အကြောတင်းလွန်းတဲ့ မယားပါသမီးလေး
ကိုစိုးထူး က မျက်လုံး ခပ်မှေးမှေး ပြုကာ မယားပါသမီး တင်မေခက်ကို ကြည့်သည် ။
ငါးသိန်းဆိုတာ အတော့်ကို များသည် ။
သိုသော် ကိုစိုးထူး ကြံဖန်မည် ဆိုလျှင်တော့ ရနိုင်သည် ။ မမိ ိ လိုချင်တာတွေ ရမည်ဆိုရင်တော့ ကိုစိုးထူးသည် ငွေငါးသိန်းကို ပေးဖို့ အသင့် ..။
“ ငါးသိန်း…မနည်းပါလား ..အေးလေ ..ငါလိုချင်တာတွေ ရမယ် ဆိုရင်တော့ ငါကြံဖန်ရှာပြီး ပေးနိုင်ပါတယ် ..”
အခြေအနေကို ပုံဖေါ်စပြုလာသော ကိုစိုးထူးက စကားဖေါက်လိုက်သည် ။
“ ဦးလေး ဘာလိုချင်လဲ ပြောပါ ..ဦးလေး စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်အောင်…ကျနော်…ဟို…ကျနော် …….”
တင်မေခက်မှာ စကား အဆုံးသတ်ဖို့ ခက်နေပြန်သည် ။ ပြောလို့ မထွက် ။
“ နင့်ကို ငါလိုးချင်တယ်..ဖြစ်မလား ….”
သဘောပေါက်စ ပြုလာသော ကိုစိုးထူးက ခပ်ရင့်ရင့် မေးသည် ။ တင်မေခက် မျက်နှာ ရဲကနဲ ဖြစ်သွားသည် ။ ခေါင်းကိုလည်း အတင်း ငုံ့ထားသည် ။
“ အပေးအယူ ဖြစ်မလား…ပြောလေ ….”
တင်မေခက်သည် အံတင်းတင်းကြိတ်ခါ ခေါင်းကို ဆတ်ကနဲ ညှိတ်ပြသည် ။ ပထွေး လိုးတာ ခံပါတော့မည် ဟု လက်ခံသဘောတူလိုက်ရသည့်သဘောမို့ တင်မေခက် မျက်ရည်လည်သည် ။
အရမ်းရှက်သလို အတော်လဲ စိတ်လှုပ်ရှားသည် ။ ခေါင်းကို ပို ငုံ့ထားသည် ။
ကိုစိုးထူးကတော့ မမိ ိ အပိုင်လိုးနိုင်တော့မည့် မယားပါသမီးကို အားရပါးရပင် တစိမ့်စိမ့် ကြည့်သည် ။
တင်မေခက်သည် ခေတ်ဆန်ဆန် ခပ်ကော့ကော့ ဝတ်စားတတ်သော နှစ်ထောင့်နှစ်ခုနှစ် သမီးပျိ ု ဖြစ်သည် ။ ဒီနေ့ ဝတ်စားထားတာကလည်း အတော့်ကို ခေတ်ဆန်သည် ။ ဟော့(တ် ) သည် ။ ဖေါ်ထားတာ မဟုတ်သော်လည်း ပေါ်တော့နေသည် ။ ကော့နေသည် ။ ကြိုးတချောင်း ရင်ခံအကျ ႌ အဖြူရောင်ပေါ်မှာ အညိုရင့်ရောင် ခါးတိုအကျ ႌလေး ဝတ်ထားသည် ။
အပေါ်ဝတ် ခါးတို အကျ ႌလေးမှာ လည်ပင်း ကြယ်သီးတလုံးသာ ပါသည် ။ထိုကြယ်သီး တပ်ထားရာ အကျ ႌရင်ဘတ်သည် သာမန်အားဖြင့် ခပ်စေ့စေ့ ဖြစ်နေသော်လည်း ကိုယ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကြောင့်
တခါတခါ မဟတဟ ဖြစ်သည် ။ ခပ်ဟဟဖြစ်သွားသည့် အခါပင် ရှိသည် ။
ထိုအခါ အကျ ႌရင်ဘတ် အဟကြားမှနေပြီး ဖြူဖွေး အိစွာ ပေါ်နေသော ရင်ညွန့်ကို ပြင်ရသည် ။နို့အုံသား နစှ ခ် ရု ဲ့ အညှာနေရာလေးကလည်း မပေါ့်တပေါ် အကွရဲ ာလေး မြင်နိုင်သည်။ အောက်ဖက်တွင်တော့ ဘေးကွစဲ ကပ်ထမိန် ကြပ်ကြပ်ကို ဝတ်ထားသည် ။
ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော အခါ စကပ်ထမိန်ရဲ့ ဘေးကွကဲ အလိုလိုပင် ဟသွားသည် ။ ဘေးကွသဲည် ပေါင်အလည်နားလောက် အထိပင် ရှိလေရာ အိဖြိုးသော ပေါင်သားဖွေးဖွေး တဝက်သာသာလောက်
က ပေါ်တင်ကြီး ဖြစ်နေသည် ။
ကိုစိုးထူးသည် တင်မေခက်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေရာ သာမန်အားဖြင့် ဆိုလျျှင်တော့ စကပ်ထမိန် ဘေးကွအဲဟမှ ပေါ်နေသော ပေါင်သားဖွေးဖွေး များကို မြင်နိူင်စရာ အကြောင်း မရပှိ ါ ။
သို့သော် အထက်တန်းစား ဆိုင်ရဲ့ သီးသန့်ခန်းထဲတွင် ဘေးပတ်လည် မှန်ချပ်ကြီးများ တပ်ဆင်ထားလေရာ ထိုမှန်ချပ်ကြီးပေါ်တွင် ဘေးတိုက် အနေအထားဖြင့် ပေါ်နေသော တင်မေခက်ရဲ့ ပရုံ ပိ ်
ကို ပေါင်တန်တဝက်လောက် အထိ တွေ့မြင်နေရသည် ။
“ နင် လိုချင်တဲ့ ငွေငါးသိန်း ငါပေးမယ် …နငက် ငါစိတ်ကြိုက် လိုးတာ ခံရမယ် ..သဘောတူလား ..”
ကောင်မလေးက ခေါင်းညှိတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း သေချာအောင် ထပ်မေးသည် ။ တင်မေခက် ခေါင်းငုံ့ထားရက်က ခေါင်း ထပ်ညှိမ့်ပြသည် ။
“ ခေါင်းချည်းဘဲ ညှိမ့်ပြမနေနဲ့လေ ..ပြောစရာ ရှိတာကို ပြောစမ်းပါအုံး …ကဲ..ပြော…တပတ် ဘယ်နှစ်ရက်လောက် အလိုးခံမှာလဲ…”
တင်မေခက် မျက်နှာကြီး ရဲတက်သွားသည် ။ မယားပါသမီး ရဲ့ ရှက်မျက်နှာကို ကိုစိုးထူး ကောင်းကောင်း မြင်ရသည် ။ ကောင်မလေးအတွက် အတော့်ကို အဖြရခက်တဲ့ မေးခွန်းပါ ။ သို့သော်
မဖြေလို့ကလည်း မဖြစ်သောကြောင့် တင်မေခက်သည် ရှေ့မျက်နှာ နောက်ထားကာ ရှက်အားပိုပိုနဲ့ပင် လက်တချောင်းထောင်ပြလိုက်ရရှာသည် ။
“ ဟာ..ငွေငါးသိန်းကြီး ပေးထားပြီး..တပတ်တရက်ပဲ လိုးရမှာကိုတော့ ..မဟုတ်သေးပါဘူး …ခက်ခက်ရာ ..လေးရက်လောက်တော့ ခံကွာ….ဟုတ်လား…”
လမ်းဘေးဈေးသည် ဆီမှာ ဈေးဆစ်သလိုမျိ ုး ငနသဲားက လုပ်နေသည် ။
ပထွေးနဲ့ အလိုးခံရမယ့်ရက် အတိုးအလျော့ စကားဆိုနေရသည့် မယားပါသမီးမှာ မျက်နှာအရမ်းပူနေသည် ။စိတ်လဲ လှုပ်ရှားနေသည် ။ တင်မေခက်သည် အားတင်းကာ လက်နှစ်ချောင်း ထောင်ပြ
လိုက်သည် ။
“ နှစ်ရက်ကတော့ နည်းတယ်ဟာ..သုံးရက် ဆိုရင်ကော …”
တင်မေခက် ခေါင်းကို ခါယမ်းပြသည် ။
ကိုစိုးထူးက တချက်တွေကာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ..“ ဒီလို လုပ်ဟာ ..ယေဘူယျအားဖြင့် တပတ်ကို နှစ်ရက် ချဖို့ ငါလက်ခံတယ် ..ဒါပေမယ့် ငါ့စိတ်သိပ်ထလာပြီး နင့်ကိုမှ မလိုးရရင် မနေနိုင်အောင်
ဖြစ်နေတဲ့ အခါတွေ ဆိုရင်တော့ လိုးရမယ့်ရက် ပြည့်သွားပေမယ့် နငက် လိုက်ကုန်းပေးပါ ..ဟုတ်လား ….”
