Comic Blog

ငယ်စဉ်ကပင်စ၍ အလှကြိုက်မှုအကောင်းကြိုက်မှုများဖြင့် နစ်မွန်းလျှက်မိဘ အမြှောက်အစားကိုခံကာ ပျက်စီးခဲ့ရသော သူမ၏ပေါ့လျှော့သော စိတ်ဓါတ်တွင် ငယ်စဉ်ကပင် ရည်းစားထားချင်သည့်စိတ်ဖြင့်ဆယ့်သုံးနှစ် ဝင်ခါစကပင် အတန်းတူ ကစားဖက် လူလှလူချော လူခန့်ကလေး မောင်မြနှင့်ချစ်ကြိုးသွယ်ခဲ့လျှက် ရည်းစား ဖြစ်ခဲ့ရ လေသည်။ တစ် နှစ်၊ နှစ်နှစ်ဆိုသော အချိန်ကာလသည်ကျောင်းတက်ကျောင်းဆင်းရင်းဖြင့်ပင် တရက်ပြီး တရက်၊ တစ်လပြီး တစ်လ တနှစ်ပြီး တစ်နှစ ် ပြောင်းလဲ၍လာခဲ့ရ ချေပြီးဖြစ်၍ ယခုဆိုလျှင် မောင်မြဦးက ဆယ့်ရှစ်နှစ်၊ မြင့်မြင့်ကြည်က ဆယ့်ခြောက်နှစ် ကျော်ခဲ့ပေပြီ။ ဒီနှစ်ကုန်၍ စာမေးပွဲအောင်လျှင် သူတို့သည် တက္ကသိုလ်ပညာရေးကို တက်လှမ်းကြပေတော့မည်။

ငယ်ငယ်ကထဲက ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရွယ်နှင့်မမျှအောင် ဖွံ့ဖြိုးလာသည့် နည်းတူသူမ၏အတွင်းစိတ်များနှင့် သွေးသားများသည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လိုက်လျောညီစွာ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့ရပေပြီ။ သည်မှာတင်ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထ ရှိတတ ် သည့် အတိုင်း ဆန္ဒတည်းဟူသော အလိုရမ္မက်သည် သူမ၏ရင်ထဲတွင်ပေါက်ဖွား တည်ရှိလာခဲ့ရပေသည်။သူမတင်လား ဆိုတော့လဲမဟုတ်ပါ။ မြဦးက သူမထက်ပင်အသက် တစ်နှစ်ကျော်မျှ ကြီးသူဖြစ်၍ သူလဲပဲ မြင့်မြင့်ကြည်နည်းတူရင်ထဲတွင် ဆန္ဒတရားတို့သည်ကိန်းအောင်းဖြတ်တည်လျှက် ရှိနေရပေသည်။ “ ကြည်ကြည်မနေ့က ညနေက ဘာလို့ မလာတာလဲ ငါဖြင့်စောင့်လိုက်ရတာ…..” “ ပြင်းလို့ပါ… အကိုဦးရာ တနေ့တနေ့ဒီစကားတွေချည်း ထိုင်ထိုင်ပြီး ပြောနေရတာ…”။

“ငြိမ်းငြိမ်းရေ””ရှင်မေမေ””ညည်းကောင်လေးလာတယ်၊ ငါဘာပြောလိုက်ရမလဲ””မရှိဘူးလို့သာပြောလိုက်ပါ မေမေ””ဟင်.ဘာဖြစ်လို့တုန်း””ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး မေမေ” “အေးအေး.ငါပြောလိုက်မယ်” ကျမအိပ်ခန်းထဲဝင်ပြီးငိုချလိုက်တယ်။ “ကျမရင်တွေကွဲခဲ့ရပြီမောင်၊ မောင့်ကိုမချစ်လို့မဟုတ်ပါဘူး မောင်ရယ်၊ မောသ့်ဘဝတက်လမ်းအတွက်. မ.ဘဝအပျက်ခံပါ့မယ်” ကျမလေ. AGTI(မြို့ပြ)ဘာသာရပ်တက်ရင်း အဝေးသင်နှင့် ကျောင်းပြီးခဲ့တယ်နှင့် ကျောင်းပြီးတော့၊ ကလေးတွေစာပြခဲ့တယ်။ နောက်တော့ စာရင်းကိုင်ပါတက်ရင်း အလုပ်လည်း ဝင်လုပ်ခဲ့သေးတယ်။ ကျောင်းတက်တုန်းကတော့ သူများတွေရည်းစားထားတော့ ကျမလည်း ရည်းစားထားခဲ့သေးတယ်။ ချစ်ခဲ့သလားဆိုတော့ ကျမသူ့ကို မချစ်ခဲ့ဘူး။ နောက်တော့ ကျမတို့မြို့ကို ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်တဲ့သူဌေးက ရောက်လာတော့။ “ဟေ့ နင်က AGTI ပြီးပြီးသားဆို” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်” “နင်.ဒီမြို့သေးသေးမှာ ဘာလုပ်နေလဲ၊ စာရင်းကိုင်သင်တန်းလည်းပြီးပြီဆိုတော့ ရန်ကုန်ကိုလာခဲ့၊ ဟိုမှာ တိုးတက်ရာတိုးတက်ကြောင်း လုပ်ပါလား” “ဆရာအလုပ်ခန့်ရင် ကျမလာချင်တာပေါ့” “အေး.နင်လာရင် လက်ထောက်မန်နေဂျာ ရာထူးပေးမယ်” ကျမလည်း တစ်ရွာမပြောင်း သူကောင်းမဖြစ်ဘူးဆိုပြီး ကျမလည်း ရန်ကုန်ကိုတက်ခဲ့တယ်လေ။

အိမ်မှာက ကျမက ဒုတိယအကြီးဆုံးသမီးပါ။ ဖေဖေကလည်း လိုက်သွားဆိုလို့ပါ။ ကျန်တဲ့ကလေးတွေက ကျောင်းတက်တုန်းလေ၊ အကိုအကြီးဆုံးက ကျန်းမာရေးက မကောင်းဘူး၊ ဖေဖေက အိမ်စီးပွားရေးကို လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင်တုန်းပါ။ ရန်ကုန်ကိုရောက်ပြီးတော့ ကျမက ရန်ကုန်မြို့နယ်တစ်ခုက စာသင်ကျောင်းကြီးတစ်ခုမှာ တာဝန်ကျတယ်။ အဲဒီမှာ မောင့်ကိုစသိတာပဲ။ မောင်က Drawing တွေလာပေးတော့ မှတ်မှတ်ရရ သတိထားခဲ့တယ်။ မောင့်ဆရာတွေနှင့် ကျောင်းနေရာလာချတော့ မောင်က မြေတိုင်းပြီးတော့ ရုံးပေါ်ကိုတက်ခဲ့တယ်။ ဆရာကလည်း မောင့်ကိုအရေးပေးတာကို သတိထားမိတယ်လေ၊ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် မောင်က ဆရာတွေကိုတင်ပြနေတာ မ..လေ. မောင့်ကိုခိုင်သွားတာပေါ့၊ အဲဒီမှာ မောင့်ဆရာက ကျနော့်ရုံးချုပ်က ဒီကနေဝေးတယ်။ “တကယ်လို့သာ. ဒဇိုင်းပိုင်းနှင့်ပတ်သက်လို့ မေးချင်ရင် ကျနော်တပည့်ဇော်မိုးရှိတယ်၊ ဒီနားမှာရုံးခွဲရှိတယ်၊ ဒီကနေ သုံးလမ်းမြောက်မှာပါ” ကျမဝမ်းသာသွားတယ်။ ကျမလည်း အခုမှလုပ်ငန်းခွင်ဝင်တာဆိုတော့ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းအကြောင်း သိပ်ငန်းအကြောင်း သိပ်မသိသေးဘူး။ မေးရမှာပေါ့။ ကျမတို့ဆိုဒ်မှာ အင်ဂျင်နီယာရှိပါတယ်။ သူကလည်း အခုမှကျောင်းဆင်းပါပဲ။ စာရင်းကိုင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်လည်း ရှိတယ်။ အစကတော့ စာရင်းကိုင်နှင့် ကျမအဆင်ပြေပါတယ်။ မောင်က တစ်ခါတစ်လေ ဆိုဒ်တွေပတ်ကြည့်တာတွေ့တော့ ကျမခေါ်ရမှာ ရှက်နေလို့မခေါ်ဖြစ်ဘူး။ ကျမသူ့ရှေ့က ခဏခဏဖြတ်ပြတာတောင် အရေးမလုပ်ဘူးလေ၊ ကျမက တိတ်တခိုး၊ တဖင်သတ်ချစ်နေရတာလေ။ ကျမလည်း မနေနိုင်တော့ဘူး၊ အင်ဂျင်နီယာကို အကြောင်းပြပြီး ကန်ထရိုင်ကို အကူအညီတောင်းကာ ခေါ်လိုက်ရတော့တယ်။. “”ကျနော့်ကိုခေါ်တယ်ဆိုလို့ပါ” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့် ရုံးပေါ်တက်ပါဦး” “ဟုတ်ကဲ့ ဘာများမေးစရာရှိလဲဗျ” “ဟိုလေ.သံချောင်းတွေဆက်တဲ့စနစ်နှင့် တွက်ပုံတွက်နည်းပါ” “ဗျာ… ကျနော်က Drawing အကြောင်း မေးမလို့လားဆိုပြီး လာတာပါ” “အင်းးကျမက အခုလက်ထောက်မန်နေဂျာ ငြိမ်းငြိမ်းပါ” “ဟုတ်ကဲ့” “ကျမက တွက်ချက်မွု့တွေလည်း စစ်ရပါတယ်၊ ပစ္စည်းလည်း မှာရတယ်၊ ကျမနားမလည်ပဲ စစ်နေရင် ဘာမှအဓီပ္ပါယ်မရှိဘူးလေ၊ လုပ်ရသူလည်း စိတ်ညစ်ရတယ်၊ အဲဒါကြောင့် သင်ပေးပါလားရှင်” “အင်း..သံချောင်းဆက်တာတွေက spec ပေးထားပါတယ်ဗျ၊ မရှိရင်ရုံးလာတောင့်လှည့်ပါ။

မျက်နှာချင်းဆိုင်းလိုက်မိသည်နှင့်ကိုယ့်ဖက်ကသိမ်ငယ်မိ၏ ။ မရယ်မပြုံးသော်လည်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်သည့်မျက်လုံးများနှင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ပာုပဲ — ခံစားလိုက်ရသည်။

‘‘ ဗိုလ်ချူပ်ဈေးသွားချင်လို့ ’ ‘’ ဟုတ္ကဲ့ — တက္ပါ ’’ ကားတံခါးကိုဖ ွင့်ပေးပြီး — နောက်ခန်းအတွက်ထုငိ ်ခုံကိုလှန်ပေးလိုက်စဉ် — သူမက — ထုံးစံအတိုင်းမရယ်မပြူံး နှင့်ပင်ပြောသည်။ ‘’ ရပါတယ် — ရှေ့ခုံမှာပဲထိုင်မယ် ‘’ အသံ — အပြောလေးတွေက — ဟိုးတုန်းကလိုပင်ဖြစ်သော်လည်း — မျက်နှာအမူအရာကမူအနည်းငယ်ရင့်ကျက်သ ွားသည်ထင်၏။ ခန ကိုယ်ကတော့ — ယခင်ကထက်နှစ်ဆလောက် — ပွသွားသလိုပင်။

ယခင်ကသူမထံမှ ပြန့်လွင့်လာလေ့ရှိသော ရေမွှေးနံ့မှာ ယခု — ခပ်စူးစူးရေမွှေးနံ့က တစ်ကားလုံးမွှေးကြိုင်သွားအောင်သင်းပျံ့သွားသည်။ ‘’ ကားမောင်းနေတာကြာပြီလား — အောင်မင်း ‘’ ‘’ ဟုတ်ကဲ့ — ငါးနှစ်လောက်ရှိပါပြီ — မမနွယ် ‘’ ‘’ မန်းလေးကိုပြောင်းသွားသေးတယ်ဆို — ဟိုမှာအဆင်မပြေလို့လား — အို — ဆောရီး — မမန ွယ်မှားသွားတယ်။ ‘’ ‘’ ရပါတယ်မမန ွယ် — အဆင်မပြေဘူးလို့ပဲဆိုပါတော့ — ကျွန်တော်မောင်းတ ဲ့သုံးဘီးတေ ွကိုမန်းလေးမှာမောင်းခွင့်ရှိတော့ ဟိုကိုပြောင်းရွှေ့သွားတာငါ — ကိုယ်ကနယ်မြေမှမကျ ွမ်းတာ ‘’ သည်အထိ — မိတ်ဆေ ွဟောင်းအဖြစ်တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်အသိအမှတ်ပြု — နေကြဆ ဲဟု – – စကားတွေကသက်သေခံနေခ ဲ့သည်။

စီမံကိန်းအတွက်ဆိုကာ ခြံခတ်သိမ်းစည်းသွားတဲ့ လယ်ယာတွေကို ကြည့်ပြီး နန်းကြာညို သက်ပြင်းချမိပြန်သည်။ ဒီလယ်ယာတွေကို အနိုင်ကျင့်သိမ်းယူသွားကတည်းက သူမတို့မိသားစုအပါအဝင်တစ်ရွာလုံး ဒုက္ခရောက်နေရသည်။ လယ်ကလွဲလို့ဘာမှမလုပ်တတ်သော လယ်သမားတွေ ဘိုးဘွားပိုင်လယ်မြေတွေ မရှိတော့သောအခါ ဘဝပျက်ကြသည်။ အလုပ်အကို သစ်အတွက်မြို့တတ်သွားတဲ့သူတွေရှိသလို ကြွေးလည်ပင်းနစ်ကာ စီးပွားပျက်အပူမီးတောက်နေသော သူမတို့တွေလည်းရှိသည်။ ရွာဦးစေတီလေးတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ထိုင်နေရင်း သက်ပျင်းအထပ်ထပ်ချမိသည်။ ရောက်ရှိလာမဲ့ မနက်ဖြန်တိုင်းကို ကြောက်မိပါသည်။ စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ပင် သူမအိမ်ပြန်ခဲ့သည်။ ခြောက်ကပ်နေသော အိမ်ဝိုင်းလေးအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ဝမ်းနည်းစိတ်က ကြီးစိုးလာပြန်သည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ခန့်ကထိ သူမတို့လယ်ယာလေးနဲ့ မချမ်းသာပေမဲ့ချောင်လည်စွာနေထိုင်နိုင်ပါသည်။ လယ်ယာတွေအသိမ်းခံရပြီးနောက်မှာ မိခင်ဖြစ်သူက နှလုံးရောဂါဖြင့်ဦးစွာဆုံးပါးသွားသည်။ နောက် အကြွေးတွေများများလာတော့ ဖခင်ကြီးလဲ့ စိတ်ဓာတ်ကျကာ မိမိကိုယ်ကို သက်သေသွားသည်။ အသက် ၂၁နှစ်အရွယ် အပျိုမလေး နန်းကြာညိုတစ်ယောက်သာ ဒုက္ခတွေနဲ့ကျန်ခဲ့သည်။ နန်းကြာညိုက အသက် ၂၁နှစ်အရွယ်ခန့်ရှိပြီမို့ အဝေးသင်နဲ့ ဘွဲ့ရပြီးသား။ သို့ပေမဲ့ ရွာမှာပင်မိဘတွေနဲ့ ဒိုးတူဘောင်ဖက် လုပ်ကိုင်ကာနေသဖြင့် တခြားအလုပ်လဲမလုပ်တတ်။ ကျေးရွာသူမို့ ယက္ကန်းခတ်တာ စက်ချုပ်တာတွေလုပ်တတ်ပေမဲ့ အရင်းအနှီးကမရှိ။ သူများဆီဝင်လုပ်ပြန်လျှင်လည်း စားဖို့လောက်သာရသည်မို့အခက်တွေ့နေရှာသည်။ ည၈နာရီထိုးလောက်ကျတော့ အိမ်ရှေ့မှာ ကားတစ်စီးလာရပ်သည်။

