Comic Blog

ဆရာမမြတ်ဝတ်ရည်ကို ကျောင်းစောင့် ငနီဆိုသူ နေ့တိုင်းလိုလို သူ့အခန်းထဲမှာ ဆွဲဆွဲစားနေကြောင်း ကျော်မျိုးနိုင်တစ်ယောက် သူငယ်ချင်းတွေထံမှ တစ်ဆင့်စကား ကြားဖူးခဲ့တာကြာပြီ။ ဆရာမမြတ်ဝတ်ရည်မှာ သူတို့ကျောင်းကို အရင်နှစ်ကမှပြောင်းရွှေ့လာသော အင်္ဂလိပ်စာပြ ဆရာမတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ အသက် ၃၀ ဝန်းကျင်ခန့်ရှိပြီး ရုပ်ရည်ရူပကာ ချောမောလှပသလို သူမရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် အဆက်အပေါက်ကလည်း တောင့်တင်းဖွံ့ထွားပြီး ရွှေရင်ထွားထွား တင်ပဆုံအိုးကြီးများ ပြည့်ပြည့်ကားကားနှင့် မြင်သူတကာ ဏှာထန်စေနိုင်လောက်သည့် ပုရိသယောက်ျားသားများအကြိုက် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားပင် ဖြစ်သည်။ မွန်တရုတ်စပ် ဖြစ်ကာ အသားဖြူဖြူ အရပ် ၅ ပေ ၄ လက်မခန့်ရှိပြီး နိုင်ငံကျော် ရုပ်ရှင်မင်းသမီးတစ်ယောက်နှင့်ပင် တစ်မိတည်းဖွား ညီအစ်မအလား ထင်မှတ်မှားရသူ ဖြစ်သည်။

ကျော်မျိုးနိုင်တို့လို ဆယ်တန်းတစ်နှစ်ကျ ကျောင်းသားကြီးတွေရော ၈ တန်း ၉ တန်းအရွယ် ကြီးကောင်ဝင်စ ကျောင်းသားတွေသာမက တစ်ကျောင်းလုံးက ဆရာအရင့်အမာကြီးတွေပါမကျန် ဆရာမမြတ်ဝတ်ရည်ရဲ့ အချိုးအဆစ်ကျနလှပသော ကိုယ်လုံးအလှနှင့် ဆူဖြိုးပြည့်ဝသော အိုးကြီးတွေကို တဏှာဆပွား စိတ်ဝင်တစားရှိကြသည်။ မြင်သူတိုင်း သွားရည်တမြားမြားကျရသည့် အလှပိုင်ရှင် မိန်းမချောတစ်ဦးပဲ ဖြစ်သည်။

ဟဲ့..နင်ဒါလေးတောင်အသုံးမကျဘူးလား” “ကဲဟယ်” “ဖြန်း” “ထားလိုက်တော့ –အဲဒီပန်းအိုးကို” သွား အခန်းထဲမှာအဝတ်ခြင်းထဲ ကငါ့ထမီအဟောင်းတွေ လျှော်လိုက် ကြားလား ပြီးရင်ရေမြန်မြန်ချိုး သနပ်ခါးသွေးထား နောက်ကျရင် အရင်တခါ မှတ်မိလား” “ဟုတ်—ဟုတ်” ဒေါ်အိအိတယောက် ယောကျ်ားဖြစ်သူ ဦးတိုးကြီး ဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် အသက် ၁၄နှစ် အရွယ် လင်ပါသားလေး သာအေးကို အခိုင်းအစေ ကျွန်တယောက်လို ပြုမူဆက်ဆံနေခြင်းပင်။အသက်၄၀ပြည့်နေသော်လည်း အလှအပကိုဂရုစိုက်သူဖြစ်သည်။ ရုပ်ရှင်မင်းသမီးခင်မို့မို့အေး နှင့်ရုပ်ရောအသက်အရွယ်ကော ဆင်တူသူဖြစ်ပေမယ့် မြို့စွန်အိမ်ကြီးထဲမှာပဲ ခွေးများစွာမွေးထားရင်း သီးခြားနေထိုင်တတ်သူဖြစ်သည့် အပြင် မောက်မာလွန်းသောကြောင့်မည်သူနှင့်မှအကြောမတည့်။ ယောကျ်ားနှင့်ကင်းကွာနေသည်မှာလည်း ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် ကာမလိုအင်ကိုတောင့်တမိသော်လည်းဦးတိုးကြီးနှိပ်စက်ခဲ့မှုကြောင့်လည်း ယောကျ်ားတွေအားလုံးကိုစိတ်နာနေသည်။

