အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ တပည့်မလေး
လင်းလင်းထွေးတဲ့ လင်းထွေးက စာသိပ်ညံ့တာ လင်းက စာမရဘူးလေ ရှိတဲ့လူ နှစ်ဆယ် ကျော်တည်းမှာ အညံ့ဆုံး ကျောင်းရောက်ရင်အားရင် ဘော်လီဘောကစား စာဖတ်ချိန်ရောက်တော့ ငိုက်ရော ငိုက်တဲ့ချိန် စာမရတဲ့ချိန်ဆို ဆာမက ထိုင်ထ ငါးဆယ် လောက်လုပ်ခိုင်းတာ အဲ့အချိန်တွေဆို လင်းကအိမ်နေရင်း ဘော်လီ သိပ်မဝတ်သေးတော့ နို့ နှစ် လုံးက မလှုပ်ဘဲနဲ့ ကိုလှုပ်နေတာ အဲချိန်တေဆို ကိုနိုင်က မျက်လုံးကြွပ်မတတ်ကြည့်တာ။
လင်းကအပျိုစစ်လို့ပြောရင်ရမယ်ထင်တယ်နော် ကိုး တန်းလောက်တုန်း က ဘဲတစ်ဘွေ ထားပါတယ် ချိန်းတွေ့တော့ အပေါ်ပိုင်းကိုတိုက်စစ်ဆင်တာ ပေးပါတယ် ဘာဖစ်တာမှတ်လို့ ကြာတော့အောက်ပိုင်းပါရန်မူလာတယ် ကိုင်တာစမ်းတာ လုပ်လာတယ် ဒါနဲ့ ကိုး တန်းနဲ့ ဗိုက်ကြီး တယ်လို့ နာမည်မထွက်ခြင်တာနဲ့ဖြတ်လိုက်ရတာပေါ့ အစတုန်းကတော့ဗျာအေးဆေးဘဲ မျက်စိအစာကြွေး လိုက် ကျောင်းသားတွေ ကျောင်းသွားပီဆို ဂွင်းထုလိုက် အောကားကြည့်လိုက်နဲ့ ဟုတ်နေတာ။
နောက်တော့ လင်းထွေးကိစ္စက ပါလာတယ် သူကစာမရတော့ သူ့ကိုအထူးစောင့်လုပ်ရတာ စာဖတ်ချိန်ဆို ကိုယ်တေက စာဖတ်ခုန်သွားပီး သူ့ရှေ့ ကနေစောင့်ပီးစစ်ပေးရတာ လင်းကစာမရတော့ ကိုနိုင်က အထူးစောင့်ပေးတယ် မသိတာအကုန်မေးပေါ့ တစ်ညတော့ စာဖတ်ရင်းမီးပျက်တာနဲ့ နွေရာသီတုန်းက ရိုက်ထားတဲ့ပုံတွေ ကိုနိုင်ဖုန်းထဲရှိတယ်ပြောလို့ အားလုံးဝိုင်းကြည့်တာ နောက်ကနေကောင်မတေ ဝင်တိုးလို့ ကိုနိုင်ရဲ့ လက်မောင်းတွေကို နို့လေးတွေနဲ့ ဖိထားတာ မီးလာတဲ့ထိဘဲ။