့ လက်ကမ်းပေးလိုက်တော့ တီလုံသံများနဲ့အတူဟန်ချက်ညီစွာပဲ ကျနော့်လက်လေးကို ဖမ်းဆုတ်ကိုင်ကာ အတူတွဲကကြတာပေါ့ ကျနော်ဆိုတဲ့ငပဲကလဲ အခွင့်အရေးးကိုရသလို အသုံးချတက်သူမို့ဟန်ဆောင်နေတော့ပဲ။

သူ့ရင် ခါးးသေးးသေးးသွယ်သွယ်လေးကို ဖက်ကာ ရင်ချင်းးကပ် တွဲကမိပြန်သည် ဒီလိုနဲ့ ကိုယ်လဲမောသူလဲမော လာတော့ သူက လာဘီယာလေးသောက်ရင်စကားပြောရအောင်ဟု ဖိတ်ခေါ်ကမ်းလှမ်းမှုကြောင့် ဘေးးနားးက အခြေနေစောင့်ကြည့်နေကြတဲ့ဘော်တာတွေကို မျက်စိလေးမှိတ်ပြပီးး အနားယူရာ ခုံတန်းးသို့ နှစ်ယောက်သားထွက်ခွာသွားမိသည် ဘီယာလေးးသောက်စကားပြောရင်းးး ကျနော်စတင်အကြံဖန်ပြုလေတော့သည် ” အော်ဒါနဲ့မမ ကတစ်ယောက်ထဲလာတာလားး ” ဟု မေးးလိုက်သောအခါ သူက ပြုံးးပြီးး ပြန်ဖြေတယ် ”မောင်လေးးက ဘယ်နှစ်ယောက်တွေ့နေလို့လဲ ” တဲ့ကျနော် နည်းးနည်းးအောင့်သက်သက်ခံလိုက်ရသလို စိတ်ထဲလဲ အရမ်းးပျော်မိသွားတယ် ကျနော်အတွက်စားဂွင်လေ ဟဲဟဲဟဲ ကျနော် ရှေ့ဆက်တိုးရန် အဆင်သင့်ဖြစ်သွားသည် ” မမ ဘယ်ချိန်အိမ်ပြန်မှာလဲ ” ” အင်းး ပျော်သလောက်ထိတော့နေမှာပေါ့ မပျော်တော့ရင်ပြန်မှာ မမ ပြန်ခြင်းးမပြန်ခြင်းးက မင်းးအပေါ်မူတည်နေပီလေ မင်း မမ ကိုပျော်အောင်ထားနိုင်ရင် ဒို့ မပြန်ဘူး တစ်ညလုံးးနေမယ် ဘယ်လိုလဲ” အတိုင်းးစမသိပျော်တာပေါ့လေ ဒီလောက်ဆို အနေထားက ကောင်းးနေပီ လမ်းကြောင်းးစခင်းးတာပေါ့ အသက်တောင်မမေးးရသေးးတော့ မေးးကြည့်တာပေါ့ ”။

ဖွာလက်စ ဆေးလိပ်ကို ပြာခွက်ထဲခဏချထားပြီး အောင်အောင် ဆိုင်ပြင်ဘက်သို့လှမ်းရှိုးလိုက်သည်။ အားပါးပါး တော်တော်ကိတ်တာဘဲလို့သူ့စိတ်ထဲကပြောလိုက်သည်။ ဆိုင်ရှေ့ကဖြတ်သွားသူမှာ ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်တို့သားအမိ ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်နှင့်သူ့သမီးမေသက် သားအမိလိုထက်ညီအမလိုဖြစ်နေသည်။ ဆရာလေး တစ်ယောက်ထဲလား လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင် ကိုမြကြီးက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လာချရင်းပြောလိုက်သည်။ ဒီည ဘောလုံးပွဲကောင်းတယ်နော် ဆရာလေး လာကြည့်မှာလား။ ဘာပွဲမို့လို့လဲ ကိုမြကြီးရဲ့။ မန်ယူနဲ့အာဆင်နယ်လေဗျာ။ ဟာဒါဆိုပွဲကောင်းဘဲ လာကြည့်ရမှာပေါ့။ အောင်အောင်က လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ရင်းပြောလိုက်သည်။ဒီရွာမှာတစ်ခုတည်းတော ဘောလုံးပွဲပြရာရုံက ကိုမြကြီးလက်ဖက်ရည်ဆိုင်နဲ့ရွာထိပ်က ကိုသောင်းအေး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ဘဲရှိတာလေ။ အောင်အောင် ကားဒီ တောင်သာရွာနှင့် မိုင် ၃၀၀ လောက်ဝေးသည့်မြို့က။ ဒီရွာမှာ ကျောင်းဆရာလာလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဒီနှစ်ကျောင်းပိတ်ရက်မြို့ပြန်ဦးမလားဆရာလေး။ အင်း ပြန်ဖြစ်မယ်မထင်သေးပါဘူး။ အဟဖဲ တို့ဆရာလေး ဒီရွာမှာ အချောအလှလေးတွေတွေ့နေပြီထင်တယ်။