မကျေနပ်မှုများကို လင်ပါသားလေးအပေါ်မှာပဲ အနိူင်ယူနေမိသည်။ဘယ်တော့မှ မျက်နှာသာမပေးခဲ့။ သာအေး ကလည်းအဖေရှိစဉ်တည်းက မိထွေးကိုကြောက်လန့်ရသူပီပီ အဖေမရှိတော့သောနောက်ပိုင်း၌ မိထွေး ၏ မျက်နှာတချက်အမဲ့ကို သေမလောက်ကြောက်လန့်၏။တခါက သနပ်ခါးသွေးပေးတာနောက်ကျသောကြောင့် တိုင်၌ကြိုးတုတ်ကာရိုက်နှက်ခဲ့စဉ်ကသေးဖြန်းဖြန်းထွက် ၍တက်မတတ်ဖြစ်ဖူးသည့်နောက်ပိုင်း မိထွေးစေခိုင်းသမျှအမိန့်တို့ကိုသာ တသွေမတိမ်း လုပ်ဆောင်လာသည်။ ဒေါ်အိအိသာ သူ့သခင် သူ့အရှင်။ ယနေ့—ဒေါ်အိအိတယောက် ကာမအမောဖောက်နေသည်။လူပျိုဖြစ်ခါစ လင်ပါသားလေးကို ပဲကျုံးသွင်းပြီး ချစ်စခန်းဖွင့်ဖို့ သာကြံရပေတော့မည်။ခါတိုင်းထက်ပို၍ပြင်းထန်နေသောရမ္မက်စိတ်ကြောင့် ကူညီစရာယောကျ်ားသားကလည်း လင်ပါသားလေးပဲရှိတော့သည်ကိုး။ ကောင်လေးအိပ်ပျော်နေစဉ်တွေ့ရသော တောင်နေသောလီးကလည်း သိပ်မသေးတာတွေ့ဖူးသည်။လူပျိုဖြစ်ခါစအရိုင်းလေးမို့ ဒေါ်အိအိသည်ကြိုတင်ပြင်ဆင်သည့်အနေဖြင့် သူ့ယောက်ျား အံဆွဲထဲရှိ သူ့ကိုပြသ၏ စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ခဲ့ဖူးသောအောကား ဟတ်ကားအခွေများထဲမှ ကောင်လေးငယ်ငယ်လေးနှင့် သူ့မိထွေးတို့၏ အစ၌နူးညံ့၍အဆုံးပိုင်း၌ကြမ်းတမ်းသော လိုးခန်းများပါသည့်အခွေကို အောက်စက်ထဲထည့်ထားလိုက်သည်။ သူ့ယောကျ်ား၏ ဝီစကီအရက် ကိုဖန်ခွက်နှစ်ခွက်ထဲသို့ အချိုရည်များများနှင့်ရောကာအသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။ပြီးနောက်ရေချိုးခန်းမသွားခင် ဇာတ်ကားအစပိုင်း နူးနပ်နေသောအခဏ်းကို ဖွင့်ထားခဲ့လိုက်သည်။

မီးရောင်စုံလင်းလိုက်မှိတ်လိုက်နဲ့ တီးလုံးသံတွေအောက်မှာ တစ်ယောက်ထဲလူးလွန့်ပြီစိတ်လိုလက်ရ ကေသီတစ်ယောက်ကနေမိသည်။ ဖင်လေးကိုလှုပ်ခါလှုပ်ခါဖြင့်ဆက်ဆီကျကျအကကြောင့် မျက်လုံးပေါင်းများစွာ၏စူးစိုက်ခြင်းကိုခံနေရလေသည်။ အနောက်ကနေ ပုခုံးလှမ်းပုတ်လိုက်သောကြောင့် အလန့်တကြားလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ရုံးထဲအလုပ်လုပ်သူ သန္တာတစ်ယောက်ဖြစ်နေသဖြင့်ဝမ်းသာအားရ ” ဟယ်..သန္တာ..” ” ကောင်မရီး… တစ်ယောက်ထဲလာကဲနေတယ် ကြည့်စမ်း ..ငါ့ကိုတောင်မခေါ်ဘူး..” ကေသီတစ်ယောက် သန္တာကို ခါးဖက်ပြီး ပါးကိုအနမ်းတစ်ပွင့်ချွေကာ လူကြားထဲမှအပြင်သို့ နှစ်ယောက်သားတိုးထွက်လာလိုက်သည်။ တီးလုံးသံဝေးတဲ့နေရာရောက်တော့မှ သန္တာ့ကို ” ငါစိတ်ရှုပ်လို့ထွက်လာတာပါကောင်မရယ်.. ။

