Comic Blog

သန်လျင်-ကူးတို့သင်္ဘောဆိပ်သို့ ရောက်သောအခါ သူတို့မျှော်လင့် ထားသလို “သီတာ” တစ်နှစ်တို့က မရှိ ဒေါက်တင်ထားသည်ဆို၍ အသင့်ရှိနေသော တိုင်းလုံးကျော် ပေါ်သို့ အပြေးအလွှား တက်ခဲ့ကြရသည်။ သင်္ဘောအပေါ်ထပ်က လူအနည်းငယ်ချောင်သဖြင့် ဦးပိုင်းခရီးဝေးသွား အိပ်ခန်းများနောက် ကပ်လျက်မှာ နေရာယူကြသည်။ အဲ… ရုတ်တရက် လေပြင်းဝှေ့လိုက်သဖြင့် ပင်လယ်သို့ ဦးတည်ထားသော သင်္ဘောဦးက လည်သွားသည်။ လေက ပြင်းလာသည်။ မိုးပေါက်လေးများ ကျလာသည်။ ကြပ်သိပ်နေသော ခရီးသည်များက တဖက်သို့ စုပြုံတိုးဝှေ့နေကြ၏။ ဝေလွင် နှင့် ချိုမာ တို့ တသိုက်က ရီလေးနွယ်ကို ဝင်းနောင် ရင်ခွင်ထဲသို့ မရောက်ရောက်အောင် ဖိတိုးပေးကြသည်။

“ဘာမှန်းလဲမသိဘူး……. တအားတိုးတာဘဲ”

“မိုးပက်တယ်ဟ…….”

“တောက်….. သူများသားသမီးတွေများ ကောင်းစားနေလိုက်တာ..”

“မိုးထဲ လေထဲမှာ အဲဒီအနွေးထည်က အကောင်းဆုံးဘဲ”

မထိတထိ နောက်ပြောင်နေကြသော လူငယ်တစ်သိုက်အသံကို အားလုံးကြားနေကြသော်လည်း ဂရုမစိုက်ကြချေ။ ဝေလွင်….. ချိုမာ… သက်သက်နှင့် မိသူတို့ အုပ်စုက သင်္ဘောဦးခန်းဒေါင့်ရှိ ဝင်းနောင်နှင့် ရီလေးနွယ်တို့ အတွဲကိုသာ ဖိတိုးပေးနေကြသည်။

ထိုစဉ် အသက် (၃၀) ကျော် ဒေါင်ကောင်းကောင်းနှင့် ကုလားဒိန် တစ်ယောက်က ချိုမာ၏ ပြည့်ဝန်းကြီးမားသော တင်ပါးကို မသိမသာ ဖိကပ်တိုးနေသည်။ ပထမတော့ ချိုမာ သတိမထားမိသေး။နောက်မှ သိသိသာသာကြီး ပေါင်နှစ်လုံးဖြင့် ခွကာ တင်ပါးကြီးကို ကပ်တိုးဝှေ့နေသော ကုလားဒိန်ကို သတိထားမိသွားသည်။ ခိုးလုခိုးလုနှင့် ကြီးမားသော ပေါင်ကြားမှ သူ့လီးကြီးက ချိုမာ့ဖင်ကြားသို့ တိုးဝင်လာမှ ချိုမာ ရှက်ဒေါသနှင့်

နွေရာသီပူအိုက်သော ကာလမို့ ထင်ပါရဲ့……။ ခင်မြင့်ဟာ ဘောလီအင်္ကျီလေးသာ ဝတ်ပြီး အိပ်ပျော်နေ၏။ အိုက်စပ်ပူလောင်နေသဖြင့် လူးလွန့်ရင်းနှင့် ခါးကထမီဟာလည်း ပေါင်ရင်းထိကို လန်တက်နေသည်။ သတိရလို့ကြည့်လိုက်တော့ မိမိကိုယ်သည် ခင်မြင့်၏ ကုတင်ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်လျှက်သား ရှိနေသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။ အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ လူပျိုသိုးလေးတစ်ယောက်နှယ် ရင်တစ်ခုလုံး တုန်ရီနေသလို ဒူးများကလည်း မနိုင်ချင်အောင် ဖြစ်လာသည်။ ညွတ်ခွေကျလာသဖြင့် ကုတင်ကို အားပြုလိုက်မိ၏။ သိမ့်ကနဲ ကုတင်လှုပ်သွားသဖြင့် ခြင်ထောင်အတွင်းမှ ခင်မြင့်သည်…

