Comic Blog

အထောက်ကောင်းတဲ့ ထောက်လှန်းရေးကိုကို

2025-02-17

သူနဲ့ကျွန်တော်ဖြစ်ရပ်အမှန်လေးပါ ကျွန်တော်တို့က မေဂျာတူသူငယ်ချင်း သချာ် ဒုတိယနှစ်လေးတွေပေါ့ သူ့နာမည်က ရည်မွန် ရည်မွန်က သိပ်မလှပေမဲ့ အကိတ်ဗျ ကိတ်တာတောင် တစ်ကိုယ်လုံးမကိတ်ဘဲ ဖင်ပဲရွေး ကိတ်တဲ့ စော်လေးပေါ့ သူ့ကိုတွေ့တွေ့ချင်းမှာပဲ သူ့ဖင်ကိုထောက်လှမ်းရေးဆင်းခဲ့ရတာ အဲ့နေ့က ပထမနှစ်အောက်လို့ ဒုတိယနှစ်ဆက်တက်ဖို့ ကျောင်းအပ်တဲ့နေ့လေးပေါ့ သိကြတဲ့အတိုင်းပဲ လုယက်တိုးဝှေးပြီး အပ်ရတာ သူတိုးဝှေးရင်းနဲ့ သူ့ဖင်ကို ဝင်ဆောင့်မိတာပေါ့။

သူပြန်လှည့်ကြည့်တော့ တောင်းပန်ပါတယ်ပေါ့ နောက်ကတွန်းလို့ ဆောရီးပါပေါ့ ပထမတစ်ခါတော့ မတော်တဆဆောင့်မိတာဗျာ နောက်အခါတွေကျ နောက်ကနဲနဲတွန်းတာနဲ့ ကိုယ်က ခပ်ပြင်းပြင်းထောက်ကြည့်တာပေါ့ မျက်နှာပုံစံလေးက ချစ်စရာလေးလည်းမဟုတ် ချောတာလည်းမဟုတ်ဘဲ ဆက်စီစ် ဘက်ရောက်တယ်ပေါ့ ဝတ်ထားတာက အကျီက လက်ပြတ်လေး အပေါ်ပိုင်းက ဇာနဲ့ချုပ်ထားတာပါ ရင်ညွှန့်နားအထိပေါ့ ကိုယ်က သူ့အနောက်ကဆိုတော့ ဇာနဲ့ လှစ်ဟပြထားတဲ့ သူ့ကျောလေးရယ် တင်းကြပ်နေတဲ့ တင်ကိုကြည့်ရင်း အောက်က မာလာတာပေါ့ ဒါမျိုး ဘယ်လက်လွတ်ခံမလဲ လိုက်ထောက်တာပေါ့ ကြာလာတော့ ဖိကပ်ထားတာ နတ်ဘုံရောတာက်နေသလားအောက်မေ့ရတယ် သူကလည်း မခေဘူးဗျ နောက်တော့ပြန်လှည့်ကြည့်ပေမဲ့ ဘာမှမပြောဘူးဗျ

တစ်ခါမှာ ဖိကပ်ထားရင်း ဟသွားတဲ့အချိန်မှာ သူ့တင်ကို သူ့လက်နဲ့ ကာလိုက်တာပေါ့ ကျွန်တော့်ဘက်ကို သူ့လက်ဖဝါးထားပီး ကာထားတာဗျ ကိုယ်လည်းသတိမထားမိလိုက်ဘူး ထောက်လိုက်တဲ့အချိန် ကိုယ့်ကောင့်က သူ့လက်ဖဝါးနဲ့ထိမိပီး သူလက်ကို ဆုပ်လိုက်တာ လန့်သွားတာပေါ့ ကိုယ်လည်းငြိမ်ပီး ဖိကပ်ထားတာပေါ့တာ လက်နောက်ပြန်နဲ့ ဂွင်းထုပေးသလိုဖြစ်နေတာ ကိုယ်လည်လူတိုးသလိုလိုနဲ့ တိုးဝင်လိုက် နောက်ဆုတ်လိုက်နဲ့ ကောင်းနေတာပေါ့ဗျာ ရည်မွန်ရဲ့ အထာပေးမှုနဲ့ တစ်ချီပီးသွားတယ် ပီးတော့ ရှေ့ဆင့် နောက်ဆင့် ကျောင်းအပ်လို့ပီးသွားတယ် ပြန်ခါနီး သူကျွန်တော့်ကို လှညိ့ကြည့်သေးတယ်ဗျ ဆက်မလုပ်ရဲတော့ ဒီအတိုင်းကျန်ခဲ့ရတာပေါ့