နင်ကကော ဘယ်သူနဲ့လဲ ..နင့်ဘဲပါလား ..” ” ဟိုဘဲကိုခေါက်ထားလိုက်ပြီဟ.. အခုက ဟိုတစ်လောကတွေ့တဲ့တစ်ယောက်နဲ့လာတာ.. သူတို့ကဝိုင်းမှာထိုင်သောက်နေတယ် ငါကနင့်ကိုတွေ့လို့လာခေါ်တာ..” ” အေးပါကောင်မရယ် သွားမယ်..” ဟု ပြောလိုက်ပီး ဘေးရှိဝိတ်တာတစ်ယောက်ကို ” မောင်လေး.. အမဝိုင်းကိုနေရာလေးရွှေ့ပေးပါ..” သန္တာခါးကိုဖတ်ပီး သူတို့ဝိုင်းသို့လိုက်သွားလိုက်သည်။ ဝိုင်းသို့ရောက်သော် သန္တာက ဘဲတစ်ဘွေပေါင်ပေါ်တက်ထိုင်လိုက်ပြီး ” ဒါငါ့ချစ်ချစ်လေ ..ကိုတာယာတဲ့ ..ဟိုဘက်က ကိုတာ့သူငယ်ချင်း နောင်ရိုးတဲ့ ..” ” တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ် ကိုတာယာ.. ကိုနောင်ရိုး..” ကေသီကနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ထိုင်ရမယ့်နေရာကိုမျက်စိကစားလိုက်သည်။ နှစ်ယောက်ထိုင်ဆိုဖာနှစ်လုံးနှင့်အလည်က စားပွဲဝိုင်းသာပါသောကြောင့် နောင်ရိုးဆိုသည့်လူဘေးနား ထိုင်လိုက်သည်။ ဝိတ်တာလေးက သူမသောက်နေသည့် ဝိုင်ပုလင်းနှင့်အမြည်းပန်ကန်ကို လာချပေးတော့ နောင်ရိုးဆိုသည့်လူက ” ဝိုင်ပဲလား ..သန္တာကတော့အပြင်းချနေတာ..” ” အစတုန်းကတစ်ယောက်ထဲဆိုတော့.. အရမ်းမမူးအောင်အပျော့ပဲမှာထားတာ.. အခုတော့အဖွဲတောင့်ပီဆိုတော့ အပြင်းကိုင်မယ်လေ..။

ကျွန်တော့်မိန်းမက အသက် (၃၀) လောက်ရှိပြီ။ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ရေဆေးငါးလေးပဲ။ sex ကိစ္စကို သွားမစမခြင်းတော့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး စလိုက်မိရင်တော့ မရတော့ဘူး။

သူ့ကို နှုတ်ခမ်းတွေစုပ် နို့တွေစုပ်ပြီး လိုက်ပွတ်သပ်လိုက်ရင် အရည်တွေ ရွှဲလာတော့တာပဲ။ သူက မှုတ်တဲ့ အရသာကို အရမ်းကြိုက်တာဗျ။ သူ့ကို လူးနေအောင် မှုတ်ပေးရင် (၅) ခါ (၆) ခါလောက် ဆက်တိုက်ပြီးတာ။ ကျွန်တော်မှုတ်ပေးတာ ကျွမ်းကျင်တာလဲ ပါမှာပေါ့လေ။ ကျွန်တော့မိန်းမ ပုံစံကလည်း မိုက်တော့ ဘဲတွေကလည်း သူ့ကို ကြိုက်ကြတယ်။ ကျွန်တော့်မိန်းမရဲ့ ထူးခြားချက်က ခဏခဏ ပြီးတယ်။ သူဖီးတက်နေလို့ကတော့ အရမ်းကိုပြီးတာ။