“….ကိုလွင်လား….. လာလေ… ဘာပြုလို့ ကုတင်ဘေးမှာ ရပ်နေတာလဲ……” ဆိုတဲ့ ခင်မြင့်ရဲ့ အိပ်ချင်မူးတူးခေါ်သံကြောင့် မောင်မောင်တစ်ယောက် ညို့ချက်မိသလို ဆတ်ကနဲ ကုတင်ပေါ်က ခြင်ထောင်ထဲကို ရောက်သွားရသလို လူဟာလည်း တဆတ်ဆတ် တုန်နေရသည့်အဖြစ်……။

“…..ကိုလွင်… ဘာဖြစ်နေတာလဲ.. တလှုပ်လှုပ်နဲ့….” လို့ပြောဆိုပြီး မောင်မောင်ရဲ့ကိုယ်လုံးကို သူမဘက်ဆွဲလိုက်သည်။ ဒိတ်ကနဲ ရင်အစုံဟာ အပြင်ကို ပြုတ်ထွက်သွားပလားဟုပင် ထင်မှတ်လိုက်ရသည်။ နွေးထွေးနူးညံ့သော ခင်မြင့်ရဲ့လက်အစုံနဲ့ အဖက်ခံလိုက်ရတော့ မောင်မောင်တို့ သွေးဆူလာပြီး အေးအေးမော်နဲ့ ဖိုက်ဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံကလည်း သူ့ကို တွန်းအားပေးနေသည်မို့ မောင်မောင်ရဲ့လက်တွေဟာ ခင်မြင့်ရဲ့နောက်ကျောကို သိုင်းယှက်ဖက်တွယ် လိုက်ပြီး နီထွေးစွတ်စိုနေတဲ့ ခင်မြင့်နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို ဖိကပ်နမ်းစုပ်လိုက်သည်။

မှတ်ချက်- ဇာတ်လမ်းအဖြစ် စာပေသဘော စိတ်ကူးယဉ်ရေးသားထားခြင်းဖြစ်သည်။ အတုခိုး၍ လိုက်လံပြုလုပ်ခြင်း မပြုရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်**

အလယ်တန်းပြ ဆရာမလေး ဒေါ်မေသက်အောင်မှာ ရုပ်ချောသည် ခန္ဓာကိုယ်လည်းလှသည်။ အသက်က ၂၅ နှစ်အရွယ် ဖြစ်သဖြင့် အလှတရားတို့ အစွမ်းကုန် ဖူးပွင့်နေသည့်အရွယ် ဖြစ်သည်။ စေ့စပ်ထားသူ သတို့သားလောင်းနှင့် ဒီနှစ် နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်တွင် မင်္ဂလာဆောင်ရန် စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဆရာမလေး မင်္ဂလာဆောင်မည့် သတင်းကို တစ်ကျောင်းလုံးမှ ဆရာများသာမက ကျောင်းစောင့်၊ ကျောင်းသန့်ရှင်းရေးကပါမကျန် နှမျောတသ စုပ်တသပ်သပ် ဖြစ်ကြရသည်။ ဒီနေ့တော့ အပြင်တွင် မိုးဖွဲဖွဲလေး ရွာနေသဖြင့် ညနေလေးနာရီခွဲပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆရာမလေး တစ်ယောက်တည်း ကျောင်းခန်းထဲတွင် စာအုပ်များကို အမှတ်ခြစ်နေသည်။ ထို ပဉ္စမတန်းအခန်းမှာ အဆောင်ထဲတွင် အလယ်ဖက်ကျပြီး တစ်ဖက်တွင် ကြက်ဆူတောကြီးသာ ရှိသဖြင့် အတော်ပင် တိတ်ဆိတ်နေပေသည်။