ကျွန်တော်အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်လောက်တုန်းကပါ။အဖေ့ဘက်ကတူမတယောက်ဒီမှာကျောင်းလာတက်ချင်တယ်ဆိုတာနဲ့အဖေကအိမ်မှာပဲလာနေခိုင်းပြီး ကျောင်းတက်စေလိုက်တယ်။အိမ်မှာကလဲလူဦးရေနည်းတော့အခန်းလွတ်တွေကအများ ကြီးလေ၊ ကျွန်တော်နဲ့ကဝမ်းကွဲမောင်နှမတွေဆိုပေမယ့်အနေစိမ်းတဲ့လူတွေချင်းအခုမှ တွေ့ကြတာဆိုတော့စိမ်းနေကြတယ်။ စကားလဲသိပ်မပြောဖြစ်ကြဘူး၊ရောက်စမှာပေါ့လေ။ သူကျောင်းစတက်ရတဲ့နေ့ရောက်လာတော့သူ့ကိုကျွန်တော့်ဆိုင်ကယ်နဲ့ကျောင်းကြို၊ ကျောင်းပို့လုပ်ပေးဖို့ အဖေကကျွန်တော့်ကိုခိုင်းတယ်။ အဲဒါနဲ့သူကျောင်းစတက်တဲ့နေ့ကစပြီးအကြို၊အပို့လုပ်ပေးနေရတော့တယောက်နဲ့တယေက်ကရင်းနှီးလာတယ်။ စကားအပြောဆိုလေးတွေကနေပြီးအစအနောက်လေးတွေရှိလာ တယ်။ အိမ်မှာကအဖေနဲ့အမေရယ်ကတခန်း၊ညီမလေးကတခန်း၊အိမ်အောက်ထပ်မှာနေကြတယ်။ကျွန်တော်ကတော့စစကတည်းကအိမ်ပေါ်ထပ်ကစိတ်ကြိုက်ရွေးထားတဲ့အခန်းလေးမှာ နေတာပေါ့။သူရောက်လာတော့အောက်ထပ်မှာအခန်းလဲမရှိတော့တာရယ်၊တယောက်တည်းလွတ်လွတ်လပ်လပ်နေလို့ရအောင်ဆိုပြီးရယ်အိမ်အပေါ်ထပ်မှာသူ့အတွက်တခန်းစီစဉ် ပေးတယ်ကျွန်တော့်အခန်းကိုသွားချင်ရင် သူ့အခန်းရှေ့ကဖြတ်ရတယ်။ တခါတလေတံခါးလေးဟနေတာမျိုးတွေ့တော့ တစေ့တစောင်းကြည့်မိတာမျိုးရှိတယ်ပေါ့။အခန်းထဲတော့ ့ကျွန်တော်မဝင်ပါဘူး။နောက်ပိုင်းရင်းနှီးလာတော့ကျွန်တော်အိမ်ပေါ်တက်လာချိန်မျိုး သူ့အခန်းဖွင့်ထားတာနဲ့တွေ့ရင် အခန်းထဲဝင်ပြီးစကားဝင်ပြောတာမျိုးရှိလာတယ်။ အေးဆေးပဲလေ။ အိမ်ကလူတွကလဲ သူနဲ့ကျွန်တော်မောင်နှမတွေဆိုတော့ဘာမှမဖြစ်လောက်ဘူးဆိုပြီး ဘာမှအထွေအထူးမပြောဘူး။ တနေ့တော့ ကျွန်တော်အခန်းထဲကအထွက် သူ့အခန်းရှေ့ကဖြတ်တော့တခါးလေးဟထားတာတွေ့တော့ ဘယ်မှမသွားတော့ဘူးလား ဆိုပြီးမေးမလို့တခါးကိုအသာလေးတွန်းအဖွင့် ့်မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းက သူကအခန်းဝကိုကျောပေးပြီးအထက်ပိုင်းဗလာနဲ့ရေသုတ်နေတယ်။အဲဒီလိုမြင်တော့ကျွန်တော်လဲမနေနိုင်ဘူး။ တံခါးကိုမြင်ရရုံလောက်လေးအသာပြန်စိပြီး ချောင်းကြည့်နေလိုက်မိတယ်။ အခန်းတံခါးကိုတမင်ပဲဟထားတာလား၊ တံခါးချက်ကစေ့အောင်မပိတ်မိလို့ပွင့်နေတာလား ကျွန်တော်လဲမသိဘူး။ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပဲ အဝတ်အစားလဲနေတယ်။ ခါးအောက်ပိုင်းမှာဝတ်ထားတဲ့ထမီလေးကိုဖြေချလိုက်တော့ ဖင်တုန်တုန်လေးနှစ်လုံးကဖွေးဥနေတာပဲ။ ဘယ်ဘက်တင်ပါးထက်မှာလက်သတ်လေးပါတာ သတိထားမိတယ်။ ချွတ်ထားတဲ့ထမီကိုကုန်းအကောက်မှာ ပြူးထွက်လာတဲ့အဖုတ်လေးကအနောက်ကနေပြေးဆောင့်ပစ်ချင်စရာကောင်းနေတယ်။ မတော်ပါဘူးလေဆိုပြီးစိတ်ကိုချုပ်တည်းထားပေမယ့် သတိထားမိတော့ ဘယ်လိုကဘယ်လိုအခန်းထဲရောက်နေမိတယ်မသိတော့ဘူး။ ကျွန်တော့်ကိုရုတ်တရက်မြင်လိုက်တော့သူအော်ပြီးတော့ကုတင်နံဘေးမှာဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်တယ်။ အခန်းထဲကထွက်သွားဖို့လဲသူအော်တယ်။ ဒါပေမယ့်ကျွန်တော်မထွက်နိုင်တော့ဘူး။ သူ့ကိုအတင်းချုပ်ပြီးဆွဲလှဲလိုက်တယ်။ သူကလဲအတင်းရုန်းရှာတယ်။မသင့်တော်ပါဘူးဆိုပြီးငိုပြိး တောင်းပန်တယ်။ကျွန်တော်လဲဘာတခွန်းမှပြန်မပြောမိဘူး။ သူ့ကိုအတင်းဖက်ရင်းခန္ဒာကိုယ်အနှံ့လျှောက်နမ်းနေမိတယ်။ ခဏနေတော့ကျွန်တော်လဲသတိဝင်လာတော့သူ့ကို လွတ်ပေးလိုက်မိတယ်။ ကျွန်တော်လွတ်ပေးလိုက်တော့ကုတင်ထက်ကထမီကိုကမန်းကတန်းပြန်ဝတ်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုဒေါသထွက်တဲ့အကြည့်နဲ့ကြည့်ပြီးတော့ ဆဲဆိုပါတော့တယ်။ သူငိုလဲငိုတယ်။ ကျွန်တော်လဲမှားပြီဆိုတာသိလိုက်တော့အတော်ယူကြုံးမရဖြစ်သွားတယ်။ သူ့ရှေ့မှာဒူးထောက်ချလိုက်တယ်။ကျွန်တော့်ကိုပေးချင်တဲ့အပြစ်သာပေးပါ။အဖေနဲ့တိုင်မယ်ဆိုရင်လဲတိုင်လိုက်ပါ။ပေးသမျှအပြစ်ကိုခံယူပါ့မယ်လို့ကျွန်တော်တကယ်နောင်တရစွာနဲ့ သူ့ကိုတောင်းပန်တယ်။ အတော်ကြာတဲ့အထိဘာစကားမှသူ့ဆီကထွက်မလာတော့ ငုံ့ထားတဲ့ခေါင်းကိုမော့်ရင်း သူ့ကိုကြည့်လိုက်တော့ သူ ကျွန်တော့်လက်မောင်းကိုဆွဲထူရင်းပြောတယ်။ မမခွင့်လွတ်လိုက်ပါပြီ၊စိတ်ထဲဘာမှမထားနဲ့တော့နော်စိတ်အေးအေးထား၊ အိမ်ကိုလဲမတိုင်ဘူးလို့ သူပြောတယ်။ ပြီးတော့ ခုတင်ထက်မှာအတူတူထိုင်မိကြတယ်။ ကျွန်တော်ခေါင်းကိုမမော့်ရဲဘူး။ ပါးစပ်ကလဲတတွတ်တွတ်တောင်းပန်နေမိတယ်။ကျွန်တော်အရမ်းမှားသွားပြီ။မသင့်တော်တာကိုမှလုပ်မိလေခြင်းလို့ ကိုယ့်ကိုယ်က ိုယူကြုံးမရဖြစ်မိတယ်။ ခဏနေတော့ ဘေးချင်းယှဉ်ထိုင်နေရာကနေသူကကျွန်တော့်နားရွက်ဖျားလေးကိုလာနမ်းတယ်။ ကျွန်တော်တွန့်ခနဲဖြစ်သွားတယ်။ သူ့ကိုအံ့သြသလိုမော့်ကြည့်လိုက်တော့ ပြုံးပြီးပြန်ကြည့်နေတယ်။ ခုနတုန်းကဘာတွေတွေ့လိုက်ရလဲလို့မေးတယ်။ ကျွန်တော်မဖြေဘူး။ သူ့ဘာသာသူပဲပြောတယ်။ မမဟာတွေကိုအကုန်လုံးတွေ့လိုက်ရတယ်မလားတဲ့၊ သူအဲလိုပြောတော့ စောနကကြောက်စိတ်ကြောင့်ငုပ်သွားတဲ့ကျွန်တော့်-ီးကပြန်တောင်လာတယ်။ ခဏလေးငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေနော်ဆိုပြီး သူ အခန်းအပြင်ကိုထွက်သွားတယ်။ ကျွန်တော်လဲဘာမှန်းမသိပဲထိုင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။သူပြန်ဝင်လာတော့ကုတင်ထက်မှာထိုင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ရှေ့မှာမတ်တပ်လာရပ်တယ်။ ကျွနတော့်လက်တဖက်ကိုဆွဲယူရင်း သူ့နို့ပေါ်ကိုတင်ပေးပြီးပွတ်စေတယ်။ထမီရင်လျားလျက်နဲ့ပေါ့။ကျွန်တော်လဲနို့နှစ်လုံးကိုဘယ်ပွတ်လိုက်ညာပွတ်လိုက်လုပ်နေလိုက်တယ်။ အားမရဖြစ်လာတော့ စည်းထားတဲ့ ထမီစလေးကိုဖြေမလို့ လက်ကလှမ်းလိုက်တော့သူမတားဘူး။ကျွန်တော်လဲ သူ့ထမီကိုဖြေချလိုက်တယ်။ ထမီက ခြေရင်းမှာပုံကျသွားတဲ့နောက် သူ့ဝမ်းဗိုက်နေရာလောက်က ကျွန်တော့်မျက်နှာနဲ့တတန်းတည်းဖြစ်နေတာပေါ့။ ကျွန်တော်မတ်တပ်ထရပ်ရင်းသူ့ကိုကစ်ဆင်ဆွဲပစ်လိုက်တယ်။သူလဲတုံ့ပြန်နမ်းရင်း ကျွန်တော့်လက်တွေကသူ့နို့တွေပေါ်မှာ သူ့လက်ကတော့ကျွန်တော့်ငပဲပေါ်မှာ… ကျွန်တော်အကျီကိုချွတ်ပစ်လိုက်တယ်။လက်မောင်းနဲ့ရင်ဘတ်ပေါ်ကတက်တူးတွေကိုမြင်တော့သူလန့်သွားတယ်။အိမ်မှာနေလာခဲ့တဲ့တောက်လျှောက်သူမမြင်ဖူးခဲ့ဘူးကိုး။ နောက်တော့ဝတ်ထားတဲ့ဂျင်းဘောင်းဘီကိုလဲကျွန်တော်ချွတ်ပစ်လိုက်တော့အတွင်းခံမဝတ်တတ်တဲ့ကျွန်တော့်အကျင့်ကဝတ်လစ်စလစ်ဖြစ်သွားတဲ့ခန္ဒာကိုယ်နှစ်ခုကခုတင်ထက်မှာ အထက်အောက်စုန်ဆန်လူးလွန့်နေပြီ။နို့လေးတွေကိုစို့ပေးလိုက်ဝမ်းပြင်းသားလေးတွေဆီကိုဆင်းသွားလိုက်နဲ့အစွမ်းကုန်ပြုစုလိုက်တော့ သူ့ဆီကညည်းသံလေးတွေကြားလာရတယ်။ ရေချိုးခန်းကထွက်လာခါစခန္ဒာကိုယ်လေးဆီကဆပ်ပြာရည်နံ့သင်းသင်းလေးကိုရတယ်။ကျွန်တော်စိတ်ထဲဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ဆန္ဒကိုချိုးနှိမ်နေရင်းနောက်တော့ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တယ်။ဝမ်းပြင်းသားလေးဆီကနေကျွန်တော့်လျှာဖျားကိုလျှောဆင်းလိုက်တော့ အမွေးရေးရေးလေးကြားထဲကပိပိအကွဲကြောင်းလေးတလျှောက် လျှာဖျားကိုနေရာပို့လိုက်မိတယ်။ ဒါတော့မလုပ်ပါနဲ့လို့သူတားသေးတယ်။ ဒါပေမယ့်ကျွန်တော့်စိတ်တွေမရတော့ဘူး။ အစိလေးကိုဆွဲစုပ်လိုက်တော့ အားးးးရှီးးးးဆိုတဲ့ညည်းသံလေးနဲ့အတူ လက်တွေက ကျွန်တော့်ဆံပင်တွေကိုဆွဲဆုပ်ထားတယ်။ကျွန်တော်လဲစိတ်ပြေနပြေ ဂျာပစ်လိုက်တော့ ညည်းတွားရင်းသူပြီးသွားတယ်။ နှုတ်ခမ်းမှာပေသွားတဲ့အရည်တွေကို လက်ခုံနဲ့ ဆွဲသုတ်ရင်း သူ့ပေါင်ကြားထဲနေရာဝင်ယူလိုက်တယ်။ ငပဲကိုအစိလေးပေါ် လေး၊ငါးခါလောက်ပွတ်ဆွဲရင်းလက်တဖက်နဲ့အပေါက်ဝကိုဖြဲထားပြီးထည့်လိုက်တော့ ပါကင်မဟုတ်တော့ဘူးဆိုတာသိလိုက်တယ်။ စီးကြပ်ကြပ်လေးရှိသေးတဲ့အဖုတ်ကတချက်ချက်မှာငပဲကိုအထဲကဆွဲစုပ်လိုက်ရင်လူတကိုယ်လုံးများဝင်လိုက်သွားတော့မလားလို့ထင်ရတယ်။ ပိုဇေရှင်သုံးခုလောက်ပြောင်း အပြီးမှာ ပြီးချင်လာတာနဲ့ကျွန်တော်လဲမြန်မြန်လေးအသွင်းအထုတ်လုပ်ရင်း ကုတင်ပေါ်မှာဒူးထောက်လျက်အနေအထါးနဲ့ကြမ်းပြင်ပေါ်ကိုသုတ်ရည်တွေ ပန်းထုတ်ပစ်လိုက်တယ်။သူလဲခဏလေးမှိန်းနေပြီးတော့ခုတင်ပေါ်ကဆင်းလာပြီးအဝတ် ဟောင်းတထည်နဲ့ကြမ်းပြင်ပေါ်ကသုတ်ရည်တွေကိုလိုက်ရှင်းလင်းနေတယ်။ ကျွန်တော့်ရှေ့မှာကိုယ်လုံးတီးလေးဖြစ်နေတဲ့ သူ့ခန္ဒာကိုယ်လေးကိုကြည့်ရင်းထလာပြန်တာနဲ့လေးဖက်ထောက်အနေအထားနဲ့ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာပဲတချီထပ်ဆွဲဖြစ်လိုက် သေးတယ်။ ပြီးလဲပီးသွားရော သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာမှောက်လျက်နဲ့နှစ်ယောက်သားဝပ်လျားထိုးမှောက် ဖြစ်နေကြပြီ။ တော်ပြီနော် နောက်တော့ထပ်တွေ့ကြသေးတာပေါ့လို့ သူနှစ်သိမ့်တယ်။ ကျွန်တော်လဲ သူ့ကို အနမ်းနဲ့နှုတ်ဆက်ရင်း ကြမ်းပြင်ထက်ကအဝတ်တွေကိုကောက်ယူ လူအရိပ်အခြေကိုကြည့်ပြီး ဝတ်လစ်စလစ်ခန္ဒာနဲ့ပဲ ကိုယ့်အခန်းဆီပြန်ပြေးလာလိုက်တော့တယ် ပြီးပါပီ