ကျွန်တော်ကြားဖူးတာ တစ်ချို့မိန်းမတွေက တစ်ခါပြီးသွားရင် ဖီးသိပ်မလာကြတော့ဘူးလို့ ကြားဘူးတယ်။ ကျွန်တော့်မိန်းမကတော့ အဲဒါနဲ့ လုံးဝဆန့်ကျင်ဖက်ပဲ။ သူက အမှုတ်ခံရင် ဖွဖွလေး လိုက်ကလိပြီး သူ့ဟာလေးကို လျှာ နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့ လိုက်ပွတ်ပြီး ဆွပေးတာကို အရမ်းကြိုက်တယ်။ နှုတ်ခမ်းတွေကို ထော်အောင် စူအောင် လုပ်ထားပြီးတော့ သူ့ဟာလေးကို စက်ဝိုင်းပုံ ဖွဖွလေး လိုက်ပွတ်နေရင် အော်နေတာပဲ။ မှုတ်ခံရင်လဲ အကြာကြီး အမှုတ်ခံနိုင်ပြီး ခဏခဏ ပြီးပြနေတော့ ကျွန်တော်ကလည်း အကြာကြီး မှုတ်ချင်တာပေါ့ဗျာ။

“သူ” ဆိုတာက မောင်မောင်ဦး ပါ။ “သူတို့” ဆိုတာက မောင်မောင်ဦးနဲ့ သိင်္ဂီမော် တို့လင်မယား။ ကျွန်မကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ငယ် သူငယ်ချင်း။ နေရာကမြန်မာရိုးရာ သြင်္ကန်ပွဲ ကျင်းပနေနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံ ပြင်ပက တစ်နေရာ။ ဒီကိုလာရင်း မောင်မောင်ဦးနဲ့ စုံမိတယ်။ သူတို့လင်မယားနဲ့ မတွေ့ဖြစ်တာ ခြောက်လလောက်ရှိပြီ။ သူကလည်း တစ်ယောက်တည်း။ နင့်မိန်းမရော လို့ မေးတော့ သူ့ယောက္ခမ နေမကောင်းလို့ မြန်မာပြည်ပြန်နေတာ လေးလလောက်ရှိပြီ လို့ ဖြေတယ်။ အခု သူတို့အိမ်မှာ သူတစ်ယောက်တည်းပေါ့။ သူတို့အိမ်က အိမ်ဆိုတာထက် ကွန်ဒိုမီနီယံတိုက်ခန်းလို့ လို့ပြောရမှာပါ။

ဒီအခန်းကို ကျွန်မ မကြာခဏ ရောက်ဖူးတယ်။ ပွဲတစ်ခုခုရှိလျှင် လင်မယား နှစ်ယောက်စလုံးက ဖိတ်တာကိုး။ ဒီမြို့မှာ လည်း ငယ်သူငယ်ချင်းအရင်းဆိုလို့ သူတို့လင်မယားနဲ့ ကျွန်မ နှစ်ယောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ တစ်ခါတလေ သူတို့တိုက်အောက်မှာ ဘာဘီကျူး လုပ်စားကြ ရင်းရေကူးကြတယ်။ စားသောက်ပြီး ညနေစောင်းမှ ပဲ ပြန်ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ပြီးခဲ့တဲ့ ခြောက်လ တောက်လျောက် သိင်္ဂီ နဲ့ တစ်ခါတစ်လေ ဖုန်းပြောဖြစ်တာကလွဲလို့ မရောက်ဖြစ်ဘူး။ သူမြန်မာပြည် ခဏပြန်သွား တာလည်း မသိလိုက်ဘူးလေ။ ဒီလိုနဲ့ သူတို့အိမ်ကို ကျွန်မလိုက်သွားလိုက်တယ်။ ကွန်ဒိုနားရောက်တော့ လုံခြုံရေးဂိတ်ကို ဖြတ်ရမှာပါလား ဆိုတာ တွေးမိလိုက်တယ်။ သိင်္ဂီမရှိတဲ့ အချိန် သူ့ယောက်ျားတစ်ယောက်တည်း နေတဲ့အခန်းကို ကျွန်မလာသွားတယ် ဆိုပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သတင်းပေးလိုက်မှဖြင့် လို့ တွေးမိတယ်။