ကိုစိုးထူးရဲ့ ဈေးဆစ်လာမှု နဲ့ ပတ်သက်လို့ တင်မေခက် အနေဖြင့် လက်ဟန်ခြေဟန်မျှနဲ့ ပြန်အဖြေပေးလို့ မဖြစ်နိုင်တော့ ။ ရှင်းအောင် ပြောရဆိုရဖို့ လိုအပ်လာပြီ ။
“ ဟို..အဲ….အပတ်တိုင်း ..အဲလိုမျိ ုး ..ဟိုဒင်း ….”
အတင်း အားခဲကာ ပြောသော်လည်း တိကျသော စကားများကို ပြောမထွက် ။ အထစ်ထစ် အငေါ့ငေါ့ ဖြစ်လျက် မျက်ရည်တွေလည်း ရစ်ဝဲလာသည် ။
“ ဘာလဲ..ငါက တပတ် သုံးရက် လိုးဖြစ်သွားအောင် ဖန်မယ်လို့ ပြောချင်တာလား ..”
တင်မေခက်လည်း မျက်နှာပူလှပြီ ဖြစ်လို့ ခေါင်းကို အမြန်ညှိတ်လိုက်ရသည် ။
“ ဟုတ်ပြီ ..ဒီအပေးအယူ ဘယ်လောက်ကြာတဲ့အထိ အတည ် ဖြစ်နေမှာလဲ..တနှစ်လား..နှစ်နှစ်လား ….”
တင်မေခက် ချိန်ဆ တွက်ချက်ရလေပြီ …။
“ သုံးလ …”
ကိုစိုးထူးမှာ နှာခေါင်း ရုံှ့သွားသည် ။
“ ဟာ…အဲဒီလောက် အချိန်လေးက ဘာများ ရှိမှာလဲဟ ..မဟုတ်သေးပါဘူး ….”
“ ကဲ..လေးလ…အသားကုန်ဘဲ …”
တင်မေခက် ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောရသည် ။
မိမိကို ပထွေးက လိုးချင်နေတာကို တင်မေခက် သိသည် ။ တင်းထားနိုင်လျှင် ပထွေး အလျှော့ပေး လက်ခံရမည်ဟုလည်း တွက်မိသည် ။
“ ကောင်းပြီ ..နင်ပြောသလို အချိန်လေးလဘဲထား ..တပတ်ကိုတော့ သုံးရက် အလိုးခံရမယ် ..ငါ့စိတ်ကြိုက် အစုံ လုပ်ချင်တာအားလုံး နင် လိုက်လျောရမယ် ..ဘယ့်နှယ်လဲ..နင်
လက်မခံနိုင်ရင်တော့ ငါ့ကို ဘာမှ ဆက် ပြောစရာ မရှိတော့ဘူး …”
ကောင်မလေး သဘောတူ လက်ခံလိုက်ပြီးသည့်နောက် ကိုစိုးထူး အသေအချာ ပငို န် ငို ေ်အာင် တုပ်ချည်လိုက်လေသေးသည် ။ တင်မေခက် ခေါင်းညှိတ်ရသည် ။ ကိုစိုးထူးက စာရကွ်တရွက်ပေါ်တွင်
အချိန် လေးလ ..တပတ်၃ရက်..စိတ်ကြိုက် အကုန်အစုံ ဟု စာရေးကာ မယားပါသမီးကို လက်မှတ်ထိုးခိုင်းသည် ။
စရံသတ်သည့်သဘောနဲ့ သူ့ထံတွင် ပါသော ငွေတသိန်းကို တင်မေခက်အား ပေးသည် ။ ကျန်ငွေများကို မနက်ဖန်ပေးမည် ဟု ဆိုကာ နှစ်ယောက်သား လူချင်းခွလဲိုက်ကြသည် ။ လူချင်းမခွမဲ ှီ အမြည်း
ဟုဆိုကာ တင်မေခက်ကို ပွေ့ဖက် နမ်းစုတ်ကာ ဖင်ပွတ် နို့ကိုင် လုပ်လိုက်သေးသည် ။