ခုန ဖုန်းဆက်တာ ဒီမမအိမ်လား မသိဘူး ဟုတ် … ရေဗူး မှာထားတာပါ ကျနော် ဒီရပ်ကွက် လမ်းထိပ်ကပါ … ရေသန့် ရောင်းတာ … အမြဲတမ်းယူရင် အိမ် လိုက်ပို့ပေးပါတယ် “ ခင်ချိုနွယ် တယောက် အိမ်ရှေ့ ထွက်ရပ်နေစဉ် သုံးဘီးဆိုင်ကယ် တစင်းထိုးရပ်ကာ အသားညိုညို စွပ်ကျယ်လက်ပြတ်ဖြင့် ကောင်လေးမှ သူမအား မေးနေသဖြင့် ပြန်ဖြေနေ၏။ ” ဟုတ္ကဲ့ ရွင္” ” ဒါနဲ့ … ဒီအိမ်က အရင် … ရှေ့နေ ဒေါ်သူဇာ … နေတာမလား “ ” အဲဒါတော့ … မသိဘူး … ကျမတို့က … ပြောင်းလာတာ ၂ပတ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတာ … ဘေးအိမ်က အဒေါ်တစ်ယောက်က … ရေလိုချင် ဖုန်းဆက်မှာပေးမယ် ဆိုပြီး … ဆက်ပေးတာပါ “ ” အော် … ဟုတ်တယ် … ဒေါ်တိုးက … ကျနော့် ဖေါက်သည်ပါ … ကျနော့်နာမည်က … စိုးကျော်တဲ့ ခုလည်း ဒေါ်တိုး အိမ်ဘေးက လူသစ်ဆိုလို့ … အမ ရပ်နေတာ မြင်လို့ မေးကြည့်လိုက်တာ “ ” ဟုတ် … အဲ … အိမ်ထဲ ထိ … ပို့ပေးပါ့လား “ ” ပို့ပေးပါတယ် … အမရဲ့ … ကဲ နေရာပြ “ စိုးကျော် ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သုံးဘီးဆိုင်ကယ် ထိုင်မောင်းသော နေရာမှ မြေကြီးပေါ် ဆင်းရာ ပေါင်တဖက်အကြွတွင် ဒူးဆစ်ကျော်ကျော်လေး ဝတ်ထားသော ပုဆိုးအောက်နားစက လှန်ကာ ပေါင်ကြားမှ ငိုက်ဆင်းနေသော လီးမဲကြီးနှင့် တွဲကျနေသော လဥနှစ်လုံးအား ခင်ချိုနွယ် လှစ်ကနဲ့ မြင်လိုက်ရတော့သည်။ ” အာ “ အကြည့်လွဲရင်း မျက်နှာလေး ရဲတက်လာ၏။ ” အမ… ကျနော့်ကို … နေရာပြလေ “ ရှက်စိတ်များ ဝင်ရောက်နေစဉ် စိုးကျော် အသံကြောင့် ပြန်ကြည့်မိရာ မိုးကျော်မှာ သုံးဘီးဆိုင်ကယ် နောက်ခန်းမှ ရေသန့်ဗူးကြီး တဗူးအား ပုခုံးပေါ် ထမ်းတာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ” ဒီ ဒီ … ဒီဘက် “ ခင်ချိုနွယ်မှာ အသံတုန်ရီစွာ ပြောရင်း အိမ်ထဲဝင်လာခဲ့သည်။သူမ လက်ထပ်ပြီးတာ ၁လခန့်သာ ရှိသေး၏။ မင်္ဂလာဆောင်ပြီးသည်နှင့် ယောက္ခမအိမ် လိုက်နေရာ ၁ပတ်သာ နေခဲ့ရသည်။လင်ဖြစ်သူ အောင်နိုင်၏ အမ အပျိုကြီးနှင့် စကားများကာ ၂ပတ်အကြာတွင် ယခုလက်ရှိ အိမ်လေးအား အလောသုံးဆယ်ဖြင့် ငှားနေလိုက်ကြ၏။ အရပ် မနိမ့်မမြင့်ဖြင့် မျက်ခုံးထူထူ မျက်ဝန်းနက်လေးဖြင့် မျက်နှာသွယ်ကာ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်များအား ဆံကျစ် ကျစ်ပြီး နောက်ကျောဘက် ချထားလေ့ရှိ၏။ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးစား ကျ၍ မို့မောက် စူထွက်နေသော ရင်သားများနှင့် လိုက်ဖက်စွာ ခါးသေး ကျဉ်လေး အောက် လုံးဝန်းကော့ထွက်နေသော ဖင်သားစိုင်ကြီးများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ စိုးကျော်မှာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၆နှစ်ခန့်က ဈေးထဲ ကြုံရာကျဘမ်း လုပ်ရင်း အထည်ဆိုင်ပိုင်ရှင် ရှမ်းတရုတ်မ တစ်ယောက်နှင့် ရင်းနှီးသွားခဲ့သည်။ထိုရှမ်းတရုတ်မ၏ အထည်ထုပ်များ နယ်သို့ပို့ရာ မိုးကျော်မှာ ကားကိတ်များသို့ လက်တွန်းလှည်းဖြင့် ပို့ပေးရ၏။ တဖြည်းဖြည်း လူချင်းရင်းနှီးရာမှ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ရင်းနှီးကာ လိုးနည်းပေါင်းစုံ တတ်ကျွမ်းခဲ့တော့သည်။ ခုလက်ရှိ သုံးဘီးဆိုင်ကယ် ဝယ်သည့်အချိန် အထည်ဆိုင်ပိုင်ရှင် ရှမ်းတရုတ်မ က လိုအပ်သည့် ငွေကြေး စိုက်ဝယ်ပေးကာ ရေသန့်ဗူးရောင်းသော ဆိုင်ခန်းလေး ငှားနိုင်သည်အထိ ကူညီပေးခဲ့၏။ သို့သော် ရှမ်းတရုတ်မ၏ ယောင်္ကျားဖြစ်သူ ရိတ်မိသွားရာ ဈေးထဲမှ ဆိုင်ခန်းအားရောင်း၍ သူ့မိန်းမသူ ခေါ်ကာ မူဆယ်သို့ ပြန်သွားသည်ဟု နောက်ဆုံး သိလိုက်ရသည်။ ရှမ်းတရုတ်မဆီမှ အထောက်အပံ့ မရတော့ပေမယ် ရေသန့်ဗူး ရောင်းသော လုပ်ငန်းလေး အောင်မြင်လာတော့သည်။ ခင်ချိုနွယ် တယောက် လင်ဖြစ်သူ အောင်နိုင် အလုပ်သွားလျင် အိမ်မှာ တယောက်ထဲ ကျန်နေရစ်တတ်သည်။ ယောက္ခမ အိမ်တွင် ယောင်းမနှင့် အဆင်မပြေရာ ဒီအိမ်လေး ပြောင်းလာပြီးမှ တစ်ယောက်ထဲ အေးအေးဆေးဆေး ချက်လိုက် ပြုတ်လိုက် လျှော်လိုက် ဖုတ်လိုက်ဖြင့် စိတ်ချမ်းသာနေရ၏။ တဖြည်းဖြည်း ဒီရပ်ကွက်လေးထဲ ၆လ ကျော်ကျော် နေလာခဲ့ရာ ရပ်ကွက်ထဲ အသိမိတ်ဆွေများ ရရှိလာကာ တချို့ဆို စားအိမ် သောက်အိမ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အောင်နိုင်မှာလည်း မယားဖြစ်သူ ဒီရပ်ကွက်လေးထဲ ပျော်ရွှင်နေသည်ကို တွေ့မြင်ရသဖြင့် နောက်ဆံမတင်းတော့ပဲ အလုပ်ထဲတွင် စိတ်နှစ်ထားတော့၏။ /////////////////////////// ” မမချို … ရေရောက်ပီ ဗျို့ “ ” အေးအေး … စိုးကျော် … မောင်လေး … အမ အဝတ်လဲနေလို့ … အိမ်ထဲ တခါတည်း ယူခဲ့လိုက် “ ရေချိုးပြီး အဝတ်စား လဲနေသဖြင့် အိပ်ခန်းထဲမှပင် အိမ်ရှေ့ လှမ်းအော် လိုက်သည်။ပေ၂၀ ပေ၄၀ ထရံကာ သွပ်မိုး အိမ်လေးတွင် အိမ်ရှေ့ ဧည့်ခန်းနှင့် အိပ်ခန်းမှာ ကပ်လျက်မို့ အခန်းထဲမှ အိမ်ရှေ့သို အော်သံ ပီပီသသ ကြားနေရ၏။အင်္ကျီလဲပြီးသားမို့ စကပ်ထမိန် အမြန်ဝတ်ရင်း ပိုက်ဆံ၅၀၀တန်လေး ကိုင်ကာ ထွက်လာရာ စိုးကျော်မှာ ရေးဗူး အဟောင်းဖြင့် အသစ်လဲကာ ဗူးဟောင်းမှ လက်ကျန်ရေများအား ဘေးနားမှ သွပ်ပုံလေးထဲ သွန်ထည့်ပေးနေရှာသည်။ ” ကဲ … ရပြီ … မမချို “ ခင်ချိုနွယ် အနားရောက်လာစဉ် စိုးကျော် ပုဆိုးပြင် ဝတ်ရာ လမွှေးအုံ ပါးပါးလေးအောက် ငိုက်ကျနေသော လီးကြီးအား ဒုတိယ အကြိမ် မြင်လိုက်ရပြန်သည်။ ” အာကွာ … စိုးကျော် ရာ … ပုဆိုးဝတ်ရင် သေချာဝတ်ပါ … မင်းဟာကလဲ “ ခင်ချိုနွယ်မှ အိမ်ထောင်သည် ဘဝ ရောက်သော်လည်း အရှက်အကြောက် ကြီးသူမို့ လင်မယား ဆက်ဆံ ရာတွင်တောင် ထမိန်လေးသာ လှန်ပေးလေ့ရှိသည်။ လင်ဖြူသူ လီးကိုသာ မြင်ဖူးထားသော ခင်ချိုနွယ် အဖို့ စိုးကျော်လီးကြီး မြင်တိုင်း ရင်တုန်ပန်းတုန် ဖြစ်နေရတော့သည်။စွပ်ကျယ်လက်ပြတ် ပုဆိုးတိုတို ဝတ်လေ့ ရှိသောအသားညိုညို လူကောင်ထွားထွား စိုးကျော် ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြွက်သားမြောင်းကြီးများ မြင်တိုင်း လင်ဖြစ်သူ အောင်နိုင်၏ ကိုယ်လုံးဖြင့် ယှဉ်ကြည့် တတ်လာသည်။ စိုးကျော်မှာလည်း ခင်ချိုနွယ်တို့အိမ် ရေစပို့ကတည်းက ခင်ချိုနွယ်၏ ဖင်ကြီးအား ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲ တနွေးနွေးဖြင့် မရိုးမယွဖြစ်နေရ၏။ခုလည်း ခင်ချိုနွယ် အနားရောက်သည်နှင့် ပုဆိုးဖြန့်ဝတ်ကာ လီးအား မမြင် မြင်အောင် ပြလိုက်၏။ ခင်ချိုနွယ်မှာ မင်္ဂလာဆောင်တခုသို့ သွားရန် အနက်ရောင်လက်ပြတ် ခါးတိုအင်္ကျီနှင့် ထမိန်စကပ်အပျော့သားလေး ဝတ်ဆင်ထားသည်။ဇာအင်္ကျီလက်ပြတ်လေးမှာ ပါးလွှာသဖြင့် နို့အုံအား ဖုံးထားသော ဘော်လီအနီရောင်လေးအား အနီးကပ်မြင်နေရ၏။ခါတိုအင်္ကျီအောက်နားစ လေးဘေး အသားစိုင်ဖွေးဖွေးလေးနှင့် စကပ် ထမိန်အောက် ဖင်သားစိုင်ကြီးမှာ ကော့ထွက် ဝိုင်းစက်နေတော့သည်။ ” လှလိုက်တာ … မမချိုရယ် “ ” ဟင် “ ပိုက်ဆံပေးနေစဉ် စိုးကျော်စကားကြောင့် ခင်ချိုနွယ်မှာ ရုတ်တရက်ကြောင်သွားသည်။ ” တကယ်ပါဗျာ … အရပ်ထဲက အပျိုတွေ ရှုံးအောင်ကို လှတာ “ ထပ်ပြောလိုက်သော စကားကြောင့် မျက်နှာလေး ပန်းရောင်သန်းလာပြန်၏။ ” ဟိတ် … မောင်နှမချင်းနော် … ဘာတွေပြောနေတာလဲ “ အိမ်ထောင်သည်ဖြစ်သော်လည်း သူမအလှအား ချီးမွန်းနေသဖြင့် ရှက်သွေးကြွယ်ကာ ရင်ခုန် နေမိတော့သည်။ စိုးကျော်ထွက်သွားသည်နှင့် အိမ်သော့ခတ်ကာ မင်္ဂလာဆောင်သို့ ဆိုင်ကယ် ကိုယ်တိုင်မောင်း၍ ထွက်လာခဲ့လိုက်၏။ မင်္ဂလာဆောင်ကအပြန် သတို့သမီး မိသားစုများ ဓတ်ပုံအတူရိုက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း မိဘနှစ်ပါးအား သတိရမိနေသည်။ အိမ်မရောက်တာလဲ ၆လ ၇လ လောက်ရှိပြီမို့ ညပိုင်း လင်ဖြစ်သူနှင့် ထမင်း အတူစားရင်း ဥပုတ်နေ့ အလုပ်နားရက် မိဘအိမ် ခဏပြန်ချင်ကြောင်း ပြောပြနေ၏။ ” ကိုအောင် … နက်ဖန် ချို့ကို … အမေတို့အိမ် လိုက်ပို့ပေးပါ့လား … မရောက်တာလည်း ကြာပြီ “ ” ဒီရက်ထဲ … အလုပ်က နားမရဘူး … ချိုရဲ့ … ပစ္စည်းတွေ … နယ်ပို့နေရတာ … တဆိုင်လုံး မနားရဲကြဘူး “ ” ဟာကွာ … အလုပ်နားရက်လေ … အမေ့အိမ် မရောက်တာ ကြာလှပြီ … ညမအိပ်ပါဘူး … ညနေပိုင်း ပြန်လာကြမယ်လေ “ အောင်နိုင် အကျပ်ရိုက်သွားတော့သည်။အမှန်တော့ ဥပုတ်နေ့ အလုပ်ခွင့်ယူကာ လိုက်ပို့လျင် ရသော်လည်း လက်ထပ်ပြီး အမဖြစ်သူနှင့် စကားများကာ အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းပြီး အိမ်ငှားနေရသဖြင့် ခင်ချိုနွယ့် မိဘများမှ မကျေနပ်သည်မို့ မျက်နှာချင်း ဆိုင်ဖို့ ခက်နေရှာ၏။ ” ကိုအောင် … တကယ်ပြောတာပါ ချိုရယ် … အလုပ်က နားမရလို့ပါ “ အောင်နိုင်တယောက် ဘယ်လိုပင် ပြောပြော နောက်ဆုံး ချစ်ဇနီးလေး အလို လိုက်ရတော့သည်။ သို့သော် သူလိုက်မပို့ပေ။ နောက်ရက် မနက် ရေဗူး လာပို့သော စိုးကျော်အား အကူညီတောင်းလိုက်ရ၏။ ” အော် … ရပါတယ် အကိုရ … ကျနော် ဥပုတ်နေ့ဆို ဆိုင်ပိတ်တယ်လေ … လိုက်ပို့ ပေးပါ့မယ် “ ဥပုတ်နေ့ အောင်နိုင် အလုပ်သွားသည်နှင့် ခင်ချိုနွယ်မှာ မိဘအိမ် ခဏ ပြန်မည်မို့ လင်ဖြစ်သူ အတွက် ညနေစာပါ ချက်ပေးလိုက်သည်။မီးဖိုခန်းထဲ ဟင်းချက်နေစဉ် မိုးကျော် ရောက်လာသဖြင့် ဧည့်ခန်းထဲ ခဏ စောင့်ရန် ပြောပြီး ကော်ဖီ တခွက် ဖျော်ပေးထား၏။ ” စိုးကျော် … ခဏစောင့် … ဟင်းကျက်တာနဲ့ ရေအမြန် ချိုးလိုက်မယ် “ ” ဟုတ် မမချို … အေးဆေးလုပ်ပါ “ ခင်ချိုနွယ် ဟင်းချက်ပြီးသည်နှင့် ရေချိုးခန်း ဝင်ကာ ခပ်သွက်သွက် ချိုးလိုက်ပြီး မိတ်ကပ်ပါးပါးပုတ် နုတ်ခမ်းနီဆိုး အဝါရောင် ပါတိတ်ဝမ်းဆက်လေး ဝတ်ကာ ဧည့်ခန်းဘက် လျှောက်လာခဲ့သည်။ စိုးကျော်မှာ ဧည့်ခန်းထဲ ဖုံးဖွင့်ပြီး အပြာကားကြည့်ရင်း လီးအား လက်ဖြင့်ကိုင်၍ ဂွင်းထုနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ” အား ရွီးးးး …… မမခႈိရယွ …… ခစွတယဗွာ … အားးးး အားးးး အားးးး … ရွီးးးးးးး းးးး “ ခင်ချိုနွယ့် နာမည်အား ရွတ်ဆိုကာ စိုးကျော် တစ်ယောက် မျက်စိမှိတ်ကာ တအီးအီး ညည်းနေပြန်သည်။ ” ဟဲ့ … အိုရ် …… စိုးကျော် …… မင်း မင်း …… ဘာ တွေ လုပ် နေတာလဲ “ စိုးကျော်လက်ထဲမှ လီးကြီးမှာ တဆက်ဆက်တုန်ရင်း ဒစ်ကြီးမှာ ကားထွက်နေ၏။ ခင်ချိုနွယ်မှာ အံအောမှင်သက်ရင်း လင်ဖြစ်သူ အောင်နိုင့်လီးထက် ကြီးမားတုတ်ခိုင်သော လီးအား သတိလက်လွတ် ကြည့်နေမိသည်။ စိုးကျော်မှာ ခင်ချိုနွယ့်အား မှန်းထုနေစဉ် ပက်ပင်းမိသွားသဖြင့် ရှက်စိတ်အတူ ကာမစိတ်များ တောက်လောင်သွားရ၏။ လက်မြန် ခြေမြန်ရှိသူပီပီ ခင်ချိူနွယ့် ထမိန်အား ဆွဲချွတ်ပစ်တော့သည်။ ” ဟာ … ကိုင်းဟာ … ဖြန်း ဖြန်း “ ခင်ချိုနွယ် တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ရှက်ဒေါသထွက်ပြီး စိုးကျော် ပါးအား ဘယ်ပြန် ညာပြန် ရိုက်ကာ သူမ အိပ်ခန်းထဲ ပြေးဝင် သွားတော့သည်။ စိုးကျော်မှာ ချက်ချင်း သူမနောက်မှ ကပ်လိုက်သွားကာ အိပ်ခန်းထဲ ကုတင်နား အရောက် နောက်မှ သိုင်းဖက်ကာ ကုတင်ပေါ် ဖိလှဲလိုက်၏။ ” မင်း မင်း … မမိုက်ရိုင်းနဲ့ … စိုးကျော် … ဖယ်စမ်းဟာ “ ခင်ချိုနွယ်တစ်ယောက် ရန်တွေ့ရင်း ရုန်းကန်နေရာ နို့အုံများအား ညှစ်ချေခံလိုက်ရပြန်သည်။ ” ငါ့ မှာ … ယောင်္ကျား ရှိတယ် … မင်း သိသားနဲ့ ကွာ “ ခင်ချိုနွယ်မှာ ရုန်းကန်နေရင်း အားပျော့ကာ အသံများ တုန်ယင်လာရ၏။ပက်လက် အနေထားနှင့်မို့ စိုးကျော် ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးကြီးမှာ သူမပေါင်ဂွလေးအား ထောက်မိနေပြန်သည်။ စိုးကျော်မှာ ချွေးစေးများ ပျံနေသော ခင်ချိုနွယ့် မျက်နှာလေးအား ကြည့်ရင်း နူတ်ခမ်းသားလေးအား ဆွဲစုပ်လိုက်၏။ ” အု … မ လုပ် … ပြွတ်စ် … အာ … ဖလု … ပြွတ် ပြွတ် “ နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်နေသဖြင့် မျက်နှာလေး ရမ်းရှောင်နေရာ စိုးကျော်မှာ ခင်ချိုနွယ် နူတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအား မိမိရရ ဆွဲစုပ်ရင်း လက်နှစ်ဘက်ကလည်း ပါတိတ်အင်္ကျီလေး၏ နှိပ်သီးများ ဆွဲဖြုတ်ကာ ဘော်လီအား အောက်ဆွဲချပစ်ပြန်သည်။ ဘော်လီရှေ့ခြမ်းမှ ပင့်တင်ထားသလိုဖြစ်သော ရင်သားစိုင် နှစ်ဖက်အား ပါးစပ်ဖြင့် ဆွဲစုပ်ပစ်သည်။ ” ပြွတ် ပြွတ် … ပလပ် … ပြွတ် “ ” အိုးးး “ ခင်ချိုနွယ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေတော့၏။ ” မ လုပ် နဲ့ …… ဖယ် … လွတ်စမ်း … လွတ် လွတ် “ လင်ဖြစ်သူပင် မစို့ဘူးသော နို့သီးခေါင်းလေးအား အစို့ခံလိုက်ရသဖြင့် ခင်ချိုနွယ် တယောက် ရင်ဘတ်ကြီး ကြွတက်လာရပြန်သည်။ ” ပြွတ် … အင့် … နို့သီးခေါင်းလေးက … ပန်းရောင်လေး … မမချိုရာ …… လှလိုက်တာ “ ” အဟင့် ဟင့် … လွတ် ပါ “ ငြင်းနေပေမယ့် စိုးကျော်မှာ နို့သီးခေါင်းလေးအား စို့ရင်း အုံလိုက် ပါးစပ်ထဲ ဆွဲစုပ်လိုက်သဖြင့် နို့အုံတဝိုက် ယားတက်လာရသည်။ နို့အုံအား ပါးစပ်ထဲ ထည့်ကာ နို့သီးခေါင်းလေးအား လျှာဖြင့် ဝိုက်ပေးရင်း အပေါ်က မိုးပြီးခွထားရာမှ ဘေးသို့ တစောင်းလှဲလိုက်ပြီး ထမိန် အား ညာလက်ဖြင့် ဗိုက်ပေါ်ဆွဲတင်လိုက်ပြန်၏။ ပါတိတ်ထမိန် အောက်နားစလေး လှန်တက်လာစဉ် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ အောက်မှ စောက်ပတ်အုံလေးမှာ အရည်လေးစို့ကာ ဖေါင်းကြွနေသည်။မိုးကျော် တယောက် နိ့စို့နေရာမှ ဘေးတိုက်ထထိုင်ကာ ခင်ချိုနွယ့် ပေါင်ဂွထဲ လက်ဖြင့် အုပ်ကိုင် ဖိလိုက်ပြန်၏။ ” ကြည့်ပါဦး … မမချို … စောက်ဖုတ်လေးက … ဖေါင်းနေတာပဲ “ ” အို့ … မဟုတ်ပဲနဲ့ … အဟင့် ဟင့် “ မိုးကျော် လက်ချောင်းလေးများက အတွင်းခံဘောင်းဘီ အပြင်မှ ဖိဆွဲပစ်ရာ ခက်ချိုနွယ် တယောက် ပေါင်တန်လေးစိကာ ငိုသံလေးနှင့် ပြောနေရှာသည်။ ” ပေါင်လေး ဖြဲပေးပါဦး … မမချိုရယ် … စောက်ပတ်လေးက … ပွတ်လို့ကောင်းလို့ပါ “ ” အဟင့် … ကျွတ် … မလုပ်ပါနဲ့တော့ … အ အ “ ခင်ချိုနွယ်မှာ ပေါင်နှစ်ချောင်း စိကာ မျက်ရည်များဝဲ၍ တောင်းပန်နေပြန်သည်။ သူစိမ်းယောင်္ကျား တစ်ဦးမှ ထမိန်လှန်ကာ စောက်ပတ်အား နိုက်ရင်း တစ်တစ်ခွခွ ပြောနေသဖြင့် ရှက်စိတ်နဲ့အတူ ကာမစိတ်လေး နိုးထလာရ၏။ ” အရည်တွေ ထွက်နေပြီ … ခံချင် နေပြီ ထင်တယ် … မမချို “ ” မဟုတ်ဘူး … မဟုတ်ဘူး … အဟင့် “ ခင်ချိုနွယ် ခေါင်းရမ်း ပြောနေစဉ် အတွင်းခံလေးအား ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။သို့သော ကုတင်ပေါ် ကားထွက် နေသော ဖင်ကြီးက ဖိထားသဖြင့် စောက်ဖုတ် ပေါ်ရုံလေး ပေါင်လယ်ထိသာ ဆွဲရ၏။အတွင်းခံ အပေါ်မျော့ကြိုးလေးအား ညာလက်ဖြင့် ဆွဲရင်း ပေါင်တန်ဖွေးဖွေးလေးနှစ်ဖက်နှင့် ညှပ်ထားသော စောက်ပတ်လေးအား ဘယ်လက်ဖြင့် နိုက်လိုက်ပြန်သည်။ စောက်စိလေးအား လက်မနှင့် လက်ညိုး အသုံးပြုကာ ညှစ်ချေပေးရာ ခင်ချိုနွယ် တယောက် ပွက်ကနဲ့ စောက်ရည်များ အမ်ကျလာ တော့၏။ ” အ အ … အ …… ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ “ ” အတွင်းခံလေး ချွတ်ရအောင် … မမချိုရာ … အရည်တွေ စိုကုန်လိမ့်မယ် “ ” မချွတ်ဘူး … မချွတ်ဘူး … ထပ်မနိုက်နဲ့တော့ “ သို့သော် စိုးကျော်မှာ စောက်စိလေးအား ခပ်တင်းတင်း ညှစ်ချေလိုက်သဖြင့် ခါးလေးတုန်ကာ ဖင်ကြီး ကြွတက်သွား၏။ဖင်သားစိုင်ကြီး လေထဲ မြှောက်လာစဉ် ဇပ်ကနဲ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ လေးအား ဆွဲချွတ်လိုက်တော့သည်။ ဘောင်းဘီ ကျွတ်သည်နှင့် ဆီးခုံးပေါ်မှ စောက်မွှေးအုံလေးအား ညာဘက်လက်ဖဝါးဖြင့် ပွတ်ကာ ခေါင်းထောင် နေသော အစိလေးအား မထိတထိလေး ပွတ်ပေး နေပြန်၏။ခင်ချိုနွယ် တယောက် မခံစားဖူးသော အရသာအား ခံစားရင်း ကော့ပျံလာသည်။ ” အ အားးးး … မ မ … မ ရ တော့ ဘူး …… အီးးးး ရှီးးးး … အားးးး အ အ “ ကော့ပျံနေစဉ် စိုးကျော်မှာ စောက်စိအား ကလ ိနေသော လက်အား ပြန်ရုပ်လိုက်ရာ ခင်ချိုနွယ် တယောက် ဇပ်ငင်ဇပ်ငင်လေး ဖြစ်နေတော့၏။ ” အာ … ဘာ လို့ … ရပ် ပစ်တာလဲ … ကျွတ် “ အထိအတွေ့နောက်လိုက်ရင်း လွတ်ကနဲ့ ပြောပြီးမှ ခင်ချိုနွယ့် မျက်နှာလေး