ငါ့တူရေလာဦး။ ကျော်ခိုင်တစ်ယောက် အိမ်ခန်းထဲမှာ အပြာစာအုပ်ဖတ်ပြီး ဂွမ်းထုနေရာမှ ရေချိုးခန်းမှ ဒေါ်လေးဖြစ်သူ သီသီစိုးရဲ့ခေါ်သံကြောင့် စာအုပ်ကိုချကာ ကပျာကယာထရပ်လိုက်ပြီး ပုဆိုးကို ပြင်ဝတ်လိုက်သည်။ တကယ့်ကို အရှိန်ကောင်းပြီးခါနီးအချိန်မှ ခေါ်ခံလိုက်ရသဖြင့် နဲနဲပင် ကျွဲမြီးတိုသွားသလို ရင်တုန်ပန်းတုန်လည်း ဖြစ်သွားသေးသည်။ ရေချိုးခန်းပြင်ဘက်ကနေမေးလိုက်သည်.. ဒေါ်လေးဘာယူပေးရမှာလည်း ဒေါ်လေးသဘက်မေ့ခဲ့လို့အခန်းထဲမှာယူပေးစမ်းပါ။ ကျော်ခိုင်လည်း ဒေါ်လေးသီသီစိုးရဲ့အခန်းထဲက စင်မှာတင်ထားသော သဘက်ကိုယူပြီး ရေချိုးခန်းဘက်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။ ရေချိုးခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ တံခါးပွင့်လာပြီး… ရော့.ဒေါ်လေး..သဘက်…။ အေး..အေး.. ဒေါ်လေးကား ရေချိုးရက်တန်းလန်းကြီးပင် ပါးလျသော ထမိန်အနွမ်းလေးကို ရင်လျားဝတ်ထားပြီး၊ ရေလောင်းချိုးထားသဖြင့် ကိုယ်မှာ ကပ်နေသည်။ မျက်နှာလွဲမလို့ကျန်သော်လည်း လှည့်ထွက်သွားသည့် ဒေါ်လေးရဲ့တင်ပါးကြီး များကိုကြည့်ကာ ကျော်ခိုင် တံတွေးများပင် နင်သွားသည်။ အောက်က သူ့မွေးရာပါညီလေးကလည်း ထောင်ထလာသဖြင့်ရေချိုးခန်းတံခါးကို အမြန်ပိတ်ပေးလိုက်ရသည်။ မဖြစ်ဖူး အခန်းထဲကို မြန်မြန်ပြန်မှလို့တွေးလိုက်ပြီး အိပ်ယာပေါ်လဲလျောင်းကာ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူထံမှ ငှားလာသော အပြာစာအုပ်ကို ဆက်ဖတ်ပြီး ဂွမ်းဆက်ထုနေလေသည်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ သူမြင်တွေ့နေကျမိန်းမများကို မှန်းပြီးဂွမ်းဆက်ထုနေသော်လည်း နောက်ဆုံးသူ့မျက်လုံးထဲမှာ ခုနကသူမြင်ခဲ့ရသည့် ဒေါ်လေးသီသီစိုးရဲ့ နောက်ပိုင်းအလှကြီးကို မြင်ယောက်လာမိသည်။ စိတ်ထဲမှာမလုံမလဲဖြစ်မိသော်လည်း ထုရင်းနဲ့ ဒါကြီးကိုဘဲမြင်ယောင်လာမိသည်။ မထူးဘူးလို့ ဆက်တွေးမိပြီး ဆက်မှန်းကာ ထုလိုက်သည်။ အင်း..အင်း…အင်း.. ဒေါ်လေး..ဒေါ်လေး….အအ.. ကျော်ခိုင်ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်နဲ့လရေတွေပန်းထွက်သွားပြီး သူ့လက်မှာပေပွသွားသဖြင့် ပုဆိုးနဲ့သုတ်လိုက်ရသည်။ ယခုမှဘဲကျော်ခိုင်ရဲ့ ကြွတက်နေသော သုတ်သွေးများကား ယာယီငြိမ်သက်သွားလေတော့သည်။ ညနေကျရင် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူထံမှာ နောက်အပြာ စာအုပ်တစ်အုပ် သွားလဲဖို့ကို သူတွေးနေမိသည်။ ဒေါ်သီသီစိုးကား မှန်တင်ခုံရှေ့မှာ ခေါင်းဖြီးရင်းစဉ်းစားနေမိသည်။ သြော်..