ကိုယ့်အပြစ်နဲ့ကိုယ်ပါ သီရီရယ်

2025-02-17

“အော် သူ့အကောင့်လေး မီးစိမ်းနေပါလား”

ဖုန်းလေးကို ကိုင်ပြီး Facebook လေးကို ဖွင့်လိုက်တော့ သီရီအကောင့်လေး မီးလေးစိမ်းနေတယ်လေ။ ဒါပေမယ့် တစ်ခါမှလည်း နှုတ်မဆက်ရဲတဲ့ ဘဝ။

“သီရိရေ ကိုယ့်မှာသာ ကိုယ့်အပြစ်နှင့် ကိုယ်ဖြစ်ခဲ့ရပြီ။ တို့နှစ်ယောက်ချစ်ခြင်းကို ကိုယ့်ရဲ့ ဇီဇာကြောင်မှုကြောင့် တို့တွေ ဝေးခဲ့ကြရတာ မဟုတ်လားလေ။ အားလုံး ကိုယ့်အပြစ်တွေပါကွာ”

လို့ ဆွေးဆွေးမြေ့မြေ့လေးတွေးရင်း အတိတ်ကို ဇော်မိုး တစ်ယောက် တမ်းတပြီး မဆုံနိုင်တဲ့ ဘဝမို့ ဆွေးနေရတယ်လေ။

”အော်သီရိရယ်”

ကျနော်.. ရန်ကုန်အရှေ့ပိုင်းတက္ကလိုလ် lecture therater တည်ဆောက်ရေးမှာ အန်ဂျင်နီယာကန်ထရိုက်တာ အဖြစ်တာဝန်ယူခဲ့တယ်။ ရန်ကုန်ကနေပြီး အလုပ်သွားရတာလေ။ ကားမောင်းပြီးပေါ့။ ဖောင်ဒေးရှင်းလေး စတင်နေခဲ့တဲ့ အချိန်မှာ ပုံစံတွေက မတည်မငြိမ်၊ အခုတစ်မျိုး တော်ကြာတစ်မျိုး ဖြစ်နေတာကြောင့် မူလဒီဇိုင်းအတိုင်း လုပ်ထားရကနေ ပုံစံပြောင်းတဲ့အတွက် ပေါက်ကွဲနေတဲ့အချိန် ကားကို မြန်မြန်လေး မောင်းလာခဲ့တယ်။

သံလျှင်ဘက်ကမ်းရောက်တော့ လမ်းရှင်းပါတယ်ဆိုပြီး အရှိန်တင်လိုက်တယ်။ လူက ကိုယ့်အတွေးနှင့် ကိုယ်ဆိုတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်အားဘူးဗျ။ လမ်းသွယ်လေးကနေ ဆိုင်ကယ်တစ်စီး အတင်းထွက်လာတယ်။ ကားရှေ့အထိရောက်လာတာကြောင့် “ကျွီ..ဟီ..ဟီ..ကျွီ” ကားဘရိတ်ကိုအတင်းဖမ်းနင်းရင်း ဒေါသထောင်းကနဲ ထွက်သွားတယ်။ မတိုက်မိပေမယ့် ဆိုင်ကယ်ကလဲတယ်။ လဲသာလဲသာ သောက်ခလေးမက လက်ထဲက ရေခဲချောင်းကို မလွှတ်ဘူး။

အမယောက်ျားထက် ပိုတုတ်တယ်

2025-02-17

ညက တစ်ညလုံး အိပ်မရတာ အတော်ကို ဆိုးတယ်ရှင်။ အိမ်ထောင်သည် ဘဝမို့ အလိုလို တောက်လောင် လာတဲ့ ကာမမီးကို ငြိမ်းမရတဲ့ ခံစားချက်ပေါ့။ ကျမနာမည် ဇာဇာလှိုင် ပါ။ အသက်က ၃၇ ထဲမှာ အိမ်ထောင်ရှိတယ်။ အိမ်မှာပဲ ကုန်စုံဆိုင် ဖွင့်ထားတာပါ။ အလှကုန် ပစ္စည်းရော မုန့်မျိုးစုံရော အဝတ်အထည်တွေပါ အစုံရောင်းတယ်။ ကျမယောင်္ကျားက ကိုအောင်ထွေး အသက်က ၄၂ ထဲမှာ ကျမထက် ၅ နှစ်ထဲ ကြီးပေမယ့် ဆီးချိုဝင်တော့ လူက တဖြည်းဖြည်း ပိန်လာပြီး အားအင်မရှိတော့ သလိုပဲရှင်။