ဆရာမလေး မေသက်အောင် အမှတ်ခြစ်နေသည်ကို တိတ်တဆိတ် ချောင်းကြည့်နေသူ တစ်ဦး ရှိသည်။ ထိုသူကတော့ ကျောင်းဆောင်တွေကို သော့လိုက်ခတ်ရင်း ဒီနေရာသို့ ရောက်လာသော ကျောင်းစောင့် ကြွက်ကြီး ဆိုသူပင် ဖြစ်သည်။ ကြွက်ကြီးက အသက် ၄၀ အရွယ် မုဆိုးဖိုကြီး ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ကျောင်းဝင်းထဲတွင် သင်တန်းဆရာမလေးများ ရှိချိန်တွင် ဆရာမလေးများ၏ ဇာဘော်လီ၊ ပင်တီစသည့် လှန်းထားသော အတွင်းခံများကို ခိုးယူ၍ ဂွင်းထုလေ့ရှိသည်။ အခုတော့ တွေ့ပြီ။ စားနေကျ ကြောင်ဖားကြီးနှင့် အပျိုမ ဆရာမ နုနုထွတ်ထွတ်လေး ဒေါ်မေသက်အောင်။ ကြွက်ကြီးကလည်း ဆရာမလေး ဒေါ်မေသက်အောင် မင်္ဂလာဆောင်တော့မည်ကို သိနေသဖြင့် မင်္ဂလာမဆောင်ခင် သူ့မျိုးစေ့ကို ဒေါ်မေသက်အောင်၏ ဗိုက်ထဲ ထည့်ပေးရန် အကြိမ်ကြိမ် စိတ်ကူးယဉ်ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ အခုမြင်ကွင်းက ကြည့်ကောင်းနေသဖြင့် တိတ်တဆိတ် ချောင်းကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆရာမလေး ဒေါ်မေသက်အောင်က ပိတ်ထားသော ပြတင်းပေါက်နားမှ ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ အမှတ်ခြစ်နေသည်ကို ကြွက်ကြီးက ပြတင်းပေါက် သစ်သားကြားမှ နီးနီးကပ်ကပ် ချောင်းကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ယခင်က မသိမသာမျှသာ ချောင်းကြည့်ခဲ့ရသော ဆရာမလေး မေသက်အောင်၏ ဖင်လုံးကြီးများမှာ ယခုတော့ ဘေးတိုက်မကျ၊ ရှေ့မကျ အနေအထားဖြင့် တဝကြီး ရှုစားနေရသည်။

ဇေယျသီရိ တက္ကသိုလ်မှာ လက်ထောက် ပါမောက္ခ ဟန်နရီ ရာဇ၀င် ဘာသာရပ်ကို လာပြနေသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။ ပရော်ဖက်ဆာဟု ဆိုသော်လည်း ဟန်နရီမှာ အသက် ၃၀ ကျော်ကျော် ၄၀ မပြည့်သေး၊ အသက်က ငယ်ငယ် အားကစားလိုက်စားသူဖြစ်၍ ဗလတောင့်တောင့်၊ ပါးသိုင်းမွှေးခပ်ရေးရေးနှင့် ဟန်နရီမှာ ကျောင်းဆရာနှင့်မတူပဲ ဘိုင်စကုပ် ဓာတ်ရှင်မင်းသားနှင့် ပိုတူနေသည်။ အမှီအခိုမရှိ၊ လူပျိုလူလွတ်မို့ ရသည့်လခက လောက်ငရုံမက ပိုလျှံသည်ဟု ဆိုရမည်၊ သို့သော်လည်း ဝါသနာအလျှောက် ဓာတ်ပုံတိုက်နှင့် ပန်းချီသင်တန်း ဖွင့်ထားသေးသည်။ တကိုယ်တည်းသမားမို့ တိုက်ခန်းသီးသန့် ငှားမနေတော့ပဲ ဓာတ်ပုံတိုက်တွင်ပင် ဟန်နရီ နေသည်။

ရုံးခန်းထဲမှာ သူရိယ သတင်းစာကို ဟိုလှန်ဒီလှန် လုပ်နေစဉ် တံခါးခေါက်သံကြားရသဖြင့် ဟန်နရီ တံခါးပေါက်ဆီသို့ ထသွားရသည်။ သမိုင်းပါမောက္ခပီပီ ရှေးခေတ် ဗမာစာအပြင် ခေတ်သုံး ဗမာစာကိုပါ ရေးတတ်၊ ဖတ်တတ်သည့် ဟန်နရီမှာ ဇေယျသီရိမှာ အနေကြာသဖြင့် ဗမာစကားကိုလဲ ပီပီသသမဟုတ်တောင် အတော်ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ပြောတတ်နေပြီ။ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တော့ ဒုတိယနှစ် ဥပဒေ ကျောင်းသူ မကလျာဝေ၊ ကုန်သည်ကြီး ဦးဝေခန်း၏ မြေး တရုတ်သွေး တမတ်သားပါသည် မကလျာဝေ။ သူမအဖိုး ဦးဝေခန်းက ကုန်သည်အလုပ်အပြင် တိုက်ခန်းတွေ အများကြီး ဝယ်ထားကာ ငှားသည့်အလုပ်လဲ လုပ်သည်၊ မြို့လည်က သူ့ဓာတ်ပုံတိုက်တောင် ဦးဝေခန်းဆီက ငှားထားတာ ဖြစ်သည်။