ကျော်ခိုင်တောင်တော်တော်ကြီးလာပြီဘဲ။ သူမလက်ပေါ်တွင် ကြီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျော်ခိုင်အဖေနှင့်သူမကား မောင်နှမဝမ်းကွဲတော်စပ်သည်။ သူမ တက္ကသိုလ်တက်ရင်း သူမယောင်္ကျားဖြစ်သူ ကိုကျင်လွန်နဲ့ ညားခဲ့သည်။ ကိုကျင်လွန်ကားတရုတ်။ သူမနှင့်ကိုကျင်လွန်မှာ သင်းသင်းမင်းဆိုသော သမီးလေးတစ်ယောက်ရှိသည်။ ကျော်ခိုင်ထက် (၁)နှစ်ငယ်တော့ ဒီနှစ်ဆို(၁၈)နှစ်ပြည့်တော့မည်။ ကျော်ခိုင်ကား ဒီနှစ်(၁၀)တန်းနှစ်။ ရွာမှာ မူလတန်းကျောင်းဘဲရှိသဖြင့် သူ့ဖခင်က မြို့မှဝမ်းကွဲ ညီမဖြစ်သူ သီသီစိုးထံသို့(၅)တန်းကတည်းက ပို့ထားပြီး ကျောင်းတက်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျော်ခိုင်ကား(၁၀)တန်း တစ်နှစ်ကျခဲ့ သဖြင့် ဒီနှစ်အပြင်ဖြေ။ သူမသမီးသင်းသင်းမင်းကား ဒီနှစ်(၁၀)တန်းနှစ်။ သြော်..ကျော်ခိုင်တောင်လူပျိုဖြစ်နေပြီကိုး။ အင်းလေ… သူမ အသက်တောင် ၄၁ နှစ်ထဲ ရောက်နေပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ ဒေါ်သီသီစိုးတို့ကားသူဌေးကတော်ပီပီ အငြိမ်းစားနေရလို့လားမသိ။ နုဖတ်နေသည်။ (၃၀)ကျော်ခန့်သာထင်ရသည်။ အစားကောင်းအသောက်ကောင်းတွေစား အားကစားလည်းလိုက်စားသဖြင့် ကိုယ်လုံးကလည်း ရွေဘိုမင်းကြိုက် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ပင်။ တခြားသူအတွက်တော့ သွားရည်ယိုစရာဖြစ်ပေမဲ့ လင်ဖြစ်သူ ကိုကျင်လွန် အတွက်တော့ အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့် ပေါင်းလာရသော မိန်းမဖြစ်သဖြင့် အီနေပြီဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံမှသာ လုပ်ဖြစ်တော့သည်။ အပြင်မှာ စမောဆွဲနေပြီး အလုပ်ကိစ္စအကြောင်းပြကာ မကြာခဏလဲ ခရီးထွက်တတ်သေးသည်။ ဒီတော့ ဒေါ်သီသီစိုးလည်း သူဌေးကတော်များစုကာ ဖဲရိုက်ခြင်း၊ ဈေးဝယ်ထွက်ခြင်း၊ အပျော်ခရီးထွက်ခြင်းများဖြင့်သာ စိတ်အပန်းဖြေနေရသည်။ ဒီနေ့လည်း သင်္ဘောကပ္ပတိန်ကတော် ဒေါ်မြတ်မြတ်အိမ်မှာ ဖဲဝိုင်းရှိသည်။