မရှက်တမ်း ပြောရရင် ကျမတို့ မလိုးဖြစ်တာ ၆ လလောက်ရှိပြီ။ အိမ်ထောင် စကျကတည်းက ကိုထွေးနဲ့ မီးကုန်ရမ်းကုန် လိုးခဲ့တဲ့ကျမ ညဘက်ဆို သွေးသားဆန္ဒက တောင်းတော့တာပဲ။ ကိုထွေးက အရင် ကိုယ်ပိုင်ကားဝယ်ပြီး မြို့ထဲ ကယ်ရီလိုက်တာ။ ရောဂါဖြစ်တော့ ကားရောင်းပြီး ရတဲ့ငွေ ဘဏ်အပ် ဘဏ်တိုး ယူနေတာပေါ့။ စီးပွားရေးက အဆင်ပြေပါတယ်ရှင်။ အဆင်မပြေတာက အိမ်ထောင်ရေး သုခပဲ။

အစ်ကို လုပ်တာက ပိုထိတယ်

2025-02-16

ရုံးပိတ်ရက်တစ်ရက် ရုံးပိတ်သော်လည်း ဘယ်မှမသွားချင်သဖြင့် အိပ်ရာထဲတွင် ဇိမ်နဲ့နှပ်နေရင်း ဖေ့စ်ဘုတ်ဖွင့်ကာ တောင်တောင်အီအီ လျှောက်မွှေနေလိုက်သည်။ New Feed တွင် တက်လာသော ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကြောင့် ပူတူး အကောင့်ဖြစ်မှန်း သိလိုက်ရသည်။ သူမအကောင့်က ကျွန်တော် Friend ဖြစ်နေတာကြာပြီ။ ဘယ်သူမှန်းမသိခဲ့။ ပုံလေးတစ်ပုံတက်လာတော့မှ သူမပုံမှန်း သိလိုက်ရသည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနှစ်နှစ်ဝန်းကျင်လောက်က ကျွန်တော် သူမအမေနှင့် အတော်ရင်းနှီးသည်။ ဒီကောင်မလေးမှာ ငယ်ငယ်ကတည်းက အဖေမရှိတော့။ သူမအမေနဲ့သာ နေရသည်။ သူမအမေကမြို့ထဲမှာဈေးရောင်းသည်။ ကျွန်တော်က အဲဒီအချိန်တုန်းက အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်။ သူမကတော့ ၁၆ နှစ် မပြည့်တပြည့်လောက်သာ ရှိဦးမည်။ သူမက အဲဒီအချိန်တုန်းက ကိုးတန်းကျောင်းသူလေး။ သူမနာမည် အရင်းက နှင်းစက်မေ ။

ကျွန်တော်က အလုပ်ပိတ်ရက်နှင့် နေ့တိုင်း ညနေပိုင်းများတွင် သူမတို့ဆိုင်ကို ရောက်သွားလေ့ရှိသည်။ သူမတို့ဆိုင်ကို တစ်ခါတရံ ကူရောင်းပေးသည်။ တစ်ခါတရံ ဈေးမှပစ္စည်းပစ္စယ သွားဝယ်ဖို့ကိုလည်း ဆိုင်ကယ်တစ်စီးနှင့် သွားပေးရသည်။ သူမအမေက ကျွန်တော့်ကို သားတစ်ယောက်သဖွယ်ချစ်သည်။ ကျွန်တော်ကလည်း ညီအစ်ကို မောင်နှမ မရှိတော့ သူတို့သားအမိကိုသာ ကိုယ့်မိသားစုသဖွယ် ပေါင်းသည်။