ရဲတွက်လာပြန်သည်။ စိုးကျော်မှာ ခင်ချိုနွယ့် ပေါင်တန်နှစ်ဖက်အား ဖြဲကာ မာခဲနေသော စောက်စိလေးအား ဆွဲစုပ်လိုက်တော့၏။ ” ပြွတ် … အ …… အမေ့ …… အဟင့် ဟင့် …… ထွက် ထွက် ထွက်ကုန်ပြီ … အ အားးးး “ အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် ပန်းထွက်လာသော စောက်ရည် များမှာ ကုတင်စောင်းကျော်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ် စင်ကျကုန်သည်။ သူမကိုယ်သူမလည်း အံအော နေမိ၏ လင်ဖြစ်သူအား အလိုးခံခဲ့ချိန်တောင် ဒီလို အရသာမျိုး မရရှိဖူးခဲ့ပေ။ကုတင်ပေါ် ပက်လက် အနေထားနှင့် ခြေဖျားထောင် ခါးကော့ရင်း မိုးကျော်ရှေ့ အရှက်တရား ကင်းမဲ့ကာ စောက်ရည်များ ထောင်ပန်း နေတော့၏။စောက်ရည်များ ကုန်မှ မျက်နှာလေး တစ်ဖက်သို့လှည့်ထားလိုက်သည်။ ” မမချို … ကျနော် လိုးတော့မယ်နော် “ ” အဟင့် ဟင့် … မလုပ်ရဘူး … မလုပ်ပါနဲ့ … ဒီလောက်ဆို ကျေနပ်ပါတော့ … စိုးကျော်ရယ် … မမချိုက အိမ်ထောင်သည်လေ … ဟင့် ဟင့် “ ” ဟာ … မမချိုကလည်း … အရည်တွေတောင် ထွက်နေတာကို “ စိုးကျော်မှာ စကားပြောရင်း ခင်ချိုနွယ့် အစိလေးအား ဒစ်ဖူးနှင့် ဖိကလော်လိုက်၏။ ” အ … မလုပ်ပါနဲ့ ဆို … မမချို … တောင်း ပန် ပန် … အ အားးးး … နာတယ်ဟ …… အမလေး သေပါပြီ …… ကျွတ်ကျွတ် “ ခင်ချိုနွယ် တောင်းပန်စကား မဆုံးခင် စောက်ပတ်ထဲ လီးဖြင့်တေ့ကာ ဇပ်ကနဲ့ ဖိသွင်းပစ်သည်။ ” မမချို စောက်ပတ်လေးက … ကျဉ်းလို့ပါ … ခဏလေး အောင့်ခံလိုက် … အရမ်းကောင်းလာမှပါ “ ခင်ချိုနွယ်မှာ အိမ်ထောင်သည်ဆိုပေမယ့် စိုးကျော် လီးက ကြီးနေသဖြင့် သူမ အဖုတ်လေးမှာ မဆန့်မပြဲ ခံနေရရှာ၏။ ” ဗျစ် … အအ … ဗျစ် ဘွတ် …… အ အားးးး ကွဲပြီနေမှာ အမလေးးးး … ထုတ်တော့ ထုတ် ထုတ် … မရဘူး … မင်းလီးကြီးက တအား ထွားတယ် … အ အ “ တကယ်လည်း အဖုတ်နူတ်ခမ်းသားလေး အနည်းငယ် ကွဲသွားပြီး လီးက တဝက်ကျော်ကျော် စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ ဝင်သွားတော့သည်။ ” ဘွတ် …… ဗျစ် …… အအ ……… ဖွပ် ဘွတ် … ကျွတ် …… သေပြီသေပြီ … အဟင့် ဟင့် … ကိုင်းဟာ … ဝှီးးးး … ဘုတ် … အွပ် … ဟင့် ဟင့် “ စိုးကျော် လီးအဆုံးထိ ပစ်လိုးရာ မခံနိုင်တော့သဖြင့် ရင်ဘတ်ကြီးမား တဘုံးဘုံး ထုကာ တွန်းပစ်လိုက်၏။သို့သော် စိုးကျော်ကလည်း ခင်ချိုနွယ် ပေါင်ကြားမှ အရည်ရွှဲနေသော အဖုတ်ထဲ လီးအရင်းထိ ဖိကပ် ထားတော့သည်။စိုးကျော်မှာ လီးအား အဖျားထိ ထုတ်ကာ အရင်းထိ တချက်ချင်း ဆောင့်လိုးပစ်၏။ တဖြည်းဖြည်း လီးအရသာ တွေ့လာသော ခင်ချိုနွယ် တယောက် မသိမသာလေး စောက်ဖုတ်အား ကော့ပေးကာ မျက်နှာအား ဘေးလွဲထားလိုက် ပြန်သည်။နို့အုံနှစ်ဖက်အား ညှစ်ချေရင်း ခပ်သွက်သွက်လေး ဖိလိုးရာ ခင်ချိုနွယ့် ရင်ဘတ်ကြီး ကော့တက်လာတော့၏။ ” အင့် … ဘွတ် ဘွတ် …… အ အားးးး …… ကျွတ် …… အဟင့် ဟင့် … ရှီးးးးး းးးး “ စိုးကျော်မှာ မနားတမ်းလိုးရင်း ပါတိတ်အင်္ကျီ နှိပ်သီးလေးများအား ဆွဲဖြုတ်ရာ ခင်ချိုနွယ်မှာ ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိသဖြင့် အင်္ကျီအား ဖြဲကာ အတွင်းဘက်မှ ဘောလီအား အလယ်မှ နို့အုံအောက် ဆွဲချပစ်၏။ ဘော်လီချိတ် တစ်ခုပြုတ်သွားတိုင်းတင်းကားနေသော နို့အုံနှစ်ဖက်အား ဘော်လီရှေ့ခြမ်းမှ ပင့်တင်ထားသလို ဖြစ်ရာ နို့အုံနှစ်ဖက်မှာ ပူးကပ်ပြီး နို့သီးခေါင်းလေးများ ထောင်လာတော့သည်။ နို့သီးခေါင်း ၂ခုအား တလှည့်စီစို့ကာ အားရပါးရ ဖိလိုးနေပြန်၏။ ” ကျွတ် … အာ အာ … ရှီးးးးး …… ကောင်း ကောင်း ကောင်းတယ် …… အ အားးးး မထင်မှတ်ပဲ ခင်ချိုနွယ် ဆီက ရမ္မက်ညည်းသံ လေးများ ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိုးကျော်တယောက် ကာမစိတ် ပြင်းထန်လာကာ မီးပွင့်မတတ် ဆောင့်လိုးပစ်သည်။ ” အ …… အားးးး …… ပြီး ပြီး …… ပြီးတော့မယ် … ထင်တယ် …… ရှီးးးးး းးးးး ကျွတ် …… အာကွာ ……… အဟင့် ဟင့် “ ခင်ချိုနွယ်မှာ ပြီးခါနီးမို့ ကိုယ်လုံးလေး တွန့်လိမ့်ကာ စောက်ပတ်အား ကော့ပေးရင်း တအားအား ညည်းနေရှာသည်။ စိုးကျော်မှာလည်း မနားတမ်း ဆွဲလိုးရင်း မေးကြောများ ထောင်လာကာ ခဏအကြာ နောက်ဆုံးတချက် ဆောင့်လိုးရင်း လရည်များ ပန်းထည့်ပစ်တော့၏။ ” အင်းဟင်း … အင်း ဟင်း … အ ရမ်း ကောင်း တယ် ကွာ … အ အ အားးးးး … အိ့ … ထွက် ထွက် ထွက်ပြီ … အမလေးးးးး အားးး အားးးး …… ရှီးးးးးး းးးးးးး ဟူးးးးးးးး အင်းအင်း “ စိုးကျော် ကျောပြင်အား ဖက်တွယ်ရင်း စောက်ဖုတ်ထဲ လီးစိမ်ထားကာ နို့နှစ်လုံးအား ထပ်စို့ခိုင်းရင်း မှေးနေတော့သည်။ မိဘအိမ်သို့ မသွားဖြစ်တော့ပဲ ယောင်္ကျားဖြစ်သူ အောင်နိုင် ပြန်မလာမချင်း ညနေစောင်းထိ ပုံစံ အမျိုးမျိုးဖြင့် အလိုးခံလိုက်ရ၏။ //////////////////////////// ” အေမ့” ၂ပတ်ခန့် အကြာ ခင်ချိုနွယ် တယောက် နောက်ဖေး မီးဖိုချောင်လေးထဲ နောက်ကျောဘက်မှ သိုင်းဖက် ခံရကာ ဖင်ကြားထဲ ခုံးထနေသော အသားစိုင်ကြီး ဖိထောက်လိုက်သဖြင့် လန့်သွားရ၏။ ချွေးနံ့ ပြင်းပြင်းလေး ရရှိလိုက်သဖြင့် နောက်ကျောဘက်မှ လူအား အလိုလို သိရှိနေသည်။ ” ဖယ်ပါဦး … စိုးကျော်ရယ် … မမချို အသက်ရှူ ကျပ်တယ် “ ” ကျနော်တော့ … မမချိုကို တစ်သက်လုံး ဒီအတိုင်းလေး … ဖက်ထားခြင်တာ “ ” အိုရ် … အပိုတွေ … မမချိုက … အိမ်ထောင်သည်လေ “ ” ဟုတ်ပါတယ် … မမချိုရယ် … မဖြစ်နိုင်မှန်း သိပေမယ့် … အရမ်း ချစ်မိနေပြီ “ ” အာ ၾကာ “ ခင်ချိုနွယ်တယောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အိမ်ထောင်သည် ဆိုတာ မေ့သွားပြီး အပျို တစ်ယောက်လို ရင်ခုန် နေရပြန်သည်။ ” အရမ်းချစ်တယ် … မမချိုရယ် “ ” ချိုရေ … ထမင်းချိုင့် ထုတ်ပြီးပြီလား … အလုပ်သွားတော့မလို့ “ ရုတ်တရက် အောင်နိုင် စကားသံ ထွက်လာသဖြင့် ခင်ချိုနွယ်ရော စိုးကျော်ပါ လူချင်း ခွာလိုက်ရ၏။ ” အော် … စိုးကျော်ရော … ရောက်နေတာလား “ ” ဟုတ်တယ် … ကိုအောင် … ရေဗူး လာပို့ရင်း ကြောင်အိမ်တွေ ရွေ့ခိုင်းမလို … စိုးကျော်ကို မပြန်ခိုင်းသေးတာ “ မနက်ပိုင်း အလုပ်မသွားမှီ မယားဖြစ်သူနှင့် မီးဖိုချောင်ထဲ စိုးကျော်အား အတူတွေ့ရသဖြင့် လှမ်းမေးနေသည်။ မယားဖြစ်သူ ခင်ချိုနွယ့် စကားကြောင့် အောင်နိုင် တယောက် ညည ဆူညံ့နေသော ကြွက်သံများ သတိရလိုက်တော့၏။ ” အေးကွာ … ကြောင်အိမ်အောက်က … ကြွက်တွင်းတွေ … နေရာရွေ့ပြီးရင် … စိုးကျော်ကို လက်စနဲ့ … တွင်းတွေထဲ … ခဲကျိုးတွေ ထည့်ပိတ်ခိုင်းလိုက် “ ” ဟုတ် ဟုတ် … ကိုအောင်နိုင် … ကျနော် မပြန်သေးပါဘူး … မမချိုကို ကူလုပ်ပေးခဲ့မယ် “ ခင်ချိုနွယ် ထမင်းထုပ်ပြီးသည်နှင့် အောင်နိုင်မှာ စိုးကျော်နှင့် မယားဖြစ်သူအား နုတ်ဆက်ရင်း အိမ်မှ အလုပ်သို့ ထွက်ခွါ သွားတော့၏။ အောင်နိုင်ထွက်သွား သည်နှင့် စိုးကျော်နှင့် ခင်ချိုနွယ်မှာ အိမ်ရှေ့ ဧည်ခန်းထဲ ထွက်လာရင်း အိမ်တံခါး တဖက်ပိတ်ကာ နှစ်ဦးသား ခပ်တင်းတင်း ဖက်ထားကြသည်။ ” ပြွတ်ပြွတ် … ပြွတ်ပြွတ် … အင်းဟင်း “ မတ်တပ်ရပ်လျက် အနေထားဖြင့် နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်ရာ စိုးကျော် လျှာဖျားလေးမှာ ခင်ချိုနွယ် ပါးစပ်ထဲ ထိုးမွှေပေးနေ၏။ ခင်ချိုနွယ် လက်နှစ်ဖက်က စိုးကျော် ကျောပြင်အား ပွတ်သပ်ပေးစဉ် စိုးကျော် လက်နှစ်ဖက်မှာ ခင်ချိုနွယ့် ခါးလေးပေါ်ရောက်လာပြီး ဆီးခုံးချင်း ထိအောင် ဆွဲကပ်လိုက်သည်။ စိုးကျော် ပုဆိုးအတွင်းမှ ထောင်မတ်နေသော လီးမှာ ခင်ချိုနွယ် ထမိန်ပေါ်မှ ဗိုက်သားလေးအား ထောက်မိနေ၏။ ထိုစဉ် စိုးကျော်မှာ နူတ်ခမ်းချင်း စုပ်နေရာမှ လည်တိုင်လေးအား ပါးစပ်ဖြင့် ဖိစုပ်ကာ လျှာအပြားလိုက် ယက်ပေးသဖြင့် ခင်ချိုနွယ် တယောက် ကြက်သီးများ ထလာရသည်။ တဆက်တည်း စိုးကျော် လက်တဖက်မှာ ခင်ချိုနွယ့် နို့အုံနှစ်ဖက်အား အင်္ကျီ အပြင်မှ ညှစ်ချေနေပြန်၏။ စိုးကျော်၏ အပြုစု အယုယများအောက် ခင်ချိုနွယ် စောက်ပတ်လေးထဲ တဆစ်ဆစ်နှင့် အရည်များ စိမ့်ထွက်လာသည်။ အင်္ကျီ ကြယ်သီးများ ဖြုတ်နေစဉ် ခင်ချိုနွယ်မှာ အိမ်တံခါးပေါက်ဖက် မျက်လုံးလေး ခိုးကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု့ ပြင်းထန်လာရ၏။ ကြယ်သီးအားလုံး ပြုတ်သွားစဉ် ဘရာစီယာ အောက်မှ နို့အုံကြီးနှစ်ဖက်မှာ ရုန်းကြွနေပြန်သည်။ စိုးကျော်မှာ ဘရာစီယာ ချိတ် မဖြုတ်တော့ဘဲ အပေါ် ပင့်တင်လိုက်ရာ အကြောစိမ်းများနှင့် နို့အုံထိပ်တွင် နို့သီးခေါင်း နီညိုလေး ပေါ်လာတော့၏။ စိုးကျော်၏ ပွတ်သပ် ညှစ်ချေမှု့ကြောင့် နို့သီးခေါင်းလေးများ ခေါင်းထောင်လာပြန်သည်။ စိုးကျော် နူတ်ခမ်းမှာ လည်တိုက်လေး ယက်ပေးနေရာမှ နို့အုံအား ဆွဲစုပ်ကာ လက်တဖက်က နို့သီးခေါင်းလေးအား ချေပေးနေ၏။ နို့သီးခေါင်းအား သွားဖြင့် မနာ့တနာလေး ဖိကိုက်ရာ ခင်ချိုနွယ် တယောက် ခေါင်းလေး မော့တက်ကာ တဟင်းဟင်းဖြင့် ဒူးများ ညွတ်ကျလာသည်။ အနီးနား ထိုင်ခုံပေါ် အလိုက်သင့် ရွေ့ထိုင်ခိုင်းရင်း ခင်ချိုနွယ့် ပေါင်ကြားရှေ့ ဒူးထောက်နေရာယူကာ ဗိုက်သား လေးအား လျှာဖြင့် ထိုးစွပေးလိုက်ပြန်၏။ ခင်ချိုနွယ့် ခါးလေး ဆက်ကနဲ့ တုန်ကာ ပေါင်တန်နှစ်ဖက်အား ဖြဲရင်း အဖျားတက်သလို ဖြစ်နေရှာသည်။ ” ရှီးးးးး … စိုးကျော်ရယ် … ဘယ်လိုတွေ လုပ်နေတာလဲ “ ခင်ချိုနွယ် တယောက် ထိုင်ခုံ လက်တန်း ၂ဖက်အား လက်နှစ်ဖက်လုံး ဆုပ်ကိုင်ကာ နူတ်ခမ်းကိုက်ရင်း ညည်းတွားနေသည်။ စိုးကျော် လက်များက ထမိန် အထက်ဆင်အား ဖြည်ကာ ဆွဲချွတ်စဉ် ဖင်ကြီး ကြွပေးကာ ရမ္မက်စိတ်များ ထိန်းမရအောင် ထကြွလာတော့၏။ ထမိန် ကျွတ်သွားသည်နှင့် ပေါင်ဂွထဲ အောက်ခံဘောင်းဘီ အနီရောင်လေး အပေါ်မှ စောက်ပတ် အက်ကွဲ ကြောင်းလေးအား လက်ချောင်းလေးဖြင့် ထိုးဆွဲပေးလိုက်ပြန်သည်။ ” အ … အ … ရှီးးးး … စိုးကျော် … မမချို မနေတတ်တော့ဘူး … အင်းဟင်း “ စိုးကျော်မှာ ခါးဆန်ရင်း စောက်ပတ်လေးအား အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ အပြင်မှ ပွတ်သပ်ပြီး တဆက်ဆက် တုန်နေသော ခင်ချိုနွယ် နူတ်ခမ်း လေးအား ဆွဲ စုပ်လိုက်၏။ ခင်ချိုနွယ်မှာလည်း စိုးကျော် မျက်နှာအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းကိုင်ကာ အငမ်းမရ ပါးစပ်အား ဆွဲစုပ်နေသည်။ စောက်ပတ်ထဲ ချွဲကျိကျိ အရည်များ ရွှဲလာစဉ် စိုးကျော်မှာ နူတ်ခမ်း ချင်း တေ့စုပ်နေရာမှ ဒူးထောက် ပြန်ထိုင်ကာ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးအား လိတ် ချွတ်လိုက်၏။ အတွင်းခံဘောင်းဘီ ကျွတ်သွားသည်နှင့် အမွှေးများ ပြောင်ရှင်းနေသော စောက်ပတ်လေး ဖေါင်းကြွနေသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။ ” ဟူးးးး … မမချို … စောက်ပတ်က … လှလိုက်တာဗျာ “ စိုးကျော်၏ တစ်တစ်ခွခွ စကားများကြောင့် ခင်ချိုနွယ် စိတ်ထဲ တရှိန်းရှိန်းဖြင့် မျက်နှာလေး ပန်းရောင်သန်း နေရှာ၏။ ခင်ချိုနွယ့် စောက်ပတ်လေးအား လက်ဖြင့် ဖြဲလိုက်ရာ ရဲနေသော စောက်ပတ် အတွင်းသားများ အထက် စောက်စိလေးအား ဖိချေပေးလိုက်ပြန်သည်။ ” အင်းဟင်း … အ အ အားးးးး “ အောက်နူတ်ခမ်းလေး ကိုက်ကာပါးစပ်မှ မပီမသ ညည်းငြူ နေစဉ် စိုးကျော်မှာ ပေါင်ကြား မျက်နှာအပ်ကာ စောက်ပတ် အက်ကွဲကြောင်း တလျှောက် လျှာဖျားဖြင့် ပင့်ယက်လိုက်ရာ ခင်ချိုနွယ် တကိုယ်လုံး တုန်ခါ သွားတော့၏။ ” ပြွတ် … ပြွတ်ပြွတ် … ပလပ်ပလပ် … အ အ အ … အမလေးးး ရှီးးးးး “ ထိုင်ခုံပေါ် ပေါင်ဖြဲထိုင်နေသော ခင်ချိုနွယ် စောက်ပတ်အား လျှာဖြင့် ပင့်ယက်ကာ လက်ခလယ်နှင့် စောက်ပတ် အတွင်းနံရံ အပေါ်ဖက် နေရာအား ဖိပွတ်ပေးစဉ် မထိန်းနိုင်ရှာပဲ စောက်ရည် များ ပန်းထုတ်နေတော့၏။ ” အမလေး … မ ရ တော့ ဘူး … ထွက် ထွက် … အ အားးးး … ထွက် ကုန် ပြီ ဟာ … ရှီးးးးး းးးး “ ဖင်သားကြီး ကြွတက်လာကာ ခါး ကော့ထိုးရင်း ထိုင်လျက်အနေထားဖြင့် တစ်ချီ ပြီးသွားရသည်။ လင်ဖြစ်သူ အောင်နိုင်နှင့် အိမ်ထောင်သက်တမ်း တစ်လျှောက် ဒီလို ခံစားမှု့မျိုး တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရဘူးပေ။ စိုးကျော်နှင့် တွေ့မှ ကာမ အရသာအား ထိထိမိမိလေး ရရှိနေ၏။ စောက်ရည်ထွက်ပြီးကာစ အဖုတ်လေးအား စိုးကျော်မှ ဒူးထောက်လျက် အနေထားနှင့် ပုဆိုးလှန်ပြီး လီးထိပ်ဖြင့် ပွတ်ပေးနေရာ တချီပြီးကာစ သွေးအေးသွားသော ရမ္မက်စိတ်တို့ ပြန်လည် ထကြွလာခဲ့သည်။ အင်္ကျီချွတ်လိုက်စဉ် စိုးကျော်၏ ယောက်ျားပီသသည့် ခန္ဓာကိုယ်အား စိုက်ကြည့်ကာ ပုဆိုးအား သူမ လက်လေးဖြင့် ခေါင်းပေါ်မှ ဆွဲချွတ်ပေး လိုက်၏။ ပုဆိုး ကျွတ်သွားချိန် ဒူးထောက်လျက် အနေထားဖြင့် စိုးကျော်၏ ပေါင်ဂွထဲ ထောင်မတ်နေသော လီးကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ” စိုးကျော် … ဒီပေါ် ထိုင်လိုက် … မမချို … မင်းလီးကို စုပ်ပေးဦးမယ် “ နေရာချင်း ချိန်းကာ ခက်ချိုနွယ်မှာ စိုးကျော် ပေါင်ကြားထဲ ဒူးထောက်ထိုင်ရင်း လီးအား ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ စိုးကျော် လီးမှာ လင်ဖြစ်သူ အောင်နိုင့် လီးထက် ကြီးမား တုတ်ခိုင်သဖြင့် ခင်ချိုနွယ့် လက်ထဲ လက်မနှင့် လက်ညှိုး မထိပေ။ လီးအရည်ပြားအား အရင်းဘက် ဖြဲကြည့်ရာ ဒစ်ကြီးမှာ ရဲပြီး ကားထွက်လာသည်။ စိုးကျော် လီးမှာ ခင်ချိုနွယ့် စောက်ပတ်လေး ယက်ပေး ကတည်းက တင်းပြောင်နေရာ လီးထိပ် အပေါက်မှ အရည်ကြည် လေးများ စို့နေတော့၏။ ခင်ချိုနွယ် မှာ လီးအား ဆွဲစုပ်ရာ လီးမှ ထွက်လာသော ညှီစို့စို့ အနံ့လေးက သူမ နှာခေါင်းထဲ တိုးဝင်လာပြန်သည်။ ပုံမှန် အခြေအနေမျိုးတွင် ရွံတတ်သော်လည်း ကာမစိတ် တောက်လောင် နေချိန်မို့ နူတ်ခမ်းအား အစွမ်းကုန် ဟကာ ဒစ်ကြီးအား ဖမ်ငုံပစ်လိုက်၏။ ဒစ်ဖူးအား လျှာဖြင့် ဝိုက်ယက်ကာ တပြွတ်ပြွတ်နှင့် စုပ်ပေးကာ ပါးစပ်ထဲ သွင်းလိုက် ထုတ်လိုက် လုပ်ပေးပြန်သည်။ ခင်ချိုနွယ့် လျှာစွမ်းအောက် စိုးကျော်တယောက် တအီးအီး ညည်းကာ စုပ်သပ်နေရတော့၏။ ” အားးးးးး ရှီးးးးးးး …… ကောင်းလိုက်တာ … ကောင်းလိုက်တာ … မမချိုရာ … အားဟား … ရှီးးးးး ရှီးးးးးး “ ခင်ချိုနွယ်မှာလည်း စိုးကျော် အရင်က သင်ပြ ထားသည်အတိုင်း လျှာအား ပုံစံ အမျိုးမျိုး သုံးကာ လီးထိပ်အား ကလိရင်း ခဏ အကြာတွင် ဖြူဖွေး နေသော ခပ်ညှီညှီ လရည်များ သူမပါးစပ်ထဲ ပန်းထုတ်နေသဖြင့် တဂွတ်ဂွတ်နှင့် မျိုချ လိုက် တော့သည်။ ” အားးးးး ရပြီ ရပြီ … မမချို “ စိုးကျော် လီးကြီးမှာ အနည်းငယ် ပျော့သွားသည်က လွဲ၍ ကျမသွားသေးပေ။ ပင်ကိုယ် ကာမစိတ် ပြင်းထန်သူမို့ ခဏစွပေးလိုက်သည်နှင့် ပြန်လည် မာထင်လာခဲ့သည်။ ခင်ချိုနွယ်အား ကြမ်းပြင်ပေါ် ပက်လက်လှန်ကာ လီးထိပ်အား စောက်ခေါင်းဝထဲ တေ့ပြီး ဖိလိုးလိုက်တော့၏။ ” အင့် … ဗျစ် ဗျစ် … အ …… ဇွိ ဇွိ … အားးး … ဘွတ် ဘွတ် “ စောက်ပတ်ထဲ လီးဝင်သွားသည်နှင့် ခင်ချိုနွယ် ခါးအောက် လက်နှစ်ဖက် လျှိုကာ ဆွဲလိုးပစ်သည်။ ခါးကော့ပြီး ကြွတက်လာသော စောက်ပတ်လေးအား ဆောင့်လိုးလိုက်ပြန်၏။ နှစ်ဦးသား မီးကုန်ရမ်းကုန် လိုးရင်း အတော်ကြာမှ အထွဋ်ထိပ် ရောက်ရှိ သွားကြသည်။ ပြီးသည်နှင့် ခင်ချိုနွယ်မှာ စိုးကျော်အား ပက်လက်လှန် အိပ်ခိုင်းကာ မျက်နှာပေါ်တက်ခွရင်း ပါးစပ်နှင့် စောက်ခေါင်းပေါက်လေးအား တေ့ပေးလိုက်သည်။စိုးကျော်မှာ ခင်ချိုနွယ် စောက်ပတ်မှ လက်ကျန် စောက်ရည်များနှင့် သူကိုယ်တိုင် ပန်းထည့်ခဲ့သော လရည်များ စုပ်ယူမျိုချ ပစ်၏။ သုတ်ရည်များ ကုန်သည်နှင့် စောက်ပတ် တအုံလုံးသာ မက ဖင်ပေါက်လေးထဲ ပေကပ်နေသော အရည်များပါ ပြောင်စင်သွားအောင် ယက်ပေးလိုက်တော့သည်။ ” ရှီးးးးး … အင်းဟင်း … ကောင်းလိုက်တာ … စိုးကျော် ရယ် “ ခင်ချိုနွယ် ခန္ဓာကိုယ်အား တကိုယ်လုံး စိုးကျော် မနမ်းဘူးတဲ့ နေရာ မရှိတော့ပေ။ ဖင်ပေါက်လေးပါ ယက်ပေးသဖြင့် ခင်ချိုနွယ်တယောက် နောက်ဆုံး စိုးကျော်၏ အပြုစု အယုယ အောက် စွဲလမ်း သွားတော့သည်။ လင်ဖြစ်သူ အောင်နိုင် လစ်သည်နှင့် စိုးကျော်အား အိမ်ခေါ်အလိုးခံကာ ကာမစည်းစိမ်များ ရယူနေတော့၏။