တောင်ကြီးရဲ့ ဆောင်းက အေးချမ်းလွန်းတော့ မိုးလင်းလို့ မထချင်ဘဲ စောင်ထဲသာ ဆက်ကွေးနေလိုက်သည်။

”စိုင်းလေး ထတော့လေ ၁၀ နာရီ ထိုးနေပြီ… မင်း အစ်မကိုလည်း ကားဂိတ်မှာ သွားကြိုလိုက်ဦး..”

မငြိမ်း… မမငြိမ်း က အမေ့တူမ.. ကျွန်တော့် တစ်ဝမ်းကွဲ မမ။ အသက် ငါးနှစ်လောက်ကတည်း က မမ အဖေက မိုးကုတ်ကျောက်တွင်းမှာ ကျောက်ပိပြီး ဆုံးသွားသည်။ ထိုစိတ်နဲ့ မမ အမေကလည်း နှလုံးရောဂါဖြင့် ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့်ပင် ထပ်ဆုံးသွားသည်။ ငယ်ငယ်လေးနဲ့ မိဘမဲ့သွားရှာတဲ့ မမကို မေမေက မွေးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လိမ္မာပြီး ကျေးဇူးသိတတ်တဲ့ မမကလည်း မေမေ့ကို ချစ်ကြောက် ရိုသေလေးစားပြီး ကျွန်တော့် အပေါ်လည်း မောင်လေး အရင်းတစ်ယောက်လို ချစ်ခင် ဂရုစိုက်သည်။ မမ ဆယ်တန်းအောင်ပြီးတော့ သူဖြစ်ချင်တဲ့ ဆရာမ ဖြစ်ဖို့အတွက် ရန်ကုန်၌ ဆရာဖြစ် သင်တန်းကျောင်းကို လေးနှစ်တိတိ သွားရောက် သင်ကြားခဲ့သည်။ ခုကျောင်းပြီးလို့ တောင်ကြီးကို အလည်ပြန်လာခြင်း ဖြစ်သည်..။

ကျနော့် ရည်းစား လှိုင်လှိုင်နှင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ သူမ အိမ်ဖက်ကို ကျနော် ဆိုင်ကယ်နဲ့ ထွက်လာခဲ့တယ်။ ကျနော့် နာမည်က ဝေယံ အသက်က နှစ်ဆယ် ကျောင်းပြီးထားတာ မကြာသေးတော့ လောလောဆယ် အလုပ် အကိုင် မရှိ တစ်ရာကိုး တစ်ရာ့တစ်ဆယ် ပေါ့ဗျာ။ လှိုင်လှိုင်နှင်းက ဆယ့်ကိုး နှစ် သူမနဲ့ ရည်းဖြစ်တာ တစ်နှစ်လောက် ရှိပြီ။ လှိုင်လှိုင်နှင်းတို့ မိဘတွေနဲ့ ကျနော့် မိဘတွေက မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။ လူကြီးချင်းကလည်း ခင်မင်နေတော့ လှိုင်လှိုင်နှင်းတို့ အိမ်ကို ကျနော်က တံခါးမရှှိ ဓါးမရှိ ဝင် ထွက် သွားလာပေါ့။ ပြီးတော့ နှစ်ဖက် မိဘတွေကလည်း သဘောတူထားတော့ တခါတလေ သူမတို့ အိမ်နဲ့ ကျနော်တို့အိမ်မှာ တွေ့ကြ စကားပြောကြပါတယ်။ လှိုင်လှိုင်နှင်း အမေက ဒေါ်ခင်လေး အသက် လေးဆယ့်နှစ် နှစ် ဝန်းကျင်လောက် ရှိပြီ။အန်တီခင်လေးက ခေတ်မှီပြီး ပွင့်လင်းတယ်။ လှိုင်လှိုင်နှင်းတို့ အဖေက ကွန်ဒေါင်း လေးစီး ထောင်ထားပြီး အုတ် သဲ ကျောက် တိုက်တဲ့ အလုပ် လုပ်ပါတယ်။

ဒီနေ့ နောင်ရဲ တစ်ယောက် အထက်တန်းတုန်းက ကိုယ့်ကို ဂိုက်လုပ်ဖူးသော အစ်မတစ်ယောက်နှင့် ချိန်းထားသည်။ အခုတော့ နောင်ရဲလည်း ဘွဲ့ရပြီး၊ လုပ်ငန်းခွင်ထဲ ဝင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ အထက်တန်းတုန်းကတော့ ဂိုက်မမ မှာ ရည်းစား ရှိသည်။ တခါတလေ ဂိုက်မမကို လာကြိုတတ်သည်။