သူဌေးမကြီး မမထား

2025-02-16

သက်ထား သူမ လုပ်ချင်တာတွေ အားလုံး လုပ်ခဲ့ပေမဲ့ နေစိုးအောင် ကောင်မလေးတယောက်နဲ့ ငြိနေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းလဲကြားရော မခံချိမခံသာဖြစ်ပြီး နေစိုးအောင်ကို ဖုန်းဆက် ရန်တွေ့ခဲ့သည်။ သူ့အထက်အရာရှိ မြို့နယ်မှူးကိုလဲ ဖုန်းဆက်တိုင်လိုက်သည်။ သူ့ကို မန်းလေးကို ပြန်ပြောင်းပေးဖို့ တောင်းပန်သည်။ သက်ထားကို နေစိုးအောင်နဲ့ ဖြစ်နေတဲ့ ထမင်းဆိုင်က ကောင်မလေးရဲ့ အဒေါ်ကိုယ်တိုင် ဖုန်းဆက် အကြောင်းကြားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ “ကိုယ့်လင် ဘာဖြစ်နေလဲ သိရဲ့လား… ကိုယ့်လင်ကို ထိန်းအုံး”လို့ ခပ်စွာစွာနဲ့ ပြောခဲ့သည်။ သက်ထားသည် နေစိုးအောင်နဲ့ လိင်ဆက်ဆံတာတွေ ရိုးအီလာတဲ့အချိန် သူမဘက်ကစပြီး နေစိုးအောင် လိင်ဆက်ဆံချင်တိုင်း ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ဆိုင်နဲ့ ခြံအလုပ်များလို့ အကြောင်းပြပြီး ငြင်းခဲ့တာဖြစ်သည်။ ခြံမှာက ခြံထွက် သီးနှံတွေအပြင် ခြံက ကြက်၊ ဝက်၊ ဘဲ၊ ငါးတွေနဲ့။ သက်ထားတစ်ယောက် ဆိုင်မှာ ချက်ပြုတ်ရတာအပြင် ခြံကို ပြေးပြေးကြည့်ရသည်။ ဒီမှာ သက်ထား မိုးအောင်နဲ့ ဆုံသည်။ မိုးအောင်သည် ပုလိပ်ဖက်က ဖြစ်သည်။ ခြံအလုပ်သမားလေး ဖြစ်သည်။ ဖင်ပေါ့ကာ ခိုင်းလို့ကောင်းသည် ဆိုပြီး သက်ထား ခြံထဲသွားတိုင်း မိုးအောင်ကို အစစ အရာရာ ခေါ်ခိုင်းသည်။ မိုးအောင်သည် မီးမလာတဲ့အချိန်ဆိုရင် သက်ထား ရေချိုးဖို့ ခြံထဲက အိမ်လေးထဲ ရေဆွဲဆွဲဖြည့်ပေးရသည်။ သက်ထား ဇက်ကျောတက်ရင်လဲ နှိပ်ပေးရသည်။ သန်သန်မာမာ ဗလတောင့်တောင့် လူငယ်လေးနဲ့ အတူတူ အနေနီးစပ်တော့ ဒီကောင်လေးကို သက်ထား စိတ်ဝင်စားလာ သည်။ မိုးအောင်နဲ့ စဖြစ်ခဲ့တဲ့ နေ့အကြောင်း သက်ထား ပြန်စဉ်းစားနေမိသည်။ တကယ်တော့ မိုးအောင်ကို သက်ထားဘက်က စခဲ့တာပါ။ သက်ထား လင်ကို ဂရုမစိုက်ပဲ လုပ်ချင်ရာ လုပ်လာတာ ကြာလာတော့ ငါလုပ်ရင် ဘာမဆို ဖြစ်တာပဲ ငါလုပ်ချင်တာ လုပ်နိုင်သည်လို့ စိတ်ကြီးဝင်တာကြောင့်လဲ မိုးအောင်က သူမစိတ်တွေကို နိုးကြွစေတော့ မိုးအောင်နဲ့ ဖြစ်သွားရသည်။ မိုးအောင်သည် ရေလာဖြည့်ပေးရင် အပေါ်ပိုင်းဗလာနဲ့ ပုဆိုးတိုတို စည်းထားတော့ သူ့ရင်အုပ် ဝမ်းဗိုက်က ကြွက်သားအဖုအထစ်တွေကိုလဲ သက်ထား ရင်ခုံမိရသည်။ အိမ်လေးထဲ သူမနဲ့ မိုး‌အောင် နှစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ သက်ထားစိတ်တွေ ထကြွဖေါက်ပြန်လာမိသည်။ လျော့ရဲရဲစည်းထားတဲ့ ထမိန်ရင်လျားနဲ့ ရေချိုးခါနီးအချိန်မှာ ရေချိုးခန်းထဲ မိုးအောင်နဲ့ ရှိနေတော့ ကာမစိတ်တွေ သောင်းကျန်းလာရသည်။ မိုးအောင်သည်လဲ ဖြူဖွေးတောင့်တင်းပြီး ဖင်ကားကားနဲ့ လှပနေတဲ့ သက်ထားနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ဖြစ်နေတော့ စိတ်ထလာပုံရသည်။ သူ့ပုဆိုးရှေ့က အတံချောင်းကြီး ငေါငေါကြီး ထိုးထွက်နေတာ သက်ထား တွေ့ရသည်။