လက်ထပ်ပြီးမှ ကျွန်မ သိလိုက်ရတာက ကျွန်မ ယောက်ျားက ကျွန်မကို မချစ်ဖူး ဆိုတာပဲ။ မင်္ဂလာဦးညမှာ ကျွန်မကို ကောင်းကောင်း မလိုးပေးဘဲ သူ့ဒယ်ဒီနဲ့ သူ့မိထွေး လိုးနေတာကို ထိုင်ကြည့် နေတယ်။ ပြီးမှ ကျွန်မကို ပါကင် လာဖောက်တယ်။ လိုးနေတုန်း ယောက္ခထီးက အခန်းထဲ ဝင်လာပြီး အဆင်ပြေလား လာမေးသေးတယ်။ ကျွန်မယောက်ျားက အချက်၂၀လောက် ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးပေးပြီး ပြီးသွားတော့ မပြီးသေးတဲ့ ကျွန်မက အလိုမပြည့်သလို ဟာတာတာ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ဘယ်လို မိသားစုလည်း မသိပါဘူး လင်မယား လိုးကြတာ တံခါးလည်း မပိတ်ဖူး။ ညတိုင်း သူ့ဒယ်ဒီနဲ့ မိထွေး လိုးသံတွေက ကြားနေရတယ်။ ဧည့်ခန်းထဲမှာလည်း ယောက္ခထီးက သူ့မိန်းမ နို့လှန်ကိုင်နေတာပါပဲ။ အစကတော့ မြင်ရတာ ရှက်ပေမယ့် နောက်တော့ ရိုးသွားတယ်။

ယောက်ျားရဲ့ ကြီးတော်ကြီးရော မိထွေးရော ယောက္ခထီးရော အိမ်ဖော်တွေနဲ့ပါ အဆင်ပြေပေမယ့် ယောက်ျားဆီက အချစ်ကို အပြည့်အဝ မရတော့ ခံစားရတယ်လေ။ ညဘက်မှာ ကျွန်မတို့ အိပ်ခန်းထဲမှာ တီဗွီရှိရက်နဲ့ ဧည့်ခန်းမှာ သွားကြည့်တယ်။ ကြည့်ရင်ရိုးရိုး မကြည့်ဘူး။ သူ့မိထွေး မေလေး ဆိုသူရဲ့ ပေါင်ပေါ်ကို ခေါင်းအုံးအိပ်ပြီး ကြည့်တာ။ ကျွန်မ အလစ်ကျရင် နို့တောင်လှမ်းကိုင် လိုက်သေးတယ်။ လက်ထပ်ထားတာ ၂ လကျော် ရှိနေပေမယ့် သူ ကျွန်မကို လိုးတာ ၄ ခါပဲ ရှိသေးတယ်။ စောက်ဖုတ်ကလည်း အသစ်နီးပါး နို့ကလည်း အသစ်ပါပဲ။ အခုမှ ရခါစ လင်မယားက တပူးတွဲတွဲ မနေဘဲ သူ မေလေး အနားသာ အချိန်ပြည့် ကပ်နေတယ်။ ကျွန်မလည်း အရွဲ့တိုက်ချင် လာတယ်။ ဒါကြောင့် ယောက္ခထီးကို စကားမရှိ စကားရှာ ပြောပြီး ရောတယ်။

iPhone မော်ဒယ်သစ်တွေ ဒီနှစ်ထဲ ရှယ်ဈေးကြီးပါလိမ့်မယ်။ အဓိကက ထရမ့်ရဲ့ အသစ်ပြောင်းလဲ သတ်မှတ်လိုက်တဲ့ သွန်းကုန် အခွန်ကြောင့်ပါ။တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ပတ်ပြီး အခွန်တိုးကောက်လိုက်တဲ့ ထရမ့်ကြောင့် အမေရိကန်ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ရှယ်ယာတွေ ကသောင်းကနင်းဖြစ်နေပါတယ်။ အခု ကြားရသလောက်ဆို ဈေးကွက်တန်ဖိုး ဒေါ်လာ ၆ ထရီလီယံလောက် ဆုံးရှုံးနေပြီလို့ ပြောပါတယ်။

