“ညက တစ်ကယ် အားရတယ်ကွာ၊ နောက်နေ့တွေ လည်း ညကလို လုပ်ကြရအောင်”
ရှပ်အင်္ကျီလက်တိုပွပွနဲ့ ထမီလေးဝတ်ပြီး အပျိုလုပ်လာတဲ့ မီးမီး သနပ်ခါး ပါးကွက်ကျဲနဲ့ ကျနော့်အိမ်ထဲ ခြေဆောင့်ပြီး ဝင်လာပါတယ်။
“ဟေ့ အမှိုက် အီးမှန်လာတယ် ထင်တယ်”
လို့ လှမ်းစလိုက်တာ အတင်းပြေးလာပြီး လက်မောင်းကို ထုပါတော့တယ်။ ကလေးပေါက်စ လေး ဖြစ်လာတဲ့ မီးမီး၊ သူ့အိမ်က ဆူလိုက်တာနဲ့ ကျနော့် အိမ်ကို အခုလိုပဲ ပြေးလာတတ်ပါတယ်။ သူတို့အိမ်နဲ့ ကျနော်တို့အိမ်က ရင်းနှီးကြတယ်။ မိဘချင်းကတော့ မျက်စပစ်ထားကြတော့ အခုလိုပဲ ဝင်ထွက်နေကြတယ်။
လက်မောင်းကို လာထုနေတဲ့ သူမလက်လေးတွေကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဖမ်းကိုင်ထားပြီး ကျန်လက် တစ်ဖက်နဲ့ သူမကိုယ်လုံးလေးကို ဖက်ကာ ပါးပြင်လေးတွေကို မွှေးမွှေး ပေးပစ်လိုက်တယ်။
“ဟာ လွှတ်ကွာ လွှတ်လွှတ်”
ဆိုပြီး အတင်းရုန်းနေပေမဲ့ ရုန်းလေ တင်းတင်းလေး ဖက်လေဆိုတော့ သူမ မရုန်းရဲတော့ပဲ ငြိမ်သွားတယ်။ သူမ မျက်နှာအနှံ့ အားရအောင် နမ်းပြီးမှ
“လွှတ်စေချင်ရင် ငါ့ကို မွှေးမွှေးပေး၊ မွှေးမွှေးပေးရင် လွှတ်မယ်”
လို့ ပြောလိုက်တာ မရဲတစ်ရဲနဲ့ ပါးလေးပေါ် ဖွဖွလေး လာနမ်းတယ်။ ဖက်ထားတာ နည်းနည်းလျော့ပေးပြီး ဘယ်ဖက်နို့အုံလေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ချေပေးလိုက်တာ ငြိမ်ကျသွားပါတယ်။ သူမ ငြိမ်သွားတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး နောက်တစ်လုံးပါ ဆက်ကိုင် ပေးလိုက်တာ တစ်ဟင်းဟင်းနဲ့ မျက်လုံးလေးတွေမှိတ်ပြီး ငြီးနေပါတော့တယ်။