အပျိုစင်လေးရဲ့ တိတ်တခိုး အချစ်

2025-02-16

တနေ့သောအခါ ရန်ကုန်မြို့တဖက်ကမ်းမှာရှိသော သန်လျင်မြို့ အောင်ချမ်းသာရပ်ကွက်ရှိ အိမ်ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်၏ရှေ့တွင် တက္ကစီတစ်စင်း ဆိုက်ရောက်လာကာ ကားပေါ်မှ အသက်၂၅နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦး အထုပ်အပိုးတွေနှင့် ဆင်းလာပါသည်။ ထိုလူငယ်လေးသည် ကားခကိုရှင်းပေးရင်း အထုပ်အပိုးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မနိုင်မနင်းဆွဲလာကာ အိမ်ရှေ့ အရောက်တွင် “မေမေရေ..မေမေ..သားပြန်လာပြီ” လို့ အသံပြုလိုက်ရာ အထဲမှ ကောင်မလေးတစ်ယောက် ပြေးထွက်လာပြီး “မေမေကြီးရေ ကိုကြီး ပြန်လာပြီ” လို့ဆိုရာ ကိုကြီးလို့ အခေါ်ခံရသော ထိုလူငယ်လေးသည် လာကြိုသော ကောင်မလေးအား နားမလည်သလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “ဟဲ့..နေစမ်းပါဦး..နင်ကဘယ်သူလဲ ” “ဟို.. ဟို” “ပြောလေ နင့်ကိုငါအရင်တစ်ခေါက်က မတွေ့ပါဘူး” လို့ မေးခွန်းထုတ်နေတုန်း “ဟယ်.. ငါ့သားလေး ပြန်လာပြီတော်.. ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့သားလေးနဲ့ မခွဲရတော့ဘူး” လို့ဆိုကာ အားရဝမ်းသာဖြင့် ဖက်ကာ အိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် လက်ကိုဆွဲလိုက်တုန်း “နေပါအုံး..မေမေရ..သူက ဘယ်သူတုန်း” “ဝင်စမ်းပါအေ.. အထဲရောက်မှ ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင် ပြောပြမယ်.. လာ.. လာ ”ဟုဆိုကာ အတင်းဆွဲခေါ် သွားသဖြင့် သူလည်း ကောင်မလေးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သူ့အထုပ်တွေကို အိမ်ပေါ်တင်နေတာကို တွေ့လိုက်တော့ သူလည်း အိမ်ထဲဝင်ခဲ့လိုက်ပါတယ်။ အိမ်ထဲရောက်တော့ သားအမိနှစ်ယောက် စကားတွေ အားရအောင် ပြောနေကြရင်း မေမေက “သားကိုပြောရအုန်းမယ် သူကနိုးနိုးတဲ့ ပဲခူးကလေ မေမေ အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းရဲ့ သမီးပေါ့” “သူကဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ” “ဒီလိုကွယ့်သားရဲ့ သူအဖေက ဆင်းရဲလို့ မေမေ့သူငယ်ချင်း မိဘတွေက သဘောမတူလို့ အဆက်ဖြတ်ထားကြတာ။ သူတို့ကလည်း မဆက်သွယ်ကြဘူးလေ။ ပဲခူးဖက်မှာ ဇာတ်မြုပ်နေ ကြတယ်လေ။ ဟိုမှာဆိုတော့ သိပ်မရှိကြဘူး။ သူ့အဖေက သူငယ်ငယ်လေးထဲက ဆုံးတာ။ သူ့အမေဆုံးခါနီး မေမေ လိုက်သွားတော့ သူ့အမေက သေချာမေမေ့ကို အပ်သွားတာ။ မေမေလည်း မွေးစားလိုက်တယ်ကွယ်။ မေမေလည်း အဖော်ရအောင်ပေါ့” ဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်ဟာ စတင်တွေ့ဆုံခဲ့ကြပါတယ်။ ကျွန်မမှာ မွေးချင်းမရှိခဲ့တာမို့ အစ်ကိုတစ်ယောက်ရပြီ ဖြစ်တာကြောင့် တကယ်ပဲ အားကိုးမိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကိုကြီးကတော့ ကျွန်မကို တစိမ်းဆန်လွန်း ပါတယ်လေ။ တစ်နေ့ ကျွန်မတရေးနိုးတော့ သေးပေါက်ချင်တာနဲ့ အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာရင်း ကိုကြီးအခန်းထဲက မီးရောင်ပျပျလေး တွေ့လိုက်လို့ အခန်းဘက်ကို အသာလေး ကြည့်လိုက်တော့ တံခါးလေးကလည်း နည်းနည်းလေး ဟနေတာမို့ အထဲကမြင်ကွင်းကို ရှင်းရှင်းလေး တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ အို ကိုကြီးတစ်ယောက် တက်ဘလက်လေးနဲ့ အပြာကားတွေ ကြည့်နေပါလား။