ဒီကိစ္စဟာ Apple ကိုလည်း ထိတာပါပဲ။ ထရမ့်က တရုတ်ထုတ်ပစ္စည်းတွေကို အခွန် ၅၄% ကောက်လိုက်တာပါ။ iPhone , iPad တွေကို ထိုင်း ၊ ထိုင်ဝမ် ၊ အိန္ဒိယ နဲ့ ဗီယက်နမ်တွေမှာလည်း ထုတ်လုပ်တယ်ဆိုပေမယ့် Apple products တွေရဲ့ ၈၀% လောက်က တရုတ်က လာပါတယ်။

အခွန်တိုးကောက်တဲ့အတွက် တကယ်ခံရမှာက ဝယ်သူတွေပါပဲ။ Rosenblatt Securities က ဈေးကွက်ဆန်းစစ်သူတွေကတော့ အခွန်ကြောင့် iPhone တွေ ၄၃% ဈေးပိုကြီးလာမယ်လို့ တွက်ထားပါတယ်။ iPhone တင် မဟုတ်ဘဲ Apple Watch ၊ iPad နဲ့ AirPods တွေလည်း ၄၃% , ၄၂% နဲ့ ၃၉% စီ တက်ဖို့ များပါတယ်ဒီအတိုင်းဆို ၇၉၉ ဒေါ်လာတန် iPhone 16 မော်ဒယ်က ၁၁၄၂ ဒေါ်လာအထိ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ၁၅၉၉ ဒေါ်လာတန် အမြင့်ဆုံး iPhone 16 Pro Max (1TB) က ဒေါ်လာ ၂၃၀၀ နား ကပ်သွားပါလိမ့်မယ်။ Apple ရဲ့ ဈေးအချိုဆုံးဆိုတဲ့ iPhone 16e တောင် ၅၉၉ ဒေါ်လာဈေးကနေ ဒေါ်လာ ၈၆၀ ပရီမီယမ်တန်း ရောက်သွားမှာပါ။

ဟယ်.င့ါပန်းပင်လေးတွေကုန်ပါပြီ မေမေ မေမေ.လာပါအုန်း.ဒီမှာ `ဇာလေး´ ပန်းပင်လေးတွေ ကုန်ပြီ´´ အိမ်ရှေ့ပေါ်တီအောက်မှ စီကနဲထွက်ပေါ်လာသော အသံစူးစူးလေးကြောင့် ပန်းပင်တွေကြား ငုတ်တုတ်ထိုင်၍ နှင်းဆီအိုးတွေအောက်တွင် အုတ်ခဲတွေခုနေသော မြင့်ကျော်တစ်ယောက် လှမ်း၍ကြည့်မိလိုက်သည်။ပြီးတော့ သူ့မျက်နှာက တဖြေးဖြေးပြုံးဖြီးဖြီးကြီးဖြစ်လာသည်။ “တော်တော်လှတာပဲဟင်း´´ အသက်(၁၈)နှစ်အရွယ် ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ကောင်မလေးတစ်ယောက်ခုန်ဆွခုန်ဆွနှင့်စပ်မထိဖြစ်နေသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် အိမ်ထဲမှအသက်လေးဆယ်အရွယ် ဖြူဖြူ၀၀အမျိုးသမီးကြီးတစ်ယောက်ထွက်၍လာသည်။ “ဟဲ့ သမီး.ဘာဖြစ်နေတာလဲ´´ “ဒီမှာ မေမေ မတွေ့ဘူးလား.သမီး ဇီဇဝါပင်တွေ ငုတ်တိုပဲကျန်တော့တယ်ဟိုတောသားလက်ချက် မဟုတ်လား.´´ ဇာလေးဖြူ ငိုသံပါနှင့်ပြောနေသည့်ကြားက နောက်ဆုံးစကားတွင်ဒေါသသံက ပါလာသည်။ မြင့်ကျော် အုတ်ခဲတစ်လုံးကိုလှမ်းယူရင်း ဇက်ကလေးပုသွားသည်။