ဒါကြောင့်ကျောင်းပိတ်ရက်တိုင်းမပြန်နိုင်တာ။ အဟား ကိုမြကြီးကတော့ပြောတော့မယ်။ စတာပါဆရာလေးရယ်။ ဆိုင်ထဲသို့ လက်ဖက်ရည်သောက်မည့် ကာလသားအချို့ဝင်လာသဖြင့် ကိုမြကြီး လက်ဖက်ရည်ဖျော်ရန်ထသွားသည်။ အောင်အောင်ရဲ့စိတ်တွေက အတိတ်ဆီကိုလွင့်မျှောသွားတယ်။ တကယ်တော့ သူမြို့ကိုမပြန်ဖြစ်သည်က ဒီလို့။ သား လာဦး။ အပြင်မှပြန်လာသောအောင်အောင် ဧည့်ခန်းမှဖခင်ဖြစ်သူဦးအောင်စိုးခေါ် သဖြင့် ပြောစရာရှိလို့ထင်ကာဧည့်ခန်းတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်တော့ ဖခင်ဘေးနားမှာသူ့ထက် ၄ ၅နှစ်လောက်ဘဲကြီး မည့်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကိုတွေ့လိုက်သဖြင့် သူ့ခြေလှမ်းများအနည်းငယ်တွန့်သွားရသေးသည်။ သားကိုမိတ်ဆက်ပေးမလို့။ ဒါ ဖေဖေနဲ့မကြာခင်လက်ထပ်တော့မဲ့သူ။ အောင်အောင်မျက်နှာတစ်ချက်တော့ပျက်သွားသည်။ သူလည်းဘွဲ့ရလူငယ်ပညာတတ်ဘဲလေ။ နားလည်ပါတယ် သူ့အပေါ် မိခင်မရှိကတည်းက ဖခင်လိုတစ်မျိုး မိခင်လိုတစ်မျိုးဂရုစိုက်ခဲ့သောဖေဖေကို။ သတင်းတွေတော့သူကြားနေတာကြာပြီ။ ဒီလောက်မြန်ဆန်လိမ့်မယ်လို့သူမထင်ခဲ့။ ဆော်ကြီးကအလန်းကြီးတော့အလန်းကြီးပင်။ နာမည်က ထားထားလို့သိရသည်။ သူခန့်မှန်းထားသလို သူ့ထက် ၅ နှစ်သာကြီးသည်။ သူလည်းသဘောတူလိုက်ပါတယ်။၂၈နှစ်တဲ့။ သူသဘောမတူလည်း ဖေဖေကယူမှာဘဲကို။ သားအဖနှစ်ယောက်ရှိသောအိမ်မှာ သူစိမ်းမိန်းမတစ်ယောက်ဝင်လာသဖြင့် အောင်အောင်အတွက် အနေကျုံ့သွားတာပေါ့လေ။ တစ်ခါတစ်ရံသူငယ်ချင်းများနဲ့ ညနက်အောင်လည်တာကအစဆင်ခြင်နေရသည်။

ဆေးရုံကြီးအပြင်ဘက်မှန်ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကိုလှမ်းကြည့် မိတော့ ကျေးငှက်သံလေးတွေနဲ့ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးများကြောင့် ဘဝ အမောတွေကို ခဏတာ မေ့ပျောက် သွား စေတာပဲလေ။ မနက် ၈နာရီ ကျော်ကျော် လေးပဲ ရှိသေးတာပါ။ ညက ဆိုင်ကယ် အက်ဆီးဒင့် ဖြစ်တဲ့ လူနှစ်ယောက် ရောက်လာတော့ ၂ယောက်လုံး နွေး ကိုယ်တိုင် ရရှိလာတဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ချုပ်ပေးရတယ်။ တယောက်က လက်မောင်း နှစ်ဖက် နဂါးပုံ တက်တူးတွေနဲ့ အသက်က ၂၀ကျော်လောက်ပဲ ရှိမှာ မျက်နှာ နုနုချောချော လေးကို နားကွင်းတွေရော မျက်ခုံးပေါ်ပါ အကွင်းလေးတွေ ဖေါက်ဆွဲထားတော့ ရုတ်တရက်ဆို အကြည့်ရ ဆိုး နေတာပေါ့။

အရိုးခေါင်းတွေပါတဲ့ တီးရှပ် အနက်ရယ် လည်ပင်းက စတီးဆွဲကြိုး ပြောင်ပြောင် လက်လက်ကြီးရယ် လက်ကောက်ဝတ်က အနက်ရောင် သရေပြားပေါ်မှကြယ်ပုံစံ ဖန်စီပုံတွေ အိုးးးး မျက်လုံးထဲ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတာပဲ။ ပေါင်လယ်မှာ ၄လက်မ လောက် ဘာလိုခိုင်းမိတာလဲတော့ မသိဘူး ပေါင်လယ်မှာ ၄လက်မလောက် ပြဲသွားတာ ဒဏ်ရာ နက်တော့ သွေးတအား ထွက်နေတာပေါ့။ ထိုင်ခုံ အပုလေးပေါ် ထိုင်ခိုင်းရင်း ဒူးဖုံး ဘောင်းဘီ အပွလေးကို ပေါင်ရင်းထိ လှန်တင်ပြီး ချုပ်ပေးတော့ သူတော့ မသိဘူး နွေး တော့ ရင်တွေ ခုန်နေ ရသေးတယ်။ ချုပ်ပေးတဲ့ ဘယ်ဘက်ပေါင်ရင်းနားက ပန်းနုရောင် ဒစ်ကြီးက ဘောင်းဘီ အဟလေးကနေ ထွက်နေတာ။ ” မမနွေး … မအိပ်သေးတာလား … နိုးနေတာလား “ ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကို နားနေခန်းထဲ ထိုင်တွေးနေတုန်း တံခါးခေါက်သံနဲ့အတူ မအိ ဝင်လာပါရော။