ခိုးခိုးလုပ်တဲ့ မမမိုး

2025-02-16

ဖင်စီခံ ရောက်လုရောက်ခင် သောက်လက်စစီးကရက်တိုကို ပစ်ချလိုက်ပြီး ရှေ့မှာရှိတဲ့ ဆေးလိပ်ပွဲထဲမှာ လက်ကျန်ရှိနေတဲ့ Ruby တစ်လိပ်ကို ဆက်လက်မီးညှိလိုက်တယ်။

” ရှတ် ရှတ် ညီလေး ပိုက်ဆံရှင်းရအောင် ”

လို့ခေါ်ပြီး ပိုက်ဆံထုတ်ရှင်းလိုက်တယ်။

“ဘယ်လောက်ကျလဲ ညီ ”

“လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ဆေးလိပ်သုံးပွဲ ဆိုတော့ ကိုးရာပါ အစ်ကို ”

သူပြောမှ ကိုယ့်စာပွဲပေါ်က ဆေးလိပ်ပွဲတွေကို ကြည့်မိတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ ကိုယ်မှာပြီး ကိုယ်မေ့နေတာ စိတ်နဲ့လူလည်း မကပ်တော့ဘူး။ ကျွန်တော်က စိတ်တအားညစ်ရင် ဆေးလိပ်ကို အဲ့လိုတစ်ထိုင်တည်းနဲ့ ကိုးလိပ် ဆယ်လိပ် သောက်တဲ့အကျင့်က ဖြစ်နေတာ။ စိတ်ညစ်မယ်ဆိုလည်း ညစ်စရာပါ။ ကိုယ့်ကို အမေလို တစ်မျိုး အစ်မလိုတစ်ဖုံချစ်တဲ့ အန်တီမိုး ဆိုတဲ့ အိမ်နီးချင်း အန်တီကို ပစ်မှာ စော်ကားမိတဲ့အဖြစ်ပါဗျာ။

ပစ်မှားမယ်ဆိုလည်း ပစ်မှာချင်စရာပါ။ အန်တီမိုး လို့ ခေါ်တာကလည်း သူနဲ့က အတွင်းသိအဆင်းသိမို့ ခေါ်ဖြစ်ချင်းပါ။ ကျွန်တော်က သူ့လက်ပေါ်မှာ အရွယ်ရောက်တယ်လို့ ဆိုရမယ်။ အခု ကျွန်တော့် အသက်က ၁၈ နှစ် ရှိပြီ။ အန်တီမိုး အသက်က ၃၄ နှစ် ရှိပြီ။ မသိတဲ့သူဆို ၂၇ နှစ် ၂၈ နှစ်လောက်ပဲ ရှိသေးသလိုကိုနုတာ။ အရပ်က မနိမ့်မမြင့်။ မြန်မာအမျိုးသမီးတွေထဲမှာ အတန်အသင့် အရပ်လို့ ပြောရမှာပါ။

သောက်လို့မပြေ ရမက်ရေ

2025-02-16

ဒီနေ့နံနက် (၇) နာရီခွဲလောက်တွင် နိုးနေကြအတိုင်း ကိုကျော်အေး အိပ်ရာမှ နိုးလာသည်။ အိပ်ရာမှနိုးသောအခါ မိမိ၏ လိင်တန် မတ်မတ်ကြီး တောင်နေသည်ကို တွေ့ရသောအခါ ကိုကျော်အေးအတော့်ကို သဘောကျသွားသည်။ ကိုကျော်အေးသည် အသက် (၃၀) ခန့်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် သူ့ထက် အသက် (၅) နှစ်ခန့်ငယ်သော ဖြူဖြူတောင့်တောင့်ကြီးနှင့် မယားချောကို ရထားသည်။