“ဟယ်ဇာလေးကလဲ.မေမေခိုင်းလို့သူလုပ်ရတာဘဲကွယ်သမီးပန်းပင်တွေကလဲပြန်ပြီးတက်လာမှာပဲဟာနောက်ပြီး ကိုယ့်အစ်ကိုဘဲ တောသား တောသားနဲ့ မခေါ်ပါနဲ့သမီးရယ်´´ “ဟွန်း´´ ဇာလေးဖြူ မျက်စောင်းခဲ၍ နှုတ်ခမ်းစူပစ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် အိမ်ကြီးအတွင်းမှ အသံသြသြကြီးဖြင့် ယောင်္ကျားကြီးတစ်ယောက်၏အသံထွက်၍လာသည်။ “သမီး.ဇာလေး.ခဏလာအုန်း´´ ဇာလေးဖြူမျက်နှာပျက်သွားပြီး မသွားချင်သွားချင်ခြေလှမ်းမျိုးဖြင့် အိမ်ထဲသို့ဝင်လာခဲ့သည်။ ဧည့်ခန်းထဲတွင်တော့ အသားညိုညို ဗိုက်ရွှဲရွှဲဖြင့် အသက်(၄၀)ကျော်အရွယ် ယောင်္ကျားကြီးတစ်ယောက်ထိုင်၍ နေသည်။

“လာသမီး ထိုင်´´ ဇာလေးဖြူ ကုလားထိုင်တစ်လုံးတွင် ဝင်၍ထိုင်လိုက်သည်။ “သမီး စာတွေလိုက်နိုင်ရဲ့လား´´ “ဟုတ်ကဲ့.´´ “မလိုက်နိုင်ရင် မောင်မြင့်ကျော်ကို ပြခိုင်း´´ “ဖေဖေကလဲ´´ “ကိုဘကောင်းကလဲ ကျွန်မသမီးက စာတော်ပြီးသားပါ.´´ ခုမှ ဧည့်ခန်းထဲရောက်လာပြီး ကုလားထိုင်တွင်ဝင်ထိုင်လိုက်သော အမျိုးသမီးကြီးကဝင်၍ပြောလိုက်သည်။ ဦးဘကောင်း၏မျက်နှာကြီး မဲ့သွားသည်။ “နောက်ပြီး သမီးကို ဖေဖေပြောရအုန်းမယ်.တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူဆိုပြီး ယောင်္ကျားလေးသူငယ်ချင်းတွေထားတာလဲ သတိထားအုန်းဟို မောင်သော်ဇင်ဆိုတဲ့ကောင်လေးကတယ်မဟန်ဘူးလို့ ကြားတယ်.´´ ဇာလေးဖြူ သူ့အဖေမျက်နှာကိုငေါက်ကနဲ မော့ကြည့်သည်။

ကျွန်မနာမည်က နွယ်ပါ။ တောသူလေးပေါ့။ အရပ်ရှည်ရှည်၊ ဆံပင်ရှည်ရှည်၊ အသားညိုညိုလေး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း မော်ဒယ်လေးလို ပိန်ပိန်လေးရှင့်။ ချစ်စရာလေးပေါ့နော်။ ကျမကိုချစ်တဲ့ ကောင်လေးတွေက ဝိုင်းနေတာပဲရှင့်။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်တော့ စတွေ့ခဲ့တယ်။ နာမည်က ကိုတဲ့။ ဘယ်လောက်တောင် နာမည်က ပိုင်စိုးသလဲကြည့်။ သူနဲ့က တစ်ရွာထဲရှင့်။ ကျွန်မက အိမ်မပိုင်တော့ အပြင်သိပ်မထွက်ရဘူးလေ။ အဲဒီတော့ အသိကျွမ်း နည်းတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် တစ်ခုသော သင်္ကြန်ရက်မှာ ကျမအိမ်ရှေ့ထွက်ပြီး ရေကစားနေတဲ့သူတွေကို ကြည့်နေတုန်း ကျမရှေ့မှာ သူက နတ်သားလေးတစ်ပါးလို ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ရေလောင်းလို့ ရမလားတဲ့။ ကျမလည်း ရှက်ရှက်နဲ့ ခေါင်းငုံ့ပြလိုက်တယ်။