နောင်ရဲသည် လူပျိုပေါက်အရွယ်မို့လို့၊ နီးစပ်ရာ ဆရာမကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားသည်။ ဆရာမသည် အဲ့တုန်းက အင်ဂျင်နီယာကျောင်း တက်နေတာ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းဆင်းဆင်းချင်း နောင်ရဲကို စာလာသင်ရရင် သူတို့ကျောင်းက ယူနီဖောင်းဝတ်စုံနှင့်မို့ ဆရာမက အရမ်းကြည့်ကောင်းသည်။ အနီးကပ် ထိုင်ရသောကြောင့် ဆရာမရဲ့ ချွေးနံ့ နှင့် ရေမွှေးနံ့ ရောထားသော ကိုယ်သင်းနံ့လေးက နောင်ရဲကို တအား စွဲဆောင်သည်။ လူပျိုပေါက်အရွယ် တွေ့လို့လည်း ကိုယ်ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား၊ ပြောင်းလဲပုံက အစ ဆရာမက အစ်မသဖွယ် ထိန်းကျောင်းပေးခဲ့သည်။

နောင်ရဲ နှင့် ဆရာမသည် အသက်အားဖြင့် ၅ နှစ်လောက်သာ ကြီးသည်။ ဆရာမရဲ့ အနီးကပ် သင်တန်းပို့ချမှုကြောင့် အထက်တန်းကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး၊ ကွန်ပြူတာတက္ကသိုလ် ဝင်ခွင့်ရခဲ့သည်။ ခေတ်ရှေ့ပြေး ကြည့်တတ်သော ဆရာမကြောင့်လည်း ကွန်ပြူတာတက္ကသိုလ်အပြင် တခြား ကွန်ပြူတာသင်တန်းကျောင်းများကိုလည်း တက်ဘို့ အကြံပေးခဲ့သည်။ အခုတော့ ဘွဲ့လည်း ရပြီမို့ အလုပ်ခွင်ဝင်ရမည့် အရေးကို နောင်ရဲ ကြောက်နေသည်။

ကျနော်ဒီရက်ထဲအတော်စိတ်ညစ်နေတယ် အိမ်ကအမေနဲ့မမ တီးတိုးပြောတာကို ကြားရပြီး ကတည်းကပေါ့ ဘာတဲ့ မမရယ် ဗိုက်ကြီးနေတယ် ဆိုပဲ မမကရည်းစားများတော့ ဘယ်သူနဲ့ရမှန်း အတတ်မပြောတတ်တာကို အမေကဒေါသဖြစ်နေတာ ” မိခိုင် နင်ထားတဲ့ကောင်လေးတွေတိုင်းကို နင်ကပေးလုပ်နေတာလား ဟင်ပြောစမ်း” ” ဟီးးအဟင့် ဟင့် ” မမက ငိုမြဲသာငိုနေတာ ဘာမှပြန်မပြော…အမေက ” နင်လေ ခေတ်သမီးပျိုဖြစ်နေပီးတော့ ကိုယ်ဝန် တားဆေးတွေ အများကြီး နင်တော်တော်အတာ ထူတာပါလား မိခိုင် ဟင် ” ကျနော် သိတာပေါ့ မမဘယ်ဆေးမှမတိုးတော့ဘူး ဆိုတာ မမက တနေ့ကို အနည်းဆုံးဘဲနှစ်ပွေလောက် နဲ့နာရီခြားပြီး တည်းခိုခန်းတွေမှာ အိပ်နေတာကိုးး ဒါတောင် ညညအိပ်ယာထဲမှာ သူ့လက်နဲ့အာသာဖြေ နေတာ တခါမကကျနော် မြင်တွေ့နေရတာလေ ပြေးပြေးပီးသာ ဘုပလိုက်ချင်တာ ကိုယ့်အမမို့သာ ရယ် ရင်ထွားထွား တင်ကားကားနဲ့အယ်နေတာ အသက်က ၂၀ ပဲရှိသေးတယ် သူ့ဘဲတွေက အယောက် ၂၀ မကတော့ဘူး သိတာပေါ့ တရက်မှာတော့မထင်မှတ်တာတွေဖြစ်လာတယ် မမဟာ ကိုယ်ဝန်နှစ်လရနေကတည်းက အပြင်မထွက် တော့ပဲ သူ့အခန်းထဲမှာပဲနေနေတော့တာ။