ကိုကျော်အေး၏မယား တင်တင်စောသည် တရုတ်စပ် ပရှုးသွေးအနည်းငယ်ရောသော မိုးမိတ်သူ ဖြစ်သည်။ အရပ်အမောင်း (၅) ပေ (၅) လက်မ၊ ရင် (၃၃)၊ ခါး (၂၄)၊ တင် (၃၄) ကိုယ်လုံးအတိုင်းအထွာ ရှိသည်။ ပင်ကိုရုပ်ရည် ချောသည့်အပြင် ဝတ်တတ်ပြင်တတ်ရာ ကိုကျော်အေးကို မယားချောရလျှက် အိမ်ထောင်ရေးကံကောင်းလှသူဟု အပေါင်းအသင်းများက ထောပနာပြုကြသည်။

တင်တင်စောသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ မယားဝတ္တရားလည်း ကျေပြွန်သည်။ သားသမီးမထွန်းကားဘဲ လင်မယားနှစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။ လင်မယားနှစ်ယောက်လုံး အလုပ်လုပ်ကြသည်။ ကိုကျော်အေးက အငယ်တန်းအရာရှိ၊ တင်တင်စောကတော့ ရုံးအုပ်။ ဝန်ထမ်းတွေဖြစ်ကြသော်လည်း အလုပ်လုပ်ရာ ရုံးချင်းကတော့ မတူကြပါ။

ခယ်မလေးရဲ့ အပြုအစုကောင်းချက်

2025-02-15

ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မစဉ်းစာခဲ့ဖူးဘူး။ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာလည်း စကားအဖြစ်တောင် မပြောခဲ့ဖူးဘူး။ လောကကြီးက တခါတလေ ခံယူချက်တွေ စိတ်ဓာတ်တွေကို ပြောင်းလည်းသွားအောင် အဖြစ်အပျက်တွေကို ဖန်တီးကြုံကြိုက်စေတယ်။ လိုက်ပွဲဆိုတာမျိုး ပေါင်တစ်ချောင်းပိုင်တယ်ဆိုတာမျိုးပြောတဲ့သူကို ခပ်ညံ့ညံ့ယောကျ်ားလို့ မြင်လေ့ရှိတဲ့ ကျွန်တော်ဟာ အခု မှန်ကြည့်တိုင်း အဲ့လိုလူကို မြင်နေရအောင် ဘယ်လိုပြောင်းလဲခဲ့တာလဲ၊ ဘာတွေက ဖြစ်စေခဲ့တာလဲ၊ သေချာတာကတော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့မိတာ၊ မူးလို့ဖြစ်သွားတာ စိတ်မထိန်းနိုင်လို့ပါ ဆိုတာတွေကို ကျွန်တော်လက်မခံခဲ့မိဘူး။ စိတ်ထဲမှာမရှိရင် မဖြစ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့မိပေမဲ့ တကယ်ကြုံလာတော့ သွေးထဲက ဆန္ဒတွေဟာ ကျွန်တော်မသိအောင် ကာလအတော်ကြာ ပုန်းနေခဲ့တယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။