သူက ကလေးနားက ကလေးရဲ့ ရေခွက်ကိုတောင်းပြီး ကျမပုခုံးပေါ်ကနေ ရေလေးလောင်းချလိုက်တယ်။ ကျမ အေးသွားတာပဲ နှလုံးသားထဲကပေါ့ ဟိဟိ။ သူက ကျမဆီကနေ ဖုန်းနံပါတ်တောင်းလို့ ကျမလည်း ပေးလိုက်တယ်။ အဲ့လိုပေးလိုက်တဲ့ နေ့ကနေစပြီး ကျမညတိုင်း သူနဲ့ ဖုန်းတွေပြောရတယ်။ တစ်လလောက်ကြာတော့ သူက အပြင်မှာ လူခြင်းတွေ့ဖို့ ချိန်းတာနဲ့ ကျမလည်း အိမ်ကို လှည့်ပတ်ပြောပြီး ထွက်လာခဲ့တယ်။ ချိန်းတဲ့နေရာက ရွာအ ပြင်က ပြောင်းဖူးတောလေးမှာပါ။ ကျမရောက်သွားတဲ့ အချိန်ကြတော့ သူက ရောက်နှင့်နေပြီလေ။

ကျွန်တော်က နယ်ကဗျ။ ဒါပေမဲ့ ဆယ်တန်းရောက်တော့ တက္ကသိုလ်ကောင်းကောင်းရောက်အောင် ရန်ကုန်မှာသွားနေဆိုပြီး ကျွန်တော့် အဒေါ်ဆီကို လွှတ်ထားလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့် အဒေါ်ကလည်း သူတစ်ယောက်ထည်းမို့ အဖော်ရတယ် ဆိုပြီး ခေါ်လိုက်တာလည်းပါပါတယ်။ ကျွန်တော့် အမေရဲ့ ညီမပေါ့။ သူကလည်း အထက်တန်းပြ ကျောင်းဆရာမ ဆိုတော့ တခြားကျူရှင်တက်စရာ မလိုပဲနဲ့ အိမ်မှာတင် စာလုပ်လို့လဲ ရတာပေါ့။ အဒေါ်ဆိုတဲ့ ဒေါ်မြတ်မျိုးမြင့် က အသက် သုံးဆယ်ငါးလောက်ရှိပြီ။ အသားက ညိုညို ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း ဘော်ဒီတောင့်တောင့်ပဲ ပြောကြပါစို့။ အိမ်ထောင်ကျတာ ခုနှစ်နှစ်လောက်ရှိပြီ။ ယောက်ျားက သင်္ဘောသားဆိုတော့ အိမ်မှာ မရှိတာ များတယ်လေ။ ကလေးလည်း မရှိသေးဘူး။ ရုပ်ကတော့ အချောကြီးမဟုတ်ပေမဲ့ ကြည့်ပျော်ရှုပျော်ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုယ်လုံးက တော်တော်ထည်တယ်။ နို့ကြီးတွေက ဖောင်းကြွလုံးတင်းနေပြီး ဖင်ကြီးကလည်း ကားစွံ့နေတဲ့ နည်းတဲ့ အိုးကြီး မဟုတ်ဘူး။ အရပ်ကလည်း ငါးပေ လေးလက်မ လောက်ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ လူပျိုပေါက်တွေနဲ့ ဆို မတိမ်းမယိမ်းပဲ။