ကျွန်မတို့ မိန်းကလေးတွေဟာ ပျှမ်းမျှအားဖြင့် အသက် (၁၃)၊ (၁၄)နှစ်လောက်မှာ 🌷ရာသီသွေးစပေါ်ပြီး အပျိုဖေါ်ဝင်ကာစဖြစ်ပါတယ်။ အစပထမမှာ လစဉ်မမှန်သေးပေမယ့် ပျောက်လိုက်ပေါ်လိုက်နဲ့ အစပြုပြီး နောက်ပိုင်းမှာလစဉ်မှန်သွားပါတယ်။ဒီလိုရာသီသွေးစပေါ်ပြီး အပျိုဖေါ်ဝင်ပြီဆိုတာနဲ့ ကျွန်မတို့ မိန်းကလေးတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဟိုမုန်းဓါတ်တွေဖွံ့ဖြိုးပြောင်းလဲမှုကြောင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်မျိုးစလုံးမှာ ပြောင်းလဲမှုများ သိသိသာသာဖြစ်ပေါ်လာပါတော့တယ်။ အချစ်စိတ်ဆိုတာလည်း အဲဒီအချိန်ကစပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာစ၍ သန္ဓေတည်ခဲ့ရပါတယ်။ငယ်စဉ်ခလေးဘဝတုန်းက မိန်းခလေးသဘာဝလှချင်ပချင်တာရှိခဲ့ပေမယ့် အပျိုဖြစ်လာတာနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့အလှအပတွေကို ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ယောင်္ကျားလေးတွေ သတိထားမိစေချင်တယ်။ ကိုယ့်ရဲ့အလှအပကို ယောင်္ကျားလေးတွေမြင်စေချင်တယ်။ ဂရုတစိုက်ရှိစေချင်လာပါတယ်။ဒီအချိန်မှာဘဲ ကျွန်မတို့မိန်းခလေးတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ယောင်္ကျားလေးတစ်ဦးတစ်ယောက်ကို စွဲလန်းတာမျိုးအဲဒီယောင်္ကျားလေးနဲ့ အတူအနားမှာရှိနေတာ ရင်ထဲမှာကြည်နူးကျေနပ်နေရတာမျိုးတွေကနေစပြီး အဲဒီယောင်္ကျားလေးကနေ ကိုယ့်ကိုလာပြီးထိတာကိုင်တာ၊ နမ်းတာမျိုးတွေကို လိုလိုလားလား ဆန္ဒတွေဖြစ်ပေါ်လာတတ်ပါတယ်။ ဒီကနေစပြီးကျွန်မတို့ မိန်းခလေးတွေဟာ ရည်းစားတွေထားကြပြီး ကာမမှုကို ရှေးရှုလာပါတော့တယ်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြောင်းလဲမှုတွေမှာလည်း ဒီအချိန်မှာ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အင်္ဂါရပ်တွေပြည့်စုံလာပြီဆိုတော့ သွေးသားတွေဆူဖြိုးထကြွလာတာကလည်း မဆန်းလှပါပေ။အခုဆိုလျှင် စိမ်းလဲ့ခင် လို့ခေါ်တဲ့ကျွန်မအသက်ဟာ (၂၀)နှစ်ပြည့်ပြီးသွားပါပြီ။အိမ်မှာတော့ မိစိမ်းလို့ပဲ ခေါ်ကြပါတယ်။ကျွန်မက ရတနာပုံတက္ကသိုလ်မှာ (…. )ဒုတိယနှစ် ဖြေပြီးပါပြီ။အခုနှစ်တော့ ကိုဗစ်ဖြစ်နေတာကြောင့် ကျောင်းတွေပိတ်ထားလို့ အိမ်မှာပဲနားနေရပါတယ်။ဒီအချိန်ထိတော့ ကျွန်မမှာရည်းစားချစ်သူရယ်လို့ မရှိသေးပါဘူး။ကျွန်မက အနေအေးတာလဲ ပါတာပေါ့ရှင်။ပြီးတော့ ကျွန်မက ယောက်ျားလေးတွေကို မယုံဘူး။ရည်စားထားပြီး ဗိုက်ကြီးတာတွေ ဖျက်ချတာတွေက နားနဲ့မဆန့်အောင် ကြားနေရတာလေ။ရည်းစားလေးထားမိပါတယ် မယုံရတဲ့သူဆိုရင် အတင်းလုပ်သွားမှာလေ။အဲဒါကြောင့်ပဲ ရည်းစားမထားပဲ နေခဲ့တာပါ။ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ အဲဒီ တစ်နေ့လေးအကြောင်းကို ကျွန်မပြောပြပါမယ်။ ကျွန်မတို့ အိမ်ကနှစ်ထပ်အိမ်ပါ။ အပေါ်ထပ်မှာက အမေ့ရဲ့အမကြီးတို့ သားအမိနေပြီး အောက်ထပ်ကတော့ ကျွန်မတို့နေပါတယ်။ကြီးဒေါ်ရဲ့ အပေါ်ထပ်ကို အိမ်ဘေးကလှေခါးကနေတက်ရပြီး သူတို့လှေခါးခြေရင်းနဲ့ ကျွန်မတို့အိမ်အောက်ထပ် ဝင်ပေါက်နဲ့က ကပ်နေတယ်။ ကြီးဒေါ်ရဲ့သား ကျွန်မအကိုဝမ်းကွဲက (…..)အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ နာမည်က ဇော်ဖြိုးလို့ခေါ်ပြီး အသက်က(၃၄)နှစ်လောက်ရှိနေပြီ။ ကျွန်မ အမေက အိမ်ဆိုင်လေးဖွင့်ထားပြီး အဖေကတော့ အရောင်းဝယ်လုပ်တာမို့ အမြဲလိုလို အိမ်မှာမရှိပါဘူး။အမေကလဲ ဆိုင်ထဲမှာပဲ ဈေးရောင်းနေတော့ အိမ်မှာက ကျွန်မတစ်ယောက်ထဲပါပဲ။တစ်နေ့ကြတော့ ညနေမှောင်စပျိုးနေတဲ့အချိန်မှာ ရေချိုးပြီးလို့ အိမ်ဝင်ပေါက် ထွက်ပေါက်ဘေးမှာ ထောင့်ဖြတ်လေးထိုင်ပြီး လမ်းပေါ်ကိုလှမ်းငေးကြည့်နေလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အပေါ်ထပ်လှေခါးကနေ အကိုကြီးဇော်ဖြိုးက အောက်ဆင်းလာပါတယ်။ရေချိုးမလို့ဆင်းလာတာပါ။ဘာရယ်မဟုတ်ဘူး ကျွန်မလဲ ကိုကြီးကို ကြည့်လိုက်ရင်း အမှတ်မထင် ကိုကြီးရဲ့ပေါင်ကြားနေရာကို ကြည့်လိုက်တော့ ရှေ့ကို ထိုးထွက်နေတဲ့ အရာကြီးကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။အဲဒါက ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ လီးတန်ကြီးဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ ကျွန်မစိတ်တွေက ဖျက်ကနဲ လှုပ်ရှားသွားရပါတယ်။ “ဟင် ကိုကြီးလီးကြီးက တောင်နေပါလား အကြီးကြီးပဲ လို့ တွေးရင်း ကျွန်မစောက်ဖုတ်ထဲက လှိုက်ကနဲနဲ့ ယားသွားပြီး စောက်ရည်လေးတွေ စိမ့်ထွက်လာပါတယ်။ဒီလိုပြောလို့ ကျွန်မကို ယွ လွန်းတယ်လို့ပြောရင်တော့ မိန်းကလေးတိုင်း ဒီလိုပဲလို့ ပြောရမှာပါပဲ။ဟုတ်တယ်လေ မိန်းကလေးတွေက ယောက်ျားလေးရဲ့ လီးတွေကို တွေးပြီး အာသာဖြေတက်ကြတာက ထုံးစံပဲလေ။ကျွန်မလဲ မိန်းကလေးပဲဆိုတော့ ရည်းစားမထားဖူးပေမဲ့ တစ်ကိုယ်ရည် အာသာတော့ နေ့စဉ်လိုလို ဖြေဖျောက်မိတာပေါ့။ကိုကြီးလဲ ပြောက်သွားရော ကျွန်မလဲ အခန်းထဲကို ဝင်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကို ပက်လက်လေးလှန်ပြီး အဖုတ်လေးကို ပွတ်နေမိပါတော့တယ်။စိတ်ထဲမှာတော့ စောစောက မြင်လိုက်ရတဲ့ ပုဆိုးအောက်ကထောင်ထနေတဲ့ ကိုကြီးရဲ့ လီးကြီးကို မြင်ယောင်နေတာပေါ့။ကိုကြီးရဲ့ လီးကြီးကို မြင်ယောင်ရင်း ကျွန်မလဲ လက်ညှိုးလေးကို အဖုတ်ထဲကို သွင်းလိုက်ပါတယ်။အရမ်းကောင်းတာပါပဲရှင်။တကယ့်လီးအစစ်မဟုတ်ပဲ စိတ်မှန်းနဲ့ လုပ်တာတောင် ဒီလောက်ကောင်းနေရင် ကိုကြီးရဲ့လီးကြီးနဲ့များ အလိုးခံလိုက်ရရင်တော့ ဘယ်လောက်များကောင်းလိုက်မလဲ လို့ တွေးနေမိပါတယ်။အဲဒီညနေကတော့ ကျွန်မလဲ ကိုကြီးလီးကြီးကို မှန်းပြီး လက်နဲ့လုပ်လိုက်တာ စောက်ရည်တွေကို တအားထွက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မောသွားတာပဲရှင်။ နောက်နေ့မနက်ရောက်တော့ ကျွန်မရဲ့ စိတ်တွေက ကိုကြီးအပေါ်ကို အရင်ကလို မောင်နှမ တစ်ဝမ်းကွဲဆိုတဲ့ အမြင်မရှိတော့ပါဘူး။မြင်လို့လဲမရတော့ဘူး။ကျွန်မ ကိုကြီးကိုချစ်မိသွားပြီလေ ကိုကြီးရဲ့ ချစ်သူလေးလုပ်ပြီး ကိုကြီးနမ်းတာကို ခံချင်လာတယ်။ကိုကြီးရဲ့ လီးကြီးကိုလဲ ကိုင်ကြည့်ချင်လာတယ် ကျွန်မနို့လေးတွေကိုလဲ ကိုကြီးကို ကိုင်စေချင်လာတယ် အဖုတ်လေးကိုလဲ ကိုကြီးကို ယက်ခိုင်းချင်လာတယ် ကိုကြီးရယ် ကျွန်မကို ကိုကြီးလုပ်ချင်သလိုသာ လုပ်ပါတော့လို့ တွေးမိနေပါတော့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ အဖုတ်လေးကလဲ ကိုကြီးကိုမြင်တိုင်း ယွတက်နေပြီး အရည်လေးတွေကလဲ စိုရွှဲနေတာပါပဲရှင်။စိတ်တွေက မနေနိုင်လွန်းလာတော့ ကျွန်မလဲ ကိုကြီးကို မိန်းမတို့တက်အပ်တဲ့ ပညာတွေသုံးလိုက်တော့တာပေါ့။မိသားစုနှစ်ခုလုံးက ရေချိုးတဲ့နေရာက အတူတူပဲဆိုတော့ နေ့လည်ရောက်တော့ ကျွန်မရေချိုးဖို့ ရေကန်ရှိရာကို သွားလိုက်ပါတယ်။ရေချိုးတဲ့နေရာက ကိုကြီးအခန်းကနေကြည့်ရင် ထက်အောက်တန်းနေတာမို့ ကျွန်မလဲ သီချင်းလေးဆိုနေလိုက်ရင်း မျက်လုံးလေးနဲ့ ကိုကြီးအခန်းရှိရာကို မသိမသာလေးကြည့်လိုက်ပါတယ်။ကိုကြီးလေ ကျွန်မရေချိုးဖို့ ပြင်တာကို ကြည့်နေတာတွေ့ရတော့ ကျွန်မလဲ ရင်ရှားထားတဲ့ ထဘီလေးကို အောက်နဲနဲ လျှောချပြီး ပြင်ဝတ်လိုက်ရင်း နို့တွေကို ပြလိုက်ပါတယ်။ကိုကြီးရှိရာကို လှမ်းမကြည့်တော့ပေမဲ့ ကြည့်နေမယ်ဆိုတာ သိတယ်လေ။ကျွန်မလဲ ကိုကြီးကို အမျိုးမျိုး လုပ်ပြနေရင်း အခုနေဆို ငါ့ကိုကြည့်ပြီး ကိုကြီးလီးကြီးက တောင်နေမှာပဲ လို့ တွေးမိတော့ ကျွန်မအဖုတ်လဲ စောက်ရည်လေးတွေ စိမ့်ထွက်လာတာပေါ့ရှင်။လက်ညှိုးလေးကို ကိုကြီးလီးအမှတ်နဲ့ အဖုတ်ထဲကို ထိုးသွင်းချင်ပေမဲ့ ကိုကြီးကြည့်နေတာဆိုတော့ အဲလောက်ထိတော့ ကျွန်မ မရဲဘူးဖြစ်နေတယ်။ ရေချိုးပြီးလို့ ပြန်လာတော့ ကိုကြီးက အိမ်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ ကျွန်မလဲ စိတ်ထဲကနေ ပြုံးလိုက်မိပါတယ်။ကျွန်မပြတာတွေကြည့်ပြီး လီးကြီးတောင်နေလို့ ကျွန်မဆီလာတာဆိုတာ သိတာပေါ့ အဲဒါကြောင့်လဲ ကျွန်မကနေပဲ ကိုကြီးကို စကားစပြောလိုက်ပါတယ်။ “ကိုကြီး ရေမချိုးသေးဘူးလား မချိုးသေးရင် ညီမလေးအခန်းထဲက အဝတ်တန်း ပြုက်ကျနေလို့ ရိုက်ပေးဦးနော်” “အေး အေး ရိုက်ပေးမယ်လေ အခုလားမိစိမ်း” ဟုတ်ကိုကြီး လို့ ကျွန်မလဲပြောပြီး ရှေ့ကနေထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ရေစိုနေလို့ ထဘီလေးက ကိုယ်လုံးလေးမှာ ကပ်နေပြီး ဖင်လေးပေါ်လဲ ကပ်နေမယ်ဆိုတာ သိလို့ ကိုကြီးကြည့်ရအောင် ကျွန်မက ရှေ့ကနေ သွားပြလိုက်တာပါ။ရေစိုထဘီလေးက ဖင်အကွဲကြောင်းလေးပေါ်အောင်ကို ကပ်နေမှာဆိုတော့ ကိုကြီးကြည့်ပြီး စိတ်တွေ ထနေမှာသေခြာပါတယ်။အခန်းထဲရောက်တော့ ကျွန်မလဲ ရေမချိုးခင်က ကြိုတင်ပြီး ဖြုတ်ထားတဲ့ အဝတ်တန်းကို ကိုကြီးကို ရိုက်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။အဝတ်တန်းရိုက်နေရင်း ကိုကြီးက ကျွန်မကိုမသိမသာကြည့်နေတာကို မသိသလိုပဲနေပြီး ထဘီလဲလိုက်ပါတယ်။ထဘီလဲပြီးတော့ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး တစ်ထည်ကို ကိုကြီးရှေ့မှာပဲ ယူပြီး ဖြန့်ကြည့်လိုက်ရင်း ကိုကြီးကို ဖျက်ကနဲ ကြည့်လိုက်တော့ ကိုကြီးလေ ကျွန်မ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို စိုက်နေတာ တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ကျွန်မလဲ ကိုကြီးက အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးတွေကို ကြိုက်တဲ့စိတ်ရှိလို့နေမယ်ဆိုပြီး ကိုကြီးကို ပြောလိုက်ပါတယ်။ “ကိုကြီး ဒီအရောင်လေး လှလားဟင် ညီမလေးက ပန်းရောင်ထက် အသားရောင်ပိုကြိုက်တာ” “လှပါတယ် ပန်းရောင်က မိစိမ်းနဲ့ဆို ပိုလိုက်တယ် အရမ်းလှမှာပဲ “ “ဟုတ်လား ညီမလေးက ပန်းရောင်နဲ့ မလိုက်ဘူးထင်နေတာ အဲဒါဆိုရင် မနက်ဖန်ကြရင် ဈေးသွားဝယ်မယ် ကိုကြီးလိုက်ပို့နော်” “အေးပါ လိုက်ပို့မယ်မိစိမ်း ကိုကြီးလဲ ဝယ်စရာလေးရှိလို့” စကားပြောနေကြရင်း ကျွန်မလဲ ကိုကြီးကို ကျောလေးပေးပြီး ထဘီလေးကို ပါးစပ်ကနေကိုက်ပြီး ခြေထောက်ကနေ ဘောင်းဘီလေးကို ဝတ်လိုက်ပါတယ်။အပေါ်ဆွဲတင်ပြီးတော့ ကိုကြီးကိုကြည့်လိုက်တော့ ပေါင်ကြားက လီးကြီးက ထိုးထောင်ပြီးထွက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ကိုကြီးရယ်…ညီမလေးလေ ကိုကြီးလီးကြီးကို မြင်ရရင် မနေနိုင်အောင်ပါပဲရှင် အဲဒီလီးကြီးကို ညီမလေးစုပ်ချင်လိုက်တာလို့ စိတ်ထဲကနေ ပြောနေမိပါတော့တယ်။ နောက်နေ့မနက်ရောက်တော့ ကျွန်မလဲ ကိုကြီးကိုခေါ်ပြီး ဈေးကိုသွားလိုက်ပါတယ်။ဆိုင်ကယ်ပေါ်မှာ ကိုကြီးခါးကို တင်းနေအောင်ဖက်ရင်း လိုက်သွားတာပေါ့။လမ်းကမကောင်းလို့ ဂျိုက်ထဲဆိုင်ကယ်က ကျသွားလို့ ခုန်သွားရင် ကျွန်မလဲ နို့လေးတွေနဲ့ ကိုကြီးကျောကို မသိမသာလေး ပွတ်နေလိုက်ပါတယ်။ရင်လေးတွေခုန်နေရင်း ဈေးကိုဘယ်လိုရောက်သွားတယ်ဆိုတာကို မသိအောင်ပါပဲရှင်။ဈေးရောက်မှပဲ သတိဝင်လာပြီး ဝယ်မဲ့ဆိုင်ကို ကိုကြီးနဲ့အတူတူ လာလိုက်ကြပါတယ်။ကိုကြီးက ကျွန်မလက်လေးကို ကိုင်လိုက်တော့ ကျွန်မလဲ အလိုက်သင့်ပဲ ပြန်ကိုင်ထားလိုက်ပါတယ်။စိတ်ထဲကတော့ ကိုကြီးနဲ့များချစ်သူတွေဖြစ်သွားကြရင် အခုလိုပဲ လက်ချင်းတွဲပြီး လျောက်လည်ပစ်လိုက်မယ်လို့ စိတ်ကူးနေလိုက်ပါတယ်။ဝယ်မဲ့ဆိုင်တော့ အတွင်းခံ ၃ထည်ဝယ်လိုက်ပါတယ်။ကိုကြီးကြိုက်တဲ့ ပန်းရောင်လေးက ၂ထည် ကျွန်မကြိုက်တဲ့ အသားရောင်လေးက ၁ တည်ပေါ့။အိမ်ပြန်မလာခင် ကိုကြီးနဲ့ ရေခဲမုန့်ဝင်စားကြရင်း ကိုကြီးက သူ့ထဲက အသီးလေးတွေကို ကျွန်မထဲကို ထဲ့ပေးတော့လဲ ကြည်နူးလိုက်တာရှင်။ကိုကြီးလဲ ငါ့ကို ချစ်နေတာပဲ လို့ တွေးရင်း ရင်ထဲမှာ တစ်သိမ့်သိမ့်နဲ့ ခုန်နေရပါတယ်။ပြန်လာတဲ့ အခါမှာတော့ အသွားတုန်းကထက်ပိုပြီး ကိုကြီးကို ဖက်ထားလိုက်ပါတယ် ကိုကြီးဆီကရတဲ့ ယောက်ျားရနံ့ကလဲ ကျွန်မစိတ်တွေကို ယစ်မူးနေအောင် ပြုစားနေတာပေါ့။ နောက်ရက်တွေမှာတော့ ကျွန်မနဲ့ကိုကြီးရဲ့ ရင်းနှီးမှုက အရင်လိုမဟုတ်တော့ပါဘူး။ကိုကြီး ကျွန်မကို ကြည့်တဲ့အကြည့်တွေက ဘာဆိုတာ ကျွန်မသိသလို ကျွန်မကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေကိုလဲ ကိုကြီးက နားလည်သိရှိနေပါပီ။မကြာခဏလဲ မျက်လုံးချင်းစုံပြီးကြည့်ကြပါတယ်။ကြည့်တိုင်းလဲ တော်တော်နဲ့ အကြည့်ချင်းမခွာကြပါဘူး။ကြာလာတော့ တစ်ယောက်ရင်ထဲကို တစ်ယောက်ကဝင်ကြည့်သလို နားလည်နေပါပြီ။ဒါပေမဲ့လဲ မောင်နှမတစ်ဝမ်းကွဲဆိုတဲ့ အသိက ကျွန်မတို့ကြားမှာ ကာဆီးထားလို့နေပါတယ်။ကိုကြီးကတော့ အကြီးဆိုတော့ သူက စ ရင် သူ့အပစ်ဖြစ်နေမှာစိုးလို့ မစရဲတာနေမှာလို့ ကျွန်မတွေးမိတော့ ကျွန်မကပဲ စ ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့တယ်။ ကျွန်မက စ ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာနဲ့ အစီစဉ်ဆွဲလိုက်ပါတယ်။ဘယ်လို စ မလဲပေါ့ နောက်ဆုံးတော့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အိန်ဒရေလဲ မပျက်အောင် ကိုကြီးလဲ သိအောင်ဆိုပြီး ကိုကြီးကြိုက်တဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီပန်းရောင်လေးကိုဝတ်ပြီး ကိုကြီးရှေ့မှာ ထဘီလေးကို မသိမသာလေး လျောချပြီး ဝတ်ပြလိုက်ပါတယ်။ကျွန်မရဲ့အဖုတ်က တခြားမိန်းကလေးတွေထက် ပိုပြီးဖောင်းနေတော့ အတွင်းခံလေးပေါ်ကနေကြည့်ရင် ဖောင်းဖောင်းလေးဖြစ်နေပါတယ်။အဲဒါကို ကိုကြီးမြင်အောင် ပြချင်တာဆိုတော့ ထဘီလေးကို ခပ်ကြာကြာလေး အချိန်ဆွဲပြီး မျက်နာလေးကိုဘေးလွဲပြီး ဝတ်ပြလိုက်ပါတယ်။ထဘီလေးကိုလဲ အောက်ကို အတော်လေးလျောချပြီးဝတ်ပြလိုက်ပါတယ်။ဒါမှ ကိုကြီးက ကျွန်မ အဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးကို မြင်ရမှာလေ။အဲလိုဝတ်ပြရင်း ကျွန်မစိတ်တွေက အရမ်းကို လှုပ်ရှားနေတာပေါ့။ကိုကြီးကြည့်ရအောင်ပြနေရတော့ ပြတဲ့ ကျွန်မရော ရင်တွေအရမ်းခုန်နေပြီး စောက်ရည်တွေစိမ့်ထွက်နေရတာပေါ့။ကိုကြီးလီးကြီးကလဲ တအားကိုတောင်နေတာပဲရှင် ပုဆိုးထဲကကို ထိုးထွက်နေတာပဲ။အဲလို ပြပြီးတိုင်း ကျွန်မလဲ အခန်းထဲကို ပြေးရပါတယ်။မနေနိုင်တော့လောက်အောင်ကို အဖုတ်က ယားပြီး ယွနေလို့လေ အဲလိုအချိန်မှာ ကိုကြီးလီးကြီးကို မြင်ယောင်ပြီး လက်ညှိုးနဲ့ထိုးရတာက အရမ်းကောင်းတာပဲရှင် လက်ညှိုးကို ကိုကြီးလီးအမှတ်နဲ့ထိုးနေရင်း တခါတလေများဆိုရင် အားမရလို့ လက်ခလည်နဲ့ တအားစောင့်ထိုးနေမိတာပေါ့။စိတ်ထဲကတော့ ကိုကြီးလီးကြီးနဲ့ အလိုးခံနေတယ်လို့ မှန်းပြီးလုပ်နေတာပေါ့ရှင်။ခံစားရတဲ့ အရသာကတော့ ပြောမပြတက်အောင်ကိုပါပဲ စောက်ရည်တွေများဆိုရင် ရွှဲနေတာပဲ။ပြီးသွားလို့ ထွက်လာတဲ့ စောက်ရည်တွေကို ကိုကြီးကြိုက်တဲ့ ပန်းရောင်အတွင်းခံလေးနဲ့ သုတ်လိုက်ရင်း စောက်ရည်တွေစိုနေတဲ့ အတွင်းခံလေးကို ကိုကြီးမြင်အောင် ပြချင်လာပါတယ်။ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်မလဲ ရေးချိုးမလို လုပ်ပြီး အတွင်းခံလေးကို ရေကန်မှာ ချထားလိုက်ပြီး တခုခုမေ့ သလိုမျိုး အခန်းကိုပြန်လာလိုက်ပါတယ်။ပြန်မလာခင်တော့ ကိုကြီးကို စကားလှမ်းပြောလိုက်ပါတယ်။အခန်းထဲရောက်မှ အပေါက်ကနေ ချောင်းကြည့်နေလိုက်တော့ ခဏနေတော့ ကိုကြီးက ဆင်းလာပြီး မရဲတရဲနဲ့ ကျွန်မချထားတဲ့ စောက်ရည်တွေ စိုရွှဲနေတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ကိုင်ကြည့်နေတာ တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ကိုင်ကြည့်နေရင်း ကိုကြီးက အတွင်းခံလေးကို ဖြန့်ကြည့်ပြီးနမ်းလိုက်ပါတယ်။ပြီးတော့ ကျွနိမပြီးသွားလို့ ထွက်ထားတဲ့ စောက်ရည်တွေကို လျှာနဲ့ယက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ကျွန်မလေ ကိုကြီးက ကျွန်မစောက်ရည်တွေကို ယက်နေတာမြင်ရတော့ စိတ်ထဲမှာ အရမ်းကြေနပ်မိတာပဲ အဖုတ်လေးထဲကလဲ လှိုက်ကနဲနဲ့ ယွတက်လာပါတယ်။ ကိုကြီးရယ်…ညီမလေး ကို အရမ်းကိုချစ်လို့ စောက်ရည်တွေကို ယက်နေတာပေါ့နော် လို့ ပြောနေမိပါတယ်။ကိုကြီး ယက်ချင်တဲ့ စောက်ရည်တွေကို ညီမလေး ပေးယက်ပါ့မယ် ညီမလေးအဖုတ်ကို ကိုကြီးယက်ပေးပါတော့ ထွက်လာတဲ့ စောက်ရည်တွေကို ကိုကြီးစိတ်ကြိုက်ယက်နေပါလို့ စိတ်ထဲကနေ ပြောနေမိပါတော့တယ်ရှင်။ အချိန်တွေတဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကုန်လာတာနဲ့အမျှ ကိုကြီးနဲ့ကျွန်မနဲ့က မောင်နှမတစ်ဝမ်းကွဲလဲမက ချစ်သူတွေလဲမကျ ဖြစ်နေကြပါပြီ။ကိုကြီးက ကျွန်မခါးလေးကိုဖက်လာရင် ကျွန်မက ကြည်ကြည်ဖြူဖြူနဲ့ အဖက်ခံသလို ပါးလေးကို နမ်းရင်လဲ ပြုံးပြီးတော့ အနမ်းခံနေလိုက်ပါတယ်။တခါတလေကြရင်လဲ ဂါဝန်လေးဝတ်ပြီး ကိုကြီးရှေ့မှာ ကုန်းပြလိုက်ပါတယ်။ဂါဝန်လေးကပါးတော့ ကိုကြီးကြည့်ရင် အောက်က အတွင်းခံအရာလေးနဲ့ အတွင်းခံလေးကို ကိုကြီးမြင်နေရမယ်ဆိုတာသိတော့ ဂါဝန်ပါးပါးလေးတွေဝတ်ပြီး ကိုကြီးရှိရာကို မယောင်မလည်လုပ်နေလိုက်ပါတယ်။အဲလိုအခါမျိုးဆိုရင် ကိုကြီးက ကျွန်မဖင်လေးကို ကြည့်နေတော့တာပါပဲ။ကျွန်မကလဲ ကိုကြီးကို ကြည့်စေချင်တာဆိုတော့ ကိုကြီးရှေ့မှာပဲ မျက်နှာလေးကို ဘေးလွှဲပြီး ဂါဝန်လေးကို ဒူးလေးပေါ်အောင် မ တင်လိုက် ကုန်းလိုက် လုပ်ပြနေလိုက်တာပေါ့။ကိုကြီးက ကျွန်မအဖုတ်လေးရှိတဲ့ ပေါင်ကြားနေရာလေးကိုလဲ ကြည့်နေလေ့ရှိပါတယ်။အဲလို ကိုကြီးကကြည့်နေပြီဆိုရင် ကျွန်လဲ ယားလို့ကုပ်တာလိုလိုနဲ့ ပေါင်လေးကို ပွတ်လိုက် ပေါင်ကြားက အဖုတ်လေးကို ပွတ်လိုက်နဲ့ လုပ်ပြနေလိုက်ပါတယ်။မျက်နာလေးကတော့ ဘေးကိုလွဲထားတာပေါ့။တချက်ချက် မျက်လုံးကိုထောင့်ကပ်ပြီး ကြည့်လိုက်ရင်တော့ ကျွန်မလုပ်ပြတာတွေကို ကိုကြီးတစ်ယောက် ကြည့်နေတယ် လီးကြီးတောင်နေတယ်ဆိုတာတော့ သိရပါတယ်။ကျွန်မက တစ်ဝမ်းကွဲအကိုကြီးကို ဒီလိုတွေလုပ်ပြနေတာက ကိုကြီးကို ယုံလို့လေ။ကိုကြီးက ကျွန်မကို ထိခိုက်နစ်နာအောင် မလုပ်ဘူးဆိုတာသိနေလို့လေ။တစ်ဝမ်းကွဲညီမဖြစ်တဲ့ ကျွန်မကို ညီမလေးလိုရော ချစ်သူတစ်ယောက်လိုရော ချစ်နေတယ်ဆိုတာ သိနေလို့ စိတ်ချယုံကြည်ပြီး လုပ်ပြနေတာပါ။ကျွန်မနဲ့ကိုကြီးက မောင်နှမတစ်ဝမ်းကွဲတော်တော့ ကျွန်မက ဘာမလုပ်နဲ့ ညာမလုပ်နဲ့ဆိုရင် မလုပ်ပဲနေမဲ့ အကိုကြီးဆိုတာ သိနေတော့ ကျွန်မလဲ စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်း အဖုတ်လေး ယွရင် ယွသလို ထင်တိုင်း လုပ်ပြနေတာပေါ့။ဟုတ်တယ်လေ တစ်စိမ်းရည်းစားကမှ အတင်းဖက်ပြီး အတင်းလိုးနေဦးမှာ။ကိုကြီးက အဲလို ဘယ်တော့မှမလုပ်ဘူးဆိုတာ မောင်နှမဝမ်းကွဲအသိနဲ့ သိနေတာပေါ့။အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်မလဲ စိတ်ရှိတိုင်း အဖုတ်လေးယားတိုင်း လုပ်ပြနေလိုက်တာ တစ်နေ့ကြတော့ အိမ်မှာ လူတွေမရှိတုန်း ကိုကြီးရောက်လာပါတယ်။ရောက်လာတော့ ခါတိုင်းလိုပဲ ပါးလေးကို နမ်းမယ်လုပ်တော့ ပါးကိုနမ်းတာမဟုတ်ပဲ နှုတ်ခမ်းလေးကို အနမ်းခံချင်နေတဲ့ကျွန်မက မျက်နာလေးကို မော့ထားပြီး မျက်လုံးလေးမှိတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။နှုတ်ခမ်းလေးတွေတော့ ခပ်ဟဟလေး လုပ်ပေးထားလိုက်ပါတယ်။ကျွန်မဆန္ဒကိုသိတဲ့ ကိုကြီးကလဲ အချိန်မဆိုင်းပါဘူး သူ့ရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့ ကျွန်မကို နမ်းလာပါတယ်။အပေါ်နှုတ်ခမ်းလေးကို စုက်လိုက်တော့ ကျွန်မလဲ အလိုက်သင့်ပဲ ကိုကြီးရဲ့ အောက် နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်လိုက်ပါတယ် ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာထဲကို ကိုကြီးရဲ့ လျှာက တိုးဝင်လာပါတယ် ဝင်လာတဲ့ လျှာနဲ့ ကျွန်မရဲ့လျှာလေးနဲ့ ထိတွေ့လိုက်မိပြီဆိုရင်ပဲ ခံစားလိုက်ရတဲ့ အရသာက ပြောမပြတက်လောက်အောင်ကို ကောင်းပါတယ်။တကိုယ်လုံးကို သိမ့်သိမ့်တုန်နေအောင်ကို ခံစားနေရပါတယ် လေထဲမှာလွင့်မျောနေသလိုပါပဲ။ခံစားနေရတဲ့ အရသာတွေကိုတိုးပြီး ခံစားချင်တာကြောင့် ကျွန်မရဲ့လျှာလေးကို ကိုကြီးရဲ့လျှာနဲ့ ပြန်ပြီး ထိုးပွတ်နေမိပါတယ်။လျှာချင်း ထိတွေ့နေရတဲ့ အရသာက အရမ်းကောင်းလွန်းလို့ ဘာကိုမှသတိမရတော့ပါဘူး ကျွန်မသိတာက ကိုကြီးလျှာနဲ့ ကျွန်မလျှာ ထိတွေ့ပြီးစုပ်နေရဖို့ပါပဲ။ကိုကြီးရဲ့ အနမ်းတွေကြောင့် မူးယစ်ရီဝေနေတုန်း ကျွန်မနို့တွေကို ကိုကြီးက အကျီ်ပေါ်ကနေ ကိုင်လာပါတယ်။ပြီးတော့ အကျီ်လေးအောက်ကိုဝင်လာပြီး ဘော်လီ လေးအောက်ကို ဝင်လာဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ကျွန်မလဲ ကိုကြီးကို ချစ်တဲ့စိတ်တွေရော အဖုတ်လေးထဲက တစ်ယွယွဖြစ်လာတာရောကြောင့် အကျီ်ကိုရော ဘော်လီလေးကိုပါ လှန်ပေးလိုက်ပါတယ်။နို့လေးတွေပေါ်လာတာနဲ့ ကိုကြီးက ကျွန်မနို့တွေကို လက်နဲ့ဆုပ်နယ်ပါတော့တယ်။နို့သီးလေးတွေကိုချေရင်း နို့လေးတစ်လုံး ဆွဲစို့လိုက်ပါတယ်။နို့လေးတစ်ဖက်ကို အစို့ခံရင်း တစ်ဖက်ကနို့သီးလေးကို အချေခံနေရတာကအရမ်းကောင်းတာပဲရှင်။ခဏနေတော့ ကိုကြီးလက်တွေက ကျွန်မရဲ့ ထဘီလေးကို ဖြေပြီး အတွင်းခံလေးထဲကို ဝင်လာပါတယ်။ကိုကြီး လုပ်ပေးတာတွေကြောင့်အရမ်းကို စိတ်တွေထနေတဲ့ ကျွန်မအဖုတ်က စောက်ရည်ကြည်တွေထွက်နေပါတယ်။စောက်ရည်တွေစိုအိနေတဲ့ အဖုတ်ကို ကိုကြီးက ကိုင်ပွတ်ပြီး စောက်စိလေးကို ဆွပေးတော့ အရမ်းကို ကောင်းလိုက်တာရှင်။မကြာဘူး ကိုကြီးလက်ညှိုးက အဖုတ်ထဲကို ဝင်လာပါတယ် စောက်ရည်ကြည်တွေ ထွက်နေတာဆိုတော့ လက်ညှိုးက အသာပဲ ဝင်သွားပါတယ် ဝင်သွားပြီးတာနဲ့ ပြန်ထုက် ပြန်သွင်း လုပ်ပေးနေတော့ ကောင်းလွန်းလို့ ကျွန်မတစ်ကိုယ်လုံး အားမရှိတော့လို့ ကိုကြီးရင်ခွင်ထဲကို လှချလိုက်ရပါတယ်။ကိုကြီးကတော့ ကျွန်မထဘီလေးကို လှန်တင်ပြီး အတွင်းခံထဲကနေ လုပ်နေရတာ အားမရလို့ ဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲချွပ်လိုက်ပါတယ်။ကျွန်မလဲ ကိုကြီးလုပ်သမျှကို အလိုက်သင့်လေးနေပေးရင်း ပေါင်လေးတွေကို ကားပေးထားလိုက်ပါတယ်။ကိုကြီးက ကျွန်မကို အောက်မှာလှဲခိုင်းပြီး ပေါင်ကြားထဲကို ဝင်လိုက်ပါတယ်။ကျွန်မသိလိုက်ပါပီ ကိုကြီးက ကျွန်မ အဖုတ်ကို ယက်ပေးတော့မယ်ဆိုတာ။အဖုတ်က မနေနိုင်တော့လောက်ကို ယားနေ ယွနေပေမဲ့ အကိုတစ်ဝမ်းကွဲကို စောက်ရည်တွေစိုရွှဲနေတဲ့ အဖုတ်ကိုယက်မှာတော့ အားနာမိပါတယ်။ဒါပေမဲ့လဲ အဲလိုအောက်မေ့နေတုန်း ပေါင်ကြားကို ကိုကြီးခေါင်းက ရောက်လာပြီး လျှာလေးနဲ့ အဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကို ယက်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ ကျွန်မဖင်လေး ကော့တက်သွားပြီး မျက်လုံးလေးတွေမှိတ်ကျသွားတော့တယ်။ကိုကြီးလျှာလေးက ပေးတဲ့အရသာတွေက ကောင်းလွန်းတော့ ခံစားနေရတဲ့ အရသာပေါ်မှာပဲ စိတ်ကရောက်သွားတယ်။ကောင်းလွန်းတဲ့ အရသာတွေကြောင့် ကျွန်မလဲ သတိလက်လွတ်နဲ့ ကိုကြီးခေါင်းက ဆံပင်တွေကိုဆွဲပြီး အဖုတ်နဲ့ တအားကပ်ထားခိုက်မိပါတယ်။အကွဲကြောင်းထိပ်က စောက်စိလေးကို လျှာနဲ့ထိုးကော်ပြီး ယက်လိုက်ရင် ဖင်လေးကော့တက်သွားရပါတယ်။စောက်စိလေးကို ယက်နေရင်း လက်နဲ့ အဖုတ်ထဲကို ထိုးပေးနေတော့ တစ်ကိုယ်လုံးကို ကော့ပြန်နေအောင်ကို ကောင်းတာပါပဲရှင်ေ။ကိုကြီးရဲ့ လျှာနဲ့ယက်ပေးနေတာရော လက်နဲ့ထိုးပေးနေတာတွေရောကြောင့် ကျွန်မလဲ ကိုကြီးဆံပင်တွေကိုပဲ အတင်းဆွဲပြီး ယက်ပေးဖို့ ပြောနေမိပါတော့တယ်။ အားးကောင်းလိုက်တာ ကိုကြီးရယ် ယက်ယက် ညီမလေးအဖုတ်ကို တအားယက်ပေး အစိလေးရော စုပ်ပေး အားးးကောင်းတယ် ညီမလေးမနေနိုင်တော့ဘူး အဖုတ်ထဲက တအားကောင်းနေပီ ပီးတော့မယ် ညီမလေးပီးတော့ ကိုကြီးးးးအားးးး ကျွန်မလဲ အဖုတ်ထဲက အရမ်းကောင်းတဲ့ခံစားမှုတွေကြောင့် ကိုကြီးကိုပဲ တစာစာနဲ့ တောင်းဆိုမိနေတော့တယ်။ခဏနေတော့ တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲလွင့်မျောသွားသလိုခံစားလိုက်ရပြီး အဖုတ်ထဲကနေ စောက်ရည်တွေ ထွက်ကုန်ပါတယ်။ အားးးကိုကြီးးးးအားးး ညီမလေးးးကောင်းးးလိုက်…တာ…အားးးကိုကြီးရေ အားးးညီမလေးပြီးပီကိုကြီးရဲ့ အောင်မလေးးးကောင်းလိုက်တာကိုကြီးရယ် ညီမလေးအဖုတ်ထဲက ကောင်းလိုက်တာ ဟင်းးးးး စောက်ရည်တွေထွက်ပြီး ပြီးသွားတော့ ကျွန်မတစ်ကိုယ်လုံးနှုံးသွားတာပဲရှင်။ကိုကြီးကိုလဲ ချစ်သထက်ချစ်သွားမိပါတယ်။ကျွန်မလဲ ကိုကြီးကို ကောင်းစေချင်တာကြောင့် ပုဆိုးထဲကနေ ထောင်ထနေတဲ့ လီးကြီးကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပါတယ်။ကိုကြီးရဲ့ တောင်နေတဲ့လီးကြီးက အားရစရာကြီးပါရှင်။ကျွန်မလဲ ကိုကြီးပုဆိုးကိုဆွဲချွပ်ပြီး တောင်နေတဲ့ လီးကြီးကို နှုတ်ခမ်းလေးတွေနဲ့ စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။တစ်ခါမှလီးမစုပ်ဘူးပေမဲ့ ကိုကြီးကို ကောင်းစေချင်တာကြောင့် လီးထိပ်ဖူးကြီးကို လျှာလေးနဲ့ယက်ပေးရင်း ရေခဲချောင်းစုပ်သလို တစ်ပျွတ်ပျွတ်နဲ့ စုပ်နေလိုက်ပါတယ်။ကိုကြီးကတော့ ကျွန်မနို့လေးတွေကို ကိုင်နေပြီး စုပ်ပေးတာကို ခံနေပါတယ်။ကျွန်မလဲ ကြားဖူး ဖက်ဖူးထားတဲ့ ထဲကအတိုင်းကိုကြီးလီးကြီးကို အစွမ်းကုန်ပြုစုပေးနေလိုက်ပါတယ် မကြာခင်မှာပဲ ကိုကြီးရဲ့ မသီမသအသံကို ကြားလိုက်ရပြီး လီးကြီးထဲကနေ သုတ်ရည်တွေ ထောင်ပန်းလာပါတယ် ကိုကြီးအပေါ်ကို ချစ်တဲ့စိတ်တွေကြောင့်ပဲ ထွက်လာသမျှလရည်တွေကိုမျိုချပစ်လိုက်ပါတယ်။ဟုတ်တယ်လေ ကိုကြီးလဲ ကျွန်မအဖုတ်ထဲကနေထွက်တဲ့ စောက်ရည်တွေကို ယက်ပေးရင်းမြိုချသေးတာပဲ ကျွန်မလဲကိုကြီး လရည်တွေကို မြိုချရမှာပေါ့၊စိတ်ထဲမှာလဲ အရမ်းပဲ ကြည်နူးပျော်ရွှင်နေပါတယ်၊ချစ်ရတဲ့ ကိုကြီးနဲ့ အခုလို နေရတာက ကျွန်မအတွက်တော့ အလွန်ကို ကျေနပ်စရာဖြစ်နေပါတယ်။ကိုကြီးရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ မှီနေရင်း ကိုကြီးဖက်ထားတာကို ပြုံးပြုံးလေး နေနေလိုက်ပါတယ်။အဲဒီနေ့ရဲ့ နောက်ရက်တွေမှာတော့ ကိုကြီးနဲ့ကျွန်မအတွက် တကယ့်ကိုသာယာတဲ့ နေ့လေးတွေပါပဲ။လူလစ်တာနဲ့ ကိုကြီးကနမ်းပြီး အဖုတ်လေးကို ယက်ပေးပါတယ် ကျွန်မကလဲ ကိုကြီးရဲ့လီးကြီးကို ပါးစပ်လေးနဲ့မဆန့်မပြဲစုပ်ပေးပါတယ်။ညရောက်ရင်လဲ လူကြီးတွေအိပ်တာနဲ့ ကျွန်မတို့က အိမ်အောက်မှာ ခိုးတွေ့ကြပါတယ်။ညဆိုတော့ လွပ်လပ်တာကြောင့် ကျွန်မလဲ ထဘီလေးကိုချွပ်ပြီး ကိုကြီးရဲ့မျက်နာပေါ်ကိုတက်ထိုင်ပြီး ကိုကြီးရဲ့မျက်နာကို ကျွန်မအဖုတ်နဲ့ အားရပါးပွတ်နေလိုက်ပါတယ်။တခါတလေကြရင်လဲ ကိုကြီးက ကျွန်မကို ဖင်ကုန်းခိုင်းပြီး အဖုတ်ကိုနောက်ကနေယက်ပေးပါတယ်။ဖင်လေးကိုဖြဲပြီး ဖင်ပေါက်လေးကို ကိုကြီးကယက်ပေးရင်များ အရမ်းကိုကောင်းတာပါပဲရှင်။ဖင်ပေါက်လေးကို အယက်ခံနေရင်း အဖုတ်လေးကို လက်နဲ့အလိုးခံနေရတာက အရမ်းကိုကောင်းလွန်းလို့ ကျွန်မလဲ စောက်ရည်တွေအိုင်ထွနိးနေအောင်ကို ထွက်ပြီး ပြီးနေရပါတယ်။မောင်နှမဝမ်းကွဲချင်းဆိုတဲ့ အသိကလဲ ကျွန်မကိုပိုပြီး စိတ်တွေထစေပါတယ်။ဟုတ်တယ်လေ ကိုယ့်အကိုဝမ်းကွဲကို အဖုတ်ယက်ခိုင်းတာ စောက်ရည်တွေတိုက်ရတာက ဘာနဲ့မှမတူတဲ့ ခံစားမှုပါပဲရှင်။ကိုကြီးရဲ့လီးကြီးကိုလဲ ချစ်လိုက်ကို မပြောပါနဲ့တော့ရှင် စုပ်မ၀ ကိုင်မဝအောင်ကို ဖြစ်နေရပါတယ်။ကိုကြီးရဲ့ လီးကြီးကိုနေ့တိုင်း ကိုင်နေရ စုပ်နေရတော့ ကြာလာတော့ ကျွန်မအားမရတော့ပါဘူး အဲဒီလီးကြီးကို ကျွန်မအဖုတ်ထဲသွင်းပြီး အလိုးခံချင်လာပါတယ်။လီးကြီးကကြီးတော့ အလိုးခံလိုက်ရရင် အရမ်းကောင်းမှာပဲလို့ တွေးမိလာတော့ အလိုးခံချင်လာတာပေါ့။ဒါနဲ့ ကိုကြီးကိုလိုးပေးဖို့ပြောတော့ ကိုကြီးကကျွန်မကို ဆေးကဒ်လေးတစ်ကဒ်ပေးပါတယ် ဘာဆေးလဲမေးတော့ ဗိုက်မကြီးအောင်သောက်တဲ့ဆေးတဲ့လေ ကျွန်မလဲပျော်သွားတာပေါ့ ဆေးသောက်ပြီးတဲ့ ညရောက်လာတော့ ကိုကြီးလိုးတာကို ခံရတော့မယ်ဆိုတာသိနေတော့ ကျွန်မလေ ရင်တွေခုန်လိုက်တာရှင်။ ည ၁၁နာရီကျော်လောက်ကျတော့ ကိုကြီးနဲ့တွေ့နေကြနေရာမှာတွေ့ကြပါတယ်။တွေ့ကြတာနဲ့ ဖက်ကြနမ်းကြပေါ့ရှင်။ကျွန်မနှုတ်ခမ်းလေးတွေကို ကိုကြီးကစုပ်ပြီး ကျွန်မလျာလေးကိုလဲ ဆွဲစုပ်နေတာပေါ့ ပြောရဦးမယ် ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ နမ်းရတာက အင်မတန်မှကိုကောင်းလွန်းလှပါတယ်။နှုတ်ခမ်းချင်းတော့ပြီး လျှာချင်းပွတ်ဆွဲနေရရင် တစ်ကိုယ်လုံးကို လေထဲမျောနေသလိုပါပဲ။တစ်ကိုယ်လုံးကို သိမ့်သိမ့်တုန်နေအောင်ကို ခံစားရတဲ့ အရသာတွေက ကောင်းလွန်းတော့ အဲဒီအရသာကို လက်မလွတ်ချင်လောက်ပါပဲရှင်။အနမ်းခံနေရင်း နို့တွေကိုအကိုင်ခံနေရတာကလဲ ဖီးတမျိုးပါပဲ။ကိုကြီးနဲ့ကျွန်မလဲ အဲဒီညက အဆုံးစွန်သောအရသာတွေခံစားကြဖို့အတွက် အဝတ်တွေအကုန်ချွပ်လိုက်ကြပါတယ်။ပြီးတာနဲ့ ကျွန်မလဲ ဒူးထောင်ပြီးပေါင်တွေကို အစွမ်းကုန်ကားပေးလိုက်ပါတယ်။ပေါင်တွေကားပေးလိုက်တော့ ကိုကြီးက ကျွန်မအဖုတ်ကို ယက်တော့တာပေါ့။စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ဖြဲပြီး စောက်စိလေးကို စုပ်နေတာများ ကောင်းလိုက်တာရှင်။အကွဲကြောင်းလေးကို လျှာနဲ့ယက်ပေးလိုက် အစိလေးကို စုပ်လိုက် လုပ်နေတော့ စောက်ရည်တွေက တသွင်သွင်နဲ့ထွက်နေရပါတယ်။ကိုကြီးရဲ့ လျှာကြီးက ကျွန်မအဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကို ပင့်ယက်လိုက်ရင်များ ကျွန်မလေ ဖင်လေးကိုကြွတက်နေတာပဲရှင်။စောက်ရည်တွေလဲ အကြိမ်ကြိမ်ကိုထွက်ပြီး ပြီးနေရပါတယ်။ဒါပေမဲ့လဲ ကိုကြီးက ဆက်ပြီး ယက်နေတာကြောင့် ပြီးသွားပေမဲ့ ခံချင်တဲ့စိတ်ကတော့ လျော့မသွားပါဘူး။နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မကပဲ တော်ပါတော့ ကိုကြီးရယ် ညီမလေးကို ကိုကြီးလီးကြီးနဲ့ လိုးပေးပါတော့လို့ ပြောလိုက်ရပါတယ်။အဲဒီကြမှပဲ ကိုကြီးက ကျွန်မပေါင်ကြားထဲကို ဝင်လာပါတယ်။ပီးတော့ ကျွန်မအဖုတ်လေးကို ဖြဲပြီး လီးထိပ်ဖူးကြီးကို ကျွန်မတို့ မိန်းကလေးတွေ အလိုးခံတဲ့ အပေါက်ဝလေးမှာ တေ့လိုက်ပါတယ်။လီးထိပ်ဖူးကြီး စောက်ခေါင်း အ၀ လေးမှာ တေ့လာတာနဲ့ ကျွန်မလဲ အံလေးကျိတ်ပြီး ကိုကြီးရဲ့လီးကြီး အဖုတ်ထဲဝင်လာမှာကို စောင့်နေလိုက်ပါမယ်။ဟင့်…ကိုကြီးလေ သူ့လီးကြီးကို မသွင်းသေးပဲ အကွဲကြောင်းထိပ်က စောက်စိလေးကို ထိပ်ဖူးကြီးနဲ့ ထိုးဆွနေပြန်ပါတယ်။ကျွန်မလဲ အလိုးခံချင်စိတ်က တအားများနေတော့ ကိုကြီးလီးကြီးကို ကျွန်မလက်လေးနဲ့ လှမ်းကိုင်ပြီး အဖုတ်အဝမှာတေ့ပြီး ဖင်လေးကို အောက်ကနေ ကော့တင်လိုက်ပါတယ်။ခံချင်နေတဲ့စိတ်တွေကြောင့် အဖုတ်ကနေ စောက်ရည်တွေက ထွက်နေတော့ ကော့လိုက်တာနဲ့ လီးထိပ်ဖူးကြီးက ဝင်သွားပါတယ်။ကိုကြီးက နေ့တိုင်းလိုလို လက်နဲ့ထိုးနေတာရော ကျွန်မကလဲ တစ်ကိုယ်ရည် အာသာဖြေလာတာ ကြာတာက တစ်ကြောင်းကြောင့် ကျွန်မအဖုတ်က အပေါက်လေးက နဲနဲကျယ်နေပါတယ်။အဲဒါကြောင့်လဲ လီးထိပ်ဖူးကြီးက ဝင်သွားတာပါ။ကျွန်မက ဖင်လေးကော့ပြီး လီးကြီးကို သွင်းယူလိုက်တော့ ကိုကြီးကလဲ အလိုက်တသိနဲ့ လီးကြီးကို တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သွင်းပေးပါတယ်။လီးကြီး ကျွန်မအဖုတ်ထဲ ဝင်လာလေလေ ကျွန်မဖင်လေးက ကော့တက်လေ ဖြစ်နေရပါတယ်။ကိုကြီးကလီးကြီးကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်တော့လဲ အဖုတ်အတွင်းသားနုနုလေးတွေကို ထိပ်ဖူးကြီးဘေးက ဒစ်ကြီးက ပွတ်ဆွဲသွားတော့ ကျွန်မရင်ထဲက အူအသဲတွေကို ဆွဲထုတ်လိုက်သလိုပါပဲရှင်။အဲဒီနောက်မှာတော့ ကိုကြီးက သူ့လီးကြီးကို ဆော့ဆောင့်ပြီး ကျွန်မအဖုတ်ကို လိုးပါတော့တယ်။ကောင်းလိုက်တာတော့ မပြောပါနဲ့တော့ရှင်။အခုကျွန်မကိုလိုးနေတာက ကျွန်မဒေါ်ကြီးရဲ့သား ကျွန်မအကိုတစ်ဝမ်းကွဲဆိုတာ သိနေရတော့ စိတ်တွေကလဲ အရမ်းကို လှုပ်ရှားနေရပါတယ်။မောင်နှမဝမ်းကွဲချင်းလိုးနေကြတာဆိုတဲ့ အသိက ကျွန်မကိုပိုပြီး အလိုးခံချင်စိတ်တွေဖြစ်နေစေပါတယ်။အလွန်မင်း တက်ကြွနေတဲ့ စိတ်တွေကြောင့် ကျွန်မလဲ ပေါင်တွေကိုအစွမ်းကုန်ကားပြီး ဖင်လေးကော့ပြီး အလိုးခံနေလိုက်ပါတယ်။အပေါ်ကနေ ဆောင့်လိုးနေတဲ့ ကိုကြီးကိုလဲ ဖက်ထားရင်း လိုးပေဖို့ပဲ တောင်းဆိုမိနေပါတယ်။ “အား…ကိုကြီး လိုး လိုး ညီမလေးအဖုတ်ကို တအားလိုး အားးးညီမလေးကို မညှာနဲ့ ကိုကြီးရဲ့ညီမတစ်ဝမ်းကွဲကို တအားလိုးပါ အားးး ကောင်းလိုက်တာကိုကြီးရယ်” “ကိုကြီးလဲ ကောင်းလိုက်တာကွာ မိစိမ်းအဖုတ်က တအားလိုးလို့ကောင်းတာပဲ မိစိမ်းကို ကိုကြီးလိုးချင်နေတာကြာပြီ အခုမှပဲ လိုးရတော့တယ်” “လိုးပါကိုကြီးရယ် စိတ်ရှိသလောက်သာလိုးပစ်လိုက်စမ်းပါ ညီမလေးလဲ ကိုကြီးလိုးတာကို ခံချင်နေတာ ကြာပါပီရှင်” ကျွန်မက ပြောလိုက်တော့ ကိုကြီးလေ သူ့လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကျွန်မအဖုတ်ကို ဆောင့်ဆောင့်ပြီး လိုးပါတော့တယ်။အားရလိုက်တာကို မပြောပါနဲ့တော့ရှင်။စောက်ရည်တွေကလဲ အဖုတ်ထဲကနေ ပေါင်တွေအထိကို စီးကျနေပါတယ်။ကိုကြီးရဲ့ လီးကြီးနဲ့ အလိုးခံနေတဲ့အရသာတွေက ကောင်းလွန်းတော့ ကျွန်မလဲ စိတ်ရှိသလိုကို အော်ပြီး အလိုးခံနေလိုက်ပါတယ်။ကိုကြီးရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့လိုးဆောင့်မှုတွေကြောင့် ကျွန်မအဖုတ်ထဲမှာ အီဆိမ့်နေအောင်ကို ကောင်းနေရပါတယ်။မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်မပြီးချင်လာပါတယ် ဒါနဲ့ပဲ ကိုကြီးကို ပြောလိုက်မိပါတယ်။ “ကိုကြီး လိုး လိုး ညီမလေးပြီးတော့မယ် အားးးးကောင်းတယ်ကိုကြီးရေ…လိုးပါ ညီမလေးအဖုတ်ကို တအားလိုးပါ အားးးကိုကြီးးးးရေ….အားးးး” “ကိုကြီးလဲ ပီးတော့မယ်မိစိမ်း တူတူပီးကြမယ် မိစိမ်းအဖုတ်ထဲကို ကိုကြီးရဲ့လီးရည်တွေ ပန်းထဲ့ပေးမယ်” “ဟုတ်ကိုကြီး လီးရည်တွေပန်းထဲ့ပေး အားးးကိုကြီးးးးညီမလေးပြီးတော့မယ်…အားးးကိုကြီးရေ ညီမလေးမရတော့ဘူး အဖုတ်ထဲက အရမ်းကောင်းနေပီ အားးးကိုကြီးးးလီးကြီးနဲ့တအားလိုးပေးးးအားးးကောင်းလိုက်တာ အလိုးခံရတာ ကောင်းလိုက်တာ အားးးကိုကြီးရေ…ညီမလေးးးအားးးညီမလေးးးပီးတော့မယ် အားးးကိုကြီးရေ…အားးးညီမလေးပီးပီကိုကြီးရဲ့ အားးးကောင်းလိုက်တာ ကိုကြီးရယ်….” ကိုကြီးက သူ့လီးကြီးနဲ့ တအားဆောင့်ပြီးလိုးပေးမှုကြောင့် ကျွန်မတစ်ကိုယ်လုံးကို ကော့ပျံပြီး ပြီး သွားရပါတယ်။စောက်ရည်တွေကလဲ ထွက်တာကို မပြောပါနဲ့တော့ရှင်။အရင်က ကျွန်မဟာကျွန်မ လက်နဲ့လုပ်တာနဲ့ ကိုကြီးရဲ့ လီးကြီးနဲ့ အလိုးခံရတာက ဘာမှကို မဆိုင်အောင်ကို ကောင်းလှပါတယ်ရှင်။အလိုးခံရလို့ပြီးသွားတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့အရသာတွေကို ခံစားနေစဉ်မှာပဲ ကိုကြီးရဲ့ လီးကြီးကနေ လီးရည်တွေပန်းထွက်လာပါတယ်။အလိုးခံရလို့ ကောင်းတဲ့အရသာတွေကို ခံစားနေတုန်းမှာပဲ အဖုတ်ထဲကို လီးရည်တွေနဲ့ အပန်းခံလိုက်ရတော့ စောက်ဖုတ်ထဲကိုနွေးသွားတာပဲရှင်။ကိုကြီးရဲ့လီးကြီးနဲ့ အလိုးခံလိုက်ရတဲ့နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကျွန်မလေ ကိုကြီးနဲ့မခွဲနိုင်အောင်ကို ဖြစ်သွားရပါတယ်။အချိန်တိုင်းလိုလို ကိုကြီးလိုးတာကို ခံချင်နေပါတယ် ကိုကြီးလီးကြီးကို အချိန်ပြည့်ကိုင်နေချင်ပါတယ်။မာပြီး တောင်နေတဲ့ လီးကြီးကို စုပ်နေချင်ပါတယ်။လီးဆိုတာကို လက်တွေ့မမြင်ဖူးပေမဲ့ လိုင်းပေါ်ကအပုံတွေထဲမှာတော့ မြင်ဖူးပါတယ်။ဒါပေမဲ့ အဲဒီမြင်ဖူးတဲ့ လီးတွေနဲ့ ကိုကြီးလီးကြီးက ဘာမှကိုမဆိုင်ပါဘူး။ကိုကြီးလီးကြီးက အရမ်းကြီးတာ ရည်လဲရှည်တယ်။ တုပ်တုပ်မာမာကြီး လီးဒစ်ကြီးကလဲ ဖူးထနေတာပါပဲရှင်။အစက အဲလောက်ကြီးတဲ့ လီးကြီးကို ကျွန်မအဖုတ်ထဲ သွင်းလို့မရဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ လက်တွေ့အလိုးခံကြည့်လိုက်တော့မှ မဝင်ဘူးဆိုတာ မရှိမှန်းသိသွားရပါတယ်။ကိုကြီးလီးကြီး ကျွန်မအဖုတ်ထဲကိုဝင်လာရင် တင်းတင်းဆို့ဆို့ကြီးနဲ့ ဒစ်ကြီးက စောက်ခေါင်းအတွင်းသားနုနုလေးတွေကို ပွတ်ဆွဲနေတော့ အရမ်းခံလို့ကောင်းတာပါပဲ။အဲဒါကြောင့်လဲ အမေတို့လစ်တာနဲ ကျွန်မလဲ ကိုကြီးနဲ့လိုးခဲ့ပါတယ်။တခါတလေများဆိုရင် အိမ်ကလူတွေဘေးမှာပဲ ကျွန်မကထိုင်းပြီး ကိုကြီးကို ထဘီအောက်စလွှတ်ပြတာလေ။အမေတို့ကတော့ မသိဘူး မမြင်ဘူးပေါ့ရှင်။အဲလိုအခါမျိုးဆိုရင် ကျွန်မအဖုတ်ကိုကြည့်ပြီး ကိုကြီးလီးကြီးတောင်နေမယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိတာပေါ့။လူတွေကြားမှာ ကိုကြီးကို အဖုတ်လှန်ပြရတာက စိတ်ထဲမှာအရမ်းကို ဖီးကြွတာပဲ။တခါတလေဆို ကျွန်မက ထဘီအောက်စလွှတ်ပြီး အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေပါ ဖြဲပြတာလေ အစိလေးလဲ ပွတ်ပြတာပဲ။အမေတို့ကတော့ ကျွန်မတို့ကို မောင်နှမတစ်ဝမ်းတွေပဲဆိုပြီး သတိမထားမိကြဘူးလေ။ဒါပေမဲ့ အဲဒီမောင်နှတစ်ဝမ်းကွဲက လိုးပြီးနေကြပြီဆိုတာတော့ မသိကြဘူးပေါ့ရှင်။တခါတလေကြ ကျွန်မတွေးမိတယ် ရည်းစားထားပြီး အလိုးခံရင်တောင် ကိုကြီးနဲ့အလိုးခံသလိုကောင်းမှာမဟုတ်ဘူးလို့လေ။ဘာလို့လဲဆိုရင် ကိုကြီးနဲ့ကျွန်မမောင်နှမတစ်ဝမ်းကွဲချင်း လိုးနေကြတာဆိုတဲ့ အသိက ပိုပြီး စိတ်လာစေတာကြောင့်ပါ။မောင်နှမတစ်ဝမ်းကွဲချင်း လိုးနေကြတယ်လို့ တွေးမိယုံနဲ့တင် ကျွန်မအဖုတ်ထဲက လှိုက်လှိုက်ပြီး ယားလာပါတယ် စောက်ရည်တွေ ထွက်လာနေရပါတယ်။မောင်နှတစ်ဝမ်းကွဲချင်း လိုးရတဲ့အရသာက ကောင်းလွန်းတော့ ကျွန်မနဲ့ ကိုကြီးလဲ လူလစ်တာနဲ့ လိုးကြတော့တာပေါ့။အချိန်မရရင်တော့ ကျွန်မကကိုကြီးလီးကြီးကိုကိုင်ပြီး ဂွင်းထုပေး ကိုကြီးက ကျွန်မအဖုတ်ကို လက်နဲ့လိုးပေး လုပ်ကြပါတယ်။ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက အဖုတ်အယက်ခံရတာကို ပိုကြိုက်တော့ လူလစ်တာနဲ့ ထဘီကို မလှန်ပြီး ကိုကြီးမျက်နာကို အဖုတ်နဲ့ပွတ်လေ့ရှိပါတယ်။ကိုကြီးကို အဖုတ်ယက်ခိုင်းရင် လွယ်အောင်ဆိုပြီး အတွင်းခံကိုတောင် သိပ်ပြီးမဝတ်တော့ပါဘူး။ဒါမှလဲ လူလစ်တာနဲ့ ကိုကြီးကိုထိုင်ခိုင်းပြီး ကျွန်မက ကိုကြီးမျက်နာကို အဖုတ်နဲ့ပွတ်လို့ရမှာလေ။ကျွန်မကထဘီလှန် ပေါင်တွေကားပြီး ကိုကြီးမျက်နာပေါ်ကို အဖုတ်တင်လိုက်ပြီဆိုရင် ကိုကြီးက သူ့လျှာကြီးကိုထုတ်ပြီး အဖုတ်ကို အောက်ကနေပင့်ပြီး ယက်ပေးတာလေ။ပြီးသွားရင် စောက်ရည်တွေက အရမ်းထွက်တော့ ကိုကြီးပါးစပ်ထဲကို ဝင်ကုန်တာပေါ့အရမ်းကောင်းတာပါပဲရှင်။ကိုကြီးမျက်နာဆိုရင် ကျွန်မအဖုတ်ကထွတ်တဲ့ စောက်ရည်တွေကို ပေပွနေတာပါပဲ။အဲလိုအခါမျိုးဆိုရင် ကျွန်မသိပ်ပြီး ကျေနပ်တာပဲ ကျွန်မထက်အသက်အများကြီးကြီးတဲ့ အကိုတစ်ဝမ်းကွဲကို ကျွန်မအဖုတ်ထဲကထွက်တဲ့ စောက်ရည်တွေကို တိုက်ရတာက စိတ်ထဲမှာ ကြက်သီးဖြန်းဖြန်းထအောင်ကို ခံစားရပါတယ်။ဒီလိုနဲ့ပဲ မောင်နှမတစ်ဝမ်းကွဲတော်တဲ့ ကျွန်မနဲ့ကိုကြီးက နေ့စဉ်ရက်ဆက်ဆိုသလိုပဲ လူလစ်တာနဲ့ လိုးနေကြပါတယ်။ရာသီလာတဲ့ရက်တွေဆိုရင် ကျွန်မက ကိုကြီးလီးကြီးကို စုပ်ပေးပါတယ်။အိမ်ကလူတွေမလစ်လိုက်နဲ့ လစ်လိုက်တာနဲ့ ကျွန်မအဖုတ်ကို ကိုကြီးကိုယက်ခိုင်းပါတယ်။ကျွန်မကလဲ ကိုကြီးလီးကြီးကိုစုပ်ပေး ကျွန်မအဖုတ်ကိုလဲ ကိုကြီးက ယက်ပေးနဲ့ သာယာတဲ့ဘဝလေးဖြစ်နေတော့တာပေါ့ရှင်