ကျွန်တော့်မိန်းမက ညီအစ်မ ၃ ယောက်ထဲမှာ အကြီးဆုံး။ ဒုတိယနဲ့ အငယ်ဆုံးက ၅ နှစ်စီ ငယ်တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အထင်အမြင်တွေကို ပြောင်းလဲပြီး ပုန်းနေတဲ့ ရမ္မက်တွေကို ထွက်ပေါ်စေခဲ့တာက ဒုတိယမြောက်ပေါ့။ သူက ကျွန်တော်တို့ သမီးရည်းစားဘဝမှာ အိမ်ထောင်ကျတာ။ ကလေးတစ်ယောက်ရပြီး သူ့ယောကျ်ားနဲ့ အဆင်မပြေလို့ တရားဝင် ကွာရှင်းလိုက်ကြတာ။ တိတိကျကျတော့ မသိပေမဲ့ ဟိုကောင်က မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ရှုပ်တယ် ပြောတာပဲ။ အတော်ညံ့တဲ့ကောင်ဗျာ။ အတော်နုံတဲ့ ကျွန်တော်ကလည်း ဘာမှန်းညာမှန်းမသိဘဲ မကွဲဖို့ မကွာဖို့ ဝင်ပြောသေးတာ။ နောက်ပိုင်းသူမနဲ့ ပတ်သက်မိတော့မှ ဟိုအကောင်နဲ့ ပေါင်းမဖြစ်တဲ့ အခြေခံအကြောင်းတွေ သိရတာပေါ့။ သူမနာမည်က မဖြူ ၊ အဲ့တုန်းက သူ့အသက်က ၃၀၊ အိမ်ထောင်ကျတာ ၂၄ မှာ ၊ ၅နှစ်ပေါင်း ကလေးတစ်ယောက်ရပြီး ကွဲသွားတာ တစ်နှစ်လောက်မှာပေါ့။ သူက အမှန်ပြောရရင် ကျုပ်မိန်းမထက် လှတယ်။ အရပ်က ၅ ပေ ၄ လောက်။ အရင်ကထက် ကလေးမွေးပြီးမှ ဖွင့်ဖြိုးလာတာ။ ယောကျ်ားတိုင်းလည်ပြန်ကြည့်ရတဲ့ ကိုယ်လုံးမျိုး။ အထူးခြားဆုံးက ၂၄ လက်မ ခါးရှည်ရှည်နဲ့ ၃၈ လောက်ရှိတဲ့ တင်ကားကားကြီးတွေပေါ့ ။

ဒူးတွေချောင်စေတဲ့ မီးရဲ့ကိုကြီး

2025-02-15

မီးရဲ့နာမည်က ဆောင်းပပအောင် ။ အသက်ကတော့ 23 နှစ်။ မန်နေဂျာလက်ထောက်။ မီးက နယ်ကပါ။ ရေကြည်ရာမြက်နု ဆိုသလို အလုပ်ကိုင် ပေါများရာ ရန်ကုန်ရွှေမြို့တော်ကြီးဆီသို့ တက်လှမ်းရာ ကိုကြီးနဲ့ ဆုံရတာ။ ကိုကြီးက မီးရဲ့အထက်လူကြီး မန်နေဂျာ။

ကိုကြီးလို့သာ ခေါ်တာပါ။ ခုဆို ကိုကြီးအသက်က 40 ပြည့်ပြီ။ ချစ်လွန်းလို့ ကိုကြီးလို့ခေါ်တာ။ ကိုကြီး နာမည်က စိုးမိုးအောင် လူအေးလို့ပြောရင် မမှားဘူး။ အကြီးအကဲတွေနဲ့ဆုံရင် သောက်ဖြစ်တာကလွဲလို့ အားလုံးရှင်းတယ်။ မီးရဲ့ ပထမဦးဆုံးဆိုတာထက်ပိုတဲ့ ကိုကြီး မီးရဲ့ အရာရာ ပထမဦးဆုံးသော ကိုကြီး။

အဲ့နေက အင်တာဗျူးတဲ့နေ ကိုကြီးနဲ့စဆုံရတဲ့နေ့ ကိုကြီးကို မကြည့်ရဲဘူး။ လက်ရှိမှာကိုယ့်ကို စီစစ်ကြီးကြပ် မေးခွန်းတေနဲ့ သတ်မဲ့သူကြီးလေ။ ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားရင်း မေးတဲ့ မေးခွန်းတွေကို တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ ဖြေနေရတဲ့ မီးကို မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားတဲ့ ကိုကြီးလေ (ဒါကတော့ သူနောက်မှပြောပြတာ😊😊)။

ဒီလိုနဲ့ မီးလဲ ကိုကြီးရဲ့ လက်ထောက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။ ကိုကြီးဆီက ရိသဲ့သဲ့တို့ မထိတထိတို့ စကားတွေ အပြုအမူတွေကို ယောင်လို့တောင် မရခဲ့ဘူး။ အနေတည်တယ် ပြောရင်ပြတ်တယ် လုပ်ရင် ရှင်းတယ်။ အခုရှုပ်မှ နောင်ရှင်း တခါတည်းလုပ်တယ်။ ဒါမဲ့ လက်အောက် ငယ်သားတွေကို ကြည့်တယ်။ မနိူင်၀န်မထမ်းခိုင်းဘူး။ ကိုယ့်မှာသာ ရေလာမြောင်းပေးရတာ အမော ကိုယ်တော်ချောက ခပ်တည်တည်။