ညဖက်ဆိုရင် အိမ်မှာ ကျွန်တော်ရယ်၊ ဇော်မင်းအောင်ရယ်က အတူတူ စာလုပ်ကြပြီး ဒေါ်လေး မြတ်က ဂိုက်လုပ်ပေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နားတော့ အမြဲ မနေပါဘူး၊ မသိလို့ စာမေးရင် လာပြောတယ်။ အရေးကြီးမယ်ထင်တဲ့ ဟာတွေကို သင်ပေးတယ်။ အဲလိုမျိုးပေါ့။ ဇော်မင်းအောင် ဆိုတာကလည်း ဒေါ်လေးမြတ် သူငယ်ချင်း အစ်မရဲ့ သား။ ကျွန်တော့် ဒေါ်လေးမြတ်အိမ်နဲ့ တစ်လမ်းကျော်မှာနေတာ။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်က ကျောင်းမှာလည်း တစ်တန်းထဲ ဆိုတော့ တွဲဖြစ်ကြတယ်။ လူပျိုကလည်း လူပျိုပေါက်ဆိုတော့ ဂွင်းလည်း စထုတတ်နေကြပြီမို့ မိန်းမ မြင်ရင် ဒီစော်လေး မိုက်လိုက်တာ၊ ချလိုက်ရရင်ကောင်းမှာပဲ ဆိုတာက၊ သူနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ ပြောနေကြဖြစ်နေပြီ။ အဲတော့ ဒီကောင်က စော်အကြီးကြီးတွေ ခပ်တောင့်တောင့်တွေကို ပိုကြိုက်မှန်း သိလာတယ်။ ဒီကောင်မိုက်တယ် ပြောလိုက်ရင် စော်ကြီးတွေက သုံးဆယ်ကျော် လေးဆယ်နားနီးတွေ။

ကျော်ဌေး နှင့် သီတာတို့ လင်မယားမှာ အရင်ကလို တကျက်ကျက် စကားများ ရန်ဖြစ်ရုံပင်မကတော့။ သတ်ပုတ်ရိုက်နှက်သည်အထိ ဖြစ်လာသည်။ သားသမီးမရှိတော့ တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် သိပ်ပြီး သံယောဇဉ်ထားကြပုံမရပေ။ သူတို့လင်မယား အိမ်ထောင်ကျတာ သုံးနှစ်ကျော်ပြီဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်လောက်ပဲ သောကကင်းကင်းဖြင့် နေခဲ့ရသည်။ တစ်နှစ်ကျော်တော့ ကျော်ဌေးက ဗွေဖောက်လာသည်။ ကျော်ဌေးအကြောင်းတွေကို သီတာ မကြားချင်လည်း ကြားရသည်။ မသိချင်ပဲ သိရသည်။ ကျော်ဌေး အပျော်အပါးလိုက်စားသည်တဲ့။ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သီတာက ဖြောင်းဖျပြောဆိုတော့ သူက ရန်လုပ်သည်။ အိမ်ပြန်လာတိုင်းလည်း မူးမူးလာတတ်သည်။ လုပ်သည့်အလုပ်က လိုင်းကားဒရိုင်ဘာ။ ဝင်ငွေကောင်းတော့ ကျော်ဌေး ပျက်တော့သည်။ ဇနီးမယား သီတာကိုလည်း ကြင်ကြင်နာနာ မရှိသည့်အပြင် ဘာမဟုတ်သည့် ကိစ္စလေးနှင့် ရိုးမယ်ဖွဲ့ ရိုက်လားပုတ်လား လုပ်လာသည်။

သူတို့လင်မယားကို ဘယ်သူကမှ ပေးစားခဲ့တာမဟုတ်။ သူတို့ချင်း ချစ်ကြိုက်၍ ညားခဲ့ကြတာဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်လောက်ပဲ အိမ်ထောင်ရေးသုခကို ခံစားရပြီး၊ နောက်ပိုင်း စိတ်ညစ်စရာ၊ သောကရောက်စရာတွေနှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်သာမက အသားနာအောင်ပါ ရိုက်နှက်လာတော့ သူမ ကျော်ဌေးကို စိတ်နာလာသည်။ သူမအနေဖြင့် မယားဝတ္တရားကျေပွန်စွာ သစ္စာရှိရှိ ပေါင်းသင်းလာပေမယ့် ကျော်ဌေးက နှိပ်စက်လာတော့ သီတာမှာ မခံနိုင်တော့သည့်အဆုံး အထုပ်ပိုက်၍ အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ဆိုရာမှာလည်း တခြားမိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းတွေ အိမ်၊ ကိုယ့်ဖက်က ဆွေမျိုးတွေ အိမ်မှာသွားနေလျှင် ရိုးမယ်ဖွဲ့၍ အပြစ်တင် သမုတ်ကာ ကျော်ဌေးက သူ့အပြစ်ကို ကိုယ့်အပြစ် လုပ်နိုင်သေးသည်။ ဒီတော့ သီတာမှာ ကျော်ဌေး၏ အစ်မဖြစ်သူ ညိုမီ၏ အိမ်သို့ ဆင်းလာခဲ့လေသည်။