စိုးထူးသည် မယားချောကြီးဒေါ်တင်တင်မေ နှင့် မယားပါသမီးနှစ်ယောက် ဖြစ်သော အကြီးမ တင်မေခက် နဲ့ အငယ်မတင်မေထက်ဟူသော အမျိုးသမီးသုံးယောက်အား တစုတဝေးတည်း တချိန်တည်းတွင် လိုးဆော်နိုင်ရန် “ခွင်”ဖန်စီစဉ်ခဲ့ရာ အောင်မြင်ခဲ့လေသည်။

ထိုနေက ကိုစိုးထူးသည် ကြီးစဉ်ငယ်လိုက် အစီအစဉ်ဖြင့် မိမိရဲ့မယားဒေါ်တင်တင်မေနှင့် မယားပါသမီးအကြီးမတင်မေခက်တို ပါးစပ်ပေါက်များကို သူ့လီးကြီးနဲ လိုးဆော်ခဲ့ပြီး အငယ်မတင်မေထက်အား ဆက်လက်လိုးပေးရန် ကျန်သေးသည့်အတွက်…

“မမမေ… သမီး အငယ်မကို ဘယ်လိုအနေအထားမျိုးနဲ့ ပါးစပ်လိုးရရင် ကောင်းမလဲဟင်… ပြောစမ်းပါအုံး… ” လို့ သမီးကိုလိုးဖို အကြံဥာဏ်ကို အမေ့ဆီမှာ တောင်းလိုက်သည်။

“ မေမေ… မြန်မြန်ပြောပါ… ဘယ်လိုမျိုး လုပ်မှာလဲ….”

တဏှာအရမ်းထန်ကာ ပါးစပ်လိုးတာကို သိပ်ခံချင်နေသည့် တင်မေထက်က မိခင်ကိုပူဆာသလိုမျိုး လှမ်းပြောသည်။

“ ထက်ထက်ကို ခုတင်စောင်းမှာ တင်ချပေါ့… ကြိုက်ရဲ့လား…”

ဒေါ်တင်တင်မေက လင်တော်မောင်ကို ပြောလိုက်သည်။

“ ကြိုက်တယ်… သူ့စောက်ပတ်ကိုရော မမမေ ယက်ပေးအုန်းမလား… ခက်ခက်ကို ယက်ခိုင်းရမလား”

ကိုစိုးထူးက မေးသည်။

“ ကျမ ယက်မယ်… ကျမ ယက်မယ်… ” တင်မေခက်က ၀င်ပြောသည်။

စိုးယုမော် အိပ်မက်မက်သလိုဖြစ်နေသည်။မချောနှင့်သူမနှစ်ယောက်သား မချောမိတ်ဆွေဒေါ်ဝင်းဝင်းမာဆိုသူရဲ့ အိမ်ခန်းတစ်ခုထဲမှာ သဲကြီးမဲကြီး အချစ်ရေယာဉ်ကြောထဲ မျောခဲ့ကြပုံကို မျက်စိထဲပြန်လည်မြင်ယောင်လို့လာသည်။ ကုတင်ပေါ်ကနေလူးလဲထပြီး နဘေးကမှန်တင်ခုံရှေ့လျှောက်လာခဲ့ကာ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသည့် သူမရဲ့သဘာဝအလှကို ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် မှန်ထဲကနေ ငေးပြီးကြည့်နေမိသည်။ ရင်သားလေးနှစ်မြွှာက လုံးထင်းနေလျက် ဝမ်းဗိုက်သားချပ်ချပ်ရပ်ရပ်နှင့် တင်ပဆုံသားလုံးလုံးဝိုင်းဝိုင်းကြီးများက ရင်သပ်ရှုမောဖြစ်လောက်အောင် ကြီးမားကားစွင့်နေကြပြီး ပေါင်လုံးပေါင်တန်များ ဖြောင့်စင်းသွယ်တန်းနေကာ ပုရိသတို့အကြိုက် ရုပ်လက္ခဏာမျိုးပင်ရှိနေပါသည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မှန်ထဲကြည့်လိုက် နို့သီးထိပ်ကလေးစမ်းလိုက် ဖင်သားအိအိနှစ်ဖက်ဆီ လက်ကရောက်သွားလိုက်နှင့် နောက်ဆုံး သူမလက်ကလေးတစ်ဖက်က ပေါင်ကြားထဲအထိတိုးဝင်သွားကာ အရည်တစွတ်စွတ် ဖြစ်နေသေးသည့် အဖုတ်ဖောင်းမို့မို့ကလေးဆီ လက်ကရောက်ရှိ ပွတ်သပ်မိသွားသည်။ ဒီအဖုတ်က မချောကိုင်ချင်သလို ကိုင်သွားသော အဖုတ်ဖြစ်သည်။ ပယ်ပယ်နယ်နယ်ကိုင်သလို မရွံမရှာ အချိန်တွေအကြာကြီးဆွဲ၍လည်း မှုတ်ပေးခဲ့တာဖြစ်သည်။

“အင်း မချောတစ်ယောက် အိမ်ရှေ့သွားပြီး ဒေါ်ဝင်းဝင်းမာနဲ့များ စကားတွေတွတ်ထိုးနေကြသလားမသိ သူတို့နှစ်ယောက် တော်တော်ရင်းနှီးပုံတော့ရကြတယ် မတော်လို့ ငါ့ကိုများ ဒေါ်ဝင်းဝင်းမာနဲ့ အဖုတ်ချင်းပွတ်ခိုင်းနေရင်တော့ ဒုက္ခပဲ ဟင်းဟင်း ဟင်း” စိတ်ထဲကရောက်တတ်ရာရာတွေးရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းကလေးကွေးကာ ပြုံးလိုက်မိလေသည်။ ချောချောရင်တွေ တဒိတ်ဒိတခုန်လာသည်။ မှန်ရှေ့ကပြန်လာကာ အိပ်ရာကုတင်ထက်ပေါ် ဘုန်းကနဲ တစ်ကိုယ်လုံးပစ်လှဲအိပ်ချလိုက်ရာက သူမအဖုတ်ရပ်ဝန်း တစ်ဝိုက်ဆီကို လက်ချောင်းကလေးများဖြင့် တဖွဖွတရွရွ ပွတ်သပ်နှူးဆွကစား၍ မချောနှင့်သူမ တွေ့ကြုံခဲ့ပြီးသော ကိုယ်တွေ့ချစ်အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်စားမြုံ့ပြန်ကာ ရာဂအရှိန်ကလေးတဖြည်းဖြည်းရပြီး ဖီလင်တရိပ်ရိပ်တက်လာစဉ်မှာပင် … ကျွီကနဲ အိပ်ခန်းတံခါး ပွင့်သံကြားလိုက်ရပြီး ဒေါ်ဝင်းဝင်းမာ အခန်ထဲကိုရုတ်တရက်ဝင်ချလာတာတွေ့လိုက်ရကာ … “

မှုန်နံ့သာ စိတ်ဓါတ်ကျနေပါသည်။ တက္ကသိုလ်ရောက်တာဖြင့် နှစ်ဝက်တောင် ကျိုးတော့မည်၊ အခုထက်ထိ သူမမှာ ရည်းစားမရှိသေး။ မှုန်နံ့သာ၏ သူငယ်ချင်းမလေးများအားလုံးက သူမကို ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု တညီတညွတ်တည်း ဝိုင်းပြောထားကျသဖြင့် သူမ ရည်းစားမရခြင်းသည် ရုပ်ရည်ကြောင့်မဟုတ်ဆိုတာ သူမအသိဆုံးဖြစ်ပါသည်။ အထက်တန်းကျောင်းသူဘဝကတည်းမှ အခုအချိန်ထိတိုင်အောင် ရရှိဖူးသော ရည်းစားစာများ ၊ လိုက်စကားပြောခံရသည့် အကြိမ်အရေအတွက်၊ ဒါတွေကို အခြေခံ၍ ကောက်ချချရလျှင် သူမသည်လဲ အခြားသော မိန်းကလေးများလို ရည်းစားရနိုင်သော အခွင့်အရေး ညီတူညီမျှ ရှိခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ခက်သည်က မှုန်နံ့သာကို ချည်းကပ်လာသော ယောကျ်ားလေးများသည် သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်အိမ်မက်ထဲမှ ရွှေမင်းသားလေးများနှင့်စာလျှင် ဘယ်လိုမှ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရအောင် ကွာခြားလျက်ရှိသည်။ သူမပဲ အရမ်းဂျီးများနေလို့လား မသိ။

သူမမှာ ဘာများ လိုအပ်ချက် ရှိနေလဲ။ ဘာဖြစ်လို့များ သူရိန်တို့၊ ရဲမင်းတို့လိုမျိုး ကျောင်းကရွှေမင်းသားလေးတွေ သူမကို စိတ်မဝင်စားကြတာလဲ။ တကယ်တမ်း ပြောရလျှင် မှုန်နံ့သာသည် ယောကျ်ားလေးတော်တော်များ စိတ်ဝင်စားနိုင်သည့် အချက်အလက်တွေနှင့် ပြည့်စုံနေပါသည်။ သူမမှာ နက်မှောင်ပြီး ရှည်လျားသည့် ဆံပင်တွေရှိသည်။ နောက်ပြီး သူမ၏ ရင်သားများသည် အခြားရွယ်တူ မိန်းကလေးတွေထက်စာလျှင် ပို၍ ထွားသည်။ သူမသာ အရပ် ငါးပေခြောက်လက်မ မရှိခဲ့လျှင်၊ ထိုရင်သားများ သူမ၏ ကိုယ်တွင်ရှိနေပုံမှာ ဘယ်လိုမှ အချိုးကျလှမည်မဟုတ်။ မိန်းမတွေ ရင်ကြီးလျှင် ယောကျ်ားတွေ သဘောကျကြသည်ဆိုပြီး အနောက်နိုင်ငံတွေမှာ ပြောကြသည်။ မြန်မာက ကောင်လေးတွေကပဲ ဒါမျိုးသဘောမကျတာလား။ မှုန်နံ့သာ စဉ်းစားရင်း၊ စဉ်းစားရင်းနှင့်ပင် အဖြေရှာမရ။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ထုံးစံအတိုင်း အနည်းငယ် ဝဝဖြိုးဖြိုး ဖြစ်နေသည့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အပြစ်ပုံချမိသည်။ ဒီလိုမှ မလုပ်လျှင်လဲ မဖြစ်။ ဆက်၍သာ စဉ်းစားနေလျှင် တစ်နေကုန်သွားမည်။ သူမ ကျောင်းရောက်တော့မှ မဟုတ်။ အခုတောင် ကျောင်းဖယ်ရီကို မီပါတော့